Για τις ευρωεκλογές του απριλίου, 50+ μέρες πριν δεν ξέρουμε ούτε πόσους σταυρούς μπορούμε να βάλουμε, και βέβαια ούτε καν έχει ακόμη ψηφιστεί ο νέος εκλογικός νόμος. Αλίμονο, οι σαμαροβενιζέλοι είναι συνεπείς στις προκλογικές μπούρδες τους.
Για τις ευρωεκλογές του απριλίου, 50+ μέρες πριν δεν ξέρουμε ούτε πόσους σταυρούς μπορούμε να βάλουμε, και βέβαια ούτε καν έχει ακόμη ψηφιστεί ο νέος εκλογικός νόμος. Αλίμονο, οι σαμαροβενιζέλοι είναι συνεπείς στις προκλογικές μπούρδες τους.
Τον απρίλιο του 2009 το ψηφοδέλτιο που είχα ρίξει στην κάλπη είχε σχεδόν άγνωστα σε εμένα πρόσωπα, αλλά με πολλά ένσημα και γνώσεις και πολλά κιλά μυαλό στο κεφάλι τους. Το ψηφοδέλτιο κόντρα στη συνήθεια της εποχής δεν είχε ούτε ηθοποιούς, ούτε τραγουδιστές, ούτε αθλητές, ούτε celebrities της «διάνοησης» ή των media-μαιδανών.
Την ίδα αμέριμνη εποχή ο playstation-πρωθυπουργός κατακεραύνωντας, ως συνήθως ρητορικά, τις επικρίσεις για τα χάλια της ελληνικής οικονομίας έβγαζε στον αέρα το διαφημιστικό μήνυμα με τα πράσινα παπαγαλάκια και όπου διαφήμιζε τη «θωρακισμένη» μας οικονομία και το καταπληκτικό μέλλον που μας περίμενε. Από κοντά συναινούσε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και εκείνης της κυβέρνησης κος πρετεντέρης, που έγραφε «το θεωρημα του παπαγάλου» όπου και κατέληγε «ότι το σποτ της νδ λέει την αλήθεια, αλλά μόνο ένα μέρος της αλήθειας». Η θωρακισμένη οικονομία είχε βαρέσει χρεοκοπία ήδη και τελικά εκείνο τα πρασινο παπαγαλάκι σε όλα όσα είχε προφητέψει έχει πέσει μέσα «με σύμμαχο εσένα». Τι θυμήθηκα τώρα ε;
Στις εκλογές του απρίλη o πιο ανίκανος αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης όλων των εποχών θα πανηγυρίζει αν καταφέρει να βγει 4 με 5 μονάδες μπροστά από την πολαν του σαμαρά. Και ο καήμενος ο σαμ θα πανηγυρίζει γιατί ανέστησε την ελλάδα και έχασε με τόσο μικρή και αναστρέψιμη διαφορά. Στην πραγματικότητα θα έχουν χάσει και οι δυο, αλλά κυρίως θα έχει χάσει ο ελληνικός λαός. Τα 24% και 19% που θα συνοδεύουν τα εικονίδια των 2 κομμάτων με συμμετοχή κοντά στο 55% θα έχουν βαρέσει και την οριστική χρεοκοπία των πολιτικών κομμάτων που θα έσωζαν τη χώρα με τις επαναδιαπραγματεύσεις τους και τα σκισμένα μνημόνια. Το διψήφιο ποσοστό στο ποτάμι θα αποδεικνύει ότι ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Ο καημένουλης ιζνογκούντ βενιζέλος, ο ρήτορας του γελοίου «μαζί πέσαμε με την ελλάδα, μαζί θα ανεβούμε», θα κόβει εισιτήριο για επόμενος επίτροπος στην ΕΕ, γιατί η αυτογνωσία και το φιλότιμο, σε αντίθεση με τον καιροσκοπισμό, δεν άνηκουν στα χαρακτηριστικά του.
