Προσγείωση

Τίποτε το απρόβλεