Η πανδημία του κορωνοϊού και οι καταγγελίες του Αλέξη Τσίπρα και της Φώφης Γεννηματά για πειραγμένα στοιχεία κρουσμάτων
Ο όρος «Πέμπτη Φάλαγγα» χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτούς που εν μέσω μιας πολεμικής σύγκρουσης διαδίδουν φήμες που εξυπηρετούν τον επιτιθέμενο εχθρό προκειμένου να δημιουργήσουν προβλήματα στην αμυντική προσπάθεια. Είναι ο εσωτερικός εχθρός που σπέρνει ψέματα, αμφιβολίες και κάθε τι άλλο μπορεί να φέρει πιο κοντά την ήττα.
Στο ελληνικό μέτωπο του πολέμου εναντίον του κορωνοϊού, στη δική μας αμυντική προσπάθεια, η Πέμπτη Φάλαγγα δεν είναι οι ψεκασμένοι αρνητές. Αυτοί είναι οι φανεροί, οι δηλωμένοι σύμμαχοι της αρρώστιας. Είναι ένα κομμάτι της κοινωνίας που ούτε λεπτό δεν έχει κρύψει την πλευρά με την οποία τάσσεται. Στο δικό μας μέτωπο τον ρόλο της Πέμπτης Φάλαγγας του κορωνοϊού ανέλαβε να παίξει η αντιπολίτευση η οποία τις τελευταίες ημέρες πασχίζει να σπείρει αμφιβολίες για τα επιδημιολογικά στοιχεία βάσει των οποίων λαμβάνονται μέτρα και χαράσσονται πολιτικές.
Τόσο ο Αλέκσης, όσο και η κόρη του Γιώργου Γεννηματά, εδώ και λίγες ημέρες επικαλούνται «καταγγελίες» για πειραγμένα στοιχεία, «καταγγελίες» που τις αποδίδουν ακόμα και σε μέλη της Επιστημονικής Επιτροπής χωρίς κανείς να έχει ακούσει ούτε ένα μέλος της επιτροπής να κάνει τις καταγγελίες αυτές. Χωρίς να καταθέτουν ούτε ένα στοιχείο που να αποδεικνύει πως κάτι δόλιο συμβαίνει με τα στοιχεία και πως κάποιος ή κάποιοι τα «πειράζουν» για να εξυπηρετήσουν ύποπτους σκοπούς.
Με λίγα λόγια, εδώ και μέρες τόσο η αξιωματική όσο και η τοσοδούλικη αντιπολίτευση διακινούν φήμες.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η αντιπολίτευση μοιάζει με καφενείο, του οποίου οι θαμώνες ανοίγουν το στόμα τους και πετούν ό,τι ανοησία έχει πάρει τ’ αυτί τους ή τους έχει κατέβει στο μυαλό. Μόνο που αυτή η φορά δεν μοιάζει με τις άλλες και η καφενειακή ψυχή της αντιπολίτευσης δημιουργεί κινδύνους που δεν θα ήταν υπερβολή να τους πούμε θανάσιμους.
Σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη στα στοιχεία και η πειθαρχία στα μέτρα είναι απολύτως απαραίτητες προκειμένου να ασθενήσουν (και άρα να πεθάνουν) όσο το δυνατόν λιγότεροι συμπολίτες, το να αμφισβητείς τα στοιχεία (και άρα τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται με βάση αυτά) χωρίς να παρουσιάζεις ΟΥΤΕ ΕΝΑ στοιχείο που να αποδεικνύει το βάσιμο της αμφισβήτησής σου δεν είναι απλώς ανεύθυνο. Είναι σαμποτάζ της προσπάθειας τα θύματα της πανδημίας να είναι όσο το δυνατόν λιγότερα και οι οικονομικές συνέπειες όσο το δυνατόν πιο διαχειρίσιμες.