Τα τελευταία 5 χρόνια μάθαινα συνέχεια από λίγα ελληνικά μμε, αλλά πολλά διεθνή, ότι 7 με 8 έλληνες ευρωβουλευτές αναλάμβαναν πρωτοβουλίες για σημαντικά θέματα και τα πρωοθούσαν στο ευρωκοινοβούλιο, στο votewatch.eu δε ο κος δανέλλης εκλέχτηκε ως ο καλύτερος ευρωβουλευτής, ο κρίτωνας αρσένης με τα περιβαλλοντικά και ενεργειακά, η έκθεση της ποδηματά για το φόρο τόμπιν επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, ο λαμπρινίδης πρώην αντιπρόεδρος του ευρ. κοινοβουλίου με αρμοδιότητα τις διεθνείς σχέσεις, οι εισηγήσεις της κοππά για την κοινή πολιτική ασφάλεια και άμυνα, οι εισηγήσεις του δρούτσα για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές, η πολιτιστική ευρωπαϊκή κληρονομιά και τα δικαιώματα των γυναικών στις υπό ένταξη βαλκανικές χώρες από την κα παλιαδέλη. Ε, στις εκλογές που έρχονται οι προαναφερθέντες θα ανταμειφθούν για την προσφορά τους με την απουσία τους από το ψηφοδέλτιο γιατί θεωρούνται παπανδρεϊκοί! Μπορεί να μην είχαμε ποτέ άλλοτε, οι έλληνες, καλύτερους ευρωβουλευτές ως εκπρόσωπους μας, και μάλλον καλύτεροι από εκπρόσωποί μας, αλλά τι να κάνουν μπροστά στα μεγέθη της εύας καϊλή και του κου κατρούγκαλου, και του κου χρυσόγονου, και του στέλιου κούλογλου, του γιώργου κύρτσου, της κα άννα μισέλ, και του κου μανώλη κεφαλογιάννη ή το ψεκασμένο νόμπελ οικονομικών επιστημών κα γεωργαντά!!!. Ίσα και όμοια; Τι να μας κάνουν οι εργατικοί και αξιόλογοι ευρωβουλευτές μπροστά στην offshore του βερνίκου, και τις κωλοτούμπες του κου μπίστη, και τους συνδικαλιστικούς «αγώνες» του ραυτόπουλου στην εθελ;
Το λάθος τους βέβαια είναι ότι οι ίδιοι δεν κατεβάζουν δικό τους ψηφοδέλτιο για να υπερασπιστούν το έργο τους και να πάρουν ό,τι ποσοστό τους δώσει ο «σοφός» ελληνικός λαός με τη «σοφή» ψήφο του. Θα έπρεπε να τολμήσουν. Και όσοι πιστεύουν ότι δικαιώθηκαν με την ψήφο τους σε αυτούς το 2009, να έχουν τη δυνατότητα να τους ξαναψηφίσουν.
Οπότε και για να μη σας τα σκοτίζω επειδή στις παρούσες συνθήκες αν έριχνα τέτοιο ψηφοδέλτιο στις εκλογές θα ήταν ωραίο ως ιδέα ίσως, αλλά θα μέτραγε στα άκυρα, και όσο και να χαραμίζονται στο ψηφοδέλτιο της άθλιας ελιάς, άξιοι όπως ο αγανίδης, ο πιερακάκης, ο χειμωνάς και μια ντουζίνα ακόμη νέοι και άγνωστοι σε εμένα άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν, την ψήφο μου θα την ρίξω στο πρώτο beatnik κόμμα της ελλάδας. Σε μια παρέα που ακόμη δεν ξέρουμε από ποιους αποτελείται ακριβώς και πού μπορεί να μην έχουν τις ευρωπαϊκές διαπιστεύσεις των προαναφερθέντων άξιων, αλλά χρειάζεται να υπάρξουν ως beat για να ταρακουνήσουν τα λιμνάζοντα νερά στις γούρνες. «Τι ήτανε η γενιά των Μπιτ;» ρωτήθηκε κάποτε ο άλεν γκίνσμπεργκ (Allen Ginsberg). «Μια παρέα φίλων με τον ίδιο τρόπο σκέψης» ήταν η απάντηση του. Mια παρέα που γνωστή και άγνωστη συνάμα άλλαξε τον λογοτεχνικό κόσμο. Οι ιπποπόταμοι ήταν το πρώτο beatnik βιβλίο που γράφτηκε, που όμως δημοσιεύτηκε τελευταίο.
Όταν οι άξιοι δεν μπαίνουν μπροστά, ακολουθείς τους «φίλους» που ίσως σκέφτονται όπως εσύ. Εκτός και στη γωνία σε περιμένει κανένας βαρουφάκης!!
Μέχρι τότε ο σταύρος που παίζει έξυπνα, αποφεύγοντας τα τηλεπαράθυρα της ΤV και τους βυζαντινούς μεγαλοδημοσιογράφους θα θέτει ξανά στο τραπέζι, σχεδόν τα ίδια πράγματα που εξήγγειλαν και προσπάθησαν να υλοποιήσουν οι επίμονοι κηπουροί μερικά χρόνια πριν, πιο στρογγυλά, χωρίς γωνίες.
Σε 5 χρόνια ελπίζω να έχω ένα ίδιο εγκώμιο για τους 3 ευρωβουλευτές που θα περάσουν το ποτάμι βρεγμένοι, μποέμ, φιλελεύθεροι και αφοσιωμένοι. Μπορεί το κείμενο που διαβάσατε να μη φαίνεται και τόσο εναλλακτικό και ανεξάρτητο, αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι είναι και εναλλακτικό και ανεξάρτητο όντως.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
