Ο Τζο Μπάιντεν έπαθε Ντόναλντ Τραμπ;

Μοιάζει να είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Ο Τζορτζ Τσούνης είναι ελληνικής καταγωγής και, σύμφωνα με ανταπόκριση της δημόσιας τηλεόρασης, είναι γνώστης του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, έχει επιρροή και πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ουάσιγκτον, σημαντική φιλανθρωπική δράση, είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας και πάνω από όλα γνωρίζει σε βάθος τα εθνικά μας θέματα.

Από αυτήν την άποψη, ο νέος πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα θα ήταν κάτι παραπάνω από ένας διπλωματικός δίαυλος πρώτης γραμμής ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Αθήνα. Θα ήταν ένα ομογενειακό success story, ένα από εκείνα τα «καλύτερα παιδιά» που ξενιτεύονται, αλλά κάποια αγαθή τύχη μάς τα γυρίζει πίσω. Η αγαθή τύχη σε αυτήν την περίπτωση είναι ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπάιντεν που τον πρότεινε για τη θέση του πρεσβευτή στην Αθήνα. Αλλά τότε γιατί «σοβαροί κύκλοι της διεθνούς διπλωματίας» λένε στον Guardian πως ο άνθρωπος αυτός είναι «ανέκδοτο»;

Βρίσκει κανείς την απάντηση στο YouTube. Από εκεί μπορεί να αλιεύσει το βίντεο της ακρόασης του Τζορτζ Τσούνη στη Γερουσία όταν ένας άλλος δημοκρατικός πρόεδρος, ο Μπαράκ Ομπάμα, είχε προτείνει τον Τσούνη για τη θέση του πρεσβευτή στο Όσλο. Στην ακρόαση αποκαλύφθηκε πως όχι μόνο ο Τσούνης δεν είχε πατήσει το πόδι του στη Νορβηγία αλλά και πως δεν γνώριζε και στοιχειώδη πράγματα για τη σκανδιναβική χώρα, όπως πως δεν έχει πρόεδρο αλλά βασιλιά. Επιπλέον, χρησιμοποίησε μια ελάχιστα διπλωματική γλώσσα για ένα από τα κόμματα που συμμετέχουν στη νορβηγική κυβέρνηση, γεγονός που προκάλεσε την ενόχλησή της αλλά και την οργή της νορβηγικής κοινότητας που ζει στη Μινεσσότα. Τι ήθελε ένας τόσο άσχετος στη χώρα καταγωγής τους;

Ο Τζορτζ Τσούνης δεν πήρε ποτέ το αεροπλάνο για το Όσλο. Ήταν τέτοιο όμως το βάθος της άγνοιάς του και τόσο κωμικός ο τρόπος που προσπαθούσε να την καλύψει στην ακρόαση ώστε έγινε σκετς στην  εκπομπή του Τζον Στιούαρτ. Όχι απλώς ανέκδοτο, αλλά τηλεοπτικό ανέκδοτο και με κάποιον να σχολιάζει πως ήταν «η πιο αξιολύπητη ακρόαση» που είχε δει ποτέ του.  Η ανεκδοτολογική εμπειρία όμως δεν στάθηκε ικανή να του ψαλιδίσει τις φιλοδοξίες μιας διπλωματικής καριέρας.  Και ο ελληνοαμερικάνος επιχειρηματίας χρησιμοποίησε την ίδια οδό, δηλαδή τις δωρεές του στο Δημοκρατικό Κόμμα, για να τις ικανοποιήσει. Αν δεν είναι το Όσλο, θα είναι η Αθήνα. Αν χάσεις μια πτήση, μπορείς πάντα να ελπίζεις πως θα προλάβεις μια άλλη.

Θα την προλάβει; Μπορεί οι Έλληνες να μην είναι Νορβηγοί και να μην διαμαρτυρήθηκαν, η επιλογή όμως έχει προκαλέσει μια κάποια αμηχανία στην Ουάσινγκτον. Μπορεί η πρακτική του διορισμού στις πρεσβείες προσώπων που δεν ανήκουν στο διπλωματικό σώμα δεν είναι καινούργια στις ΗΠΑ. Είναι ο διορισμός Τσούνη όμως που έκανε έναν βετεράνο αμερικανό διπλωμάτη να παρατηρήσει πως «είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που διαθέτει μια κανονική αγορά για την πώληση του τίτλου του πρεσβευτή». Είναι πολλοί εκείνοι που επισημαίνουν πως ο Μπάιντεν έχει κάνει κατάχρηση αυτού του προεδρικού προνομίου. Και ακόμη περισσότεροι εκείνοι που αναρωτιούνται εάν τέτοια πρόσωπα μπορούν να υπηρετήσουν σε μία από τις πιο «δύσκολες» πρεσβείες του δυτικού κόσμου. Η περιοχή δεν είναι ανέφελη, η Αθήνα δεν είναι Βέρνη. Τι θα κάνει ο Τζορτζ Τσούνης σε μια στιγμή ανάφλεξης; θα ξεσκονίσει τα βιβλία της Γεωγραφίας;

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Ουάσιγκτον, αφορά και την Αθήνα. Ο Τζο Μπάιντεν μοιάζει να έκανε μια επιλογή με τον τρόπο του Ντόναλντ Τραμπ: κανένας δεν μπορεί να καταλάβει τι είχε στο μυαλό του. Χρειάζεται όμως κάτι να καταλάβει το Μέγαρο Μαξίμου. Και να ασκήσει τη διπλωματία που πρέπει.