Γιατί αυτή ακριβώς η αμφισβήτηση είναι το βούτυρο στο ψωμί των ψεκασμένων. Είναι η βοήθεια που περιμένουν όλοι αυτοί που μιλούν για «κοροϊδοιό», αυτοί που βάζουν τα γελάκια κάτω από τα ρεπορτάζ για τους συνανθρώπους μας που κάθε μέρα πεθαίνουν, αυτοί που με επιχειρήματα για παιδιά του δημοτικού προσπαθούν να πείσουν όσο πιο πολλούς αφελείς μπορούν ότι «κάτι περίεργο συμβαίνει» στον αγώνα κατά του κορωνοϊού. Κι αυτό το βούτυρο το απλώνουν ο Αλέκσης και η Φώφη.
Την ώρα της πιο μεγάλης μάχης, την ώρα που η χώρα (όπως όλες οι χώρες του κόσμου) αμύνεται με νύχια και με δόντια στην επίθεση του κορωνοϊού, η αντιπολίτευση διαδίδει φήμες που εύκολα μπορούν να κάνουν κάποιους να αναρωτηθούν ακόμα και για το αν η άμυνα έχει σημασία.
Με όρους συμβατικού πολέμου η κατάσταση θα ήταν ως εξής: Βρισκόμαστε σε μια χώρα που δέχεται επίθεση και διανύουμε την πιο κρίσιμη περίοδο του πολέμου. Ξαφνικά τα στελέχη της αντιπολίτευσης αρχίζουν να δηλώνουν πως, σύμφωνα με κάποιους στρατηγούς, ο εχθρός δεν είναι έτσι όπως μας τον περιγράφουν. Χωρίς να παρουσιάζουν ούτε μία απόδειξη (ή έστω μια επώνυμη καταγγελία) πετούν λόγια του αέρα τα οποία το μόνο αποτέλεσμα που μπορεί να έχουν είναι να καμφθεί το ηθικό μας και να χαλαρώσει η αμυντική μας προσπάθεια.
Ακόμα κι αν η αντιπολίτευση είχε υπόψιν της τι είναι αυτό που δεν πάει καλά με τα στοιχεία και είχε και αποδείξεις, πρώτα θα έπρεπε, με κάθε μυστικότητα, να το συζητήσει με την κυβέρνηση και να πιέσει για λύση και μόνο αν η κυβέρνηση δεν ήταν διατεθειμένη να διορθώσει τα λάθη της θα έπρεπε η αντιπολίτευση να βγει δημοσίως και να καταγγείλει την αλλοίωση. Και προφανώς να παρουσιάσει και τα στοιχεία που την αποδεικνύουν.
Μόνο που εδώ δυστυχώς δεν φαίνεται να έχουμε να κάνουμε ούτε με ανακάλυψη λαθών ούτε με προσπάθεια διόρθωσής τους. Έχουμε να κάνουμε με ανακάλυψη ενός τρόπου να σαμποταριστεί η προσπάθεια προστασίας από την πανδημία.
Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, η κυβέρνηση προφανώς και κάνει λάθη αλλά, όπως έχουμε ξαναπεί και όπως μπορεί να καταλάβει ο καθένας, έχει κάθε συμφέρον να νικήσει αυτόν τον πόλεμο. Κανονικά, αυτή τη νίκη θα έπρεπε να τη θέλει και η αντιπολίτευση. Δυστυχώς στη χώρα μας η αντιπολίτευση το μόνο που θέλει είναι να τα θαλασσώσει η κυβέρνηση, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα βουλιάξει η χώρα. Μέχρι τώρα είχα την εντύπωση πως απλώς προσεύχονται γι’ αυτό το θαλάσσωμα και το βούλιαγμα. Τώρα που τους ακούω να διαδίδουν φήμες χωρίς να παρουσιάζουν ούτε μισή απόδειξη, καταλαβαίνω πως από τις προσευχές έχουν περάσει στις πράξεις. Και μπράβο τους.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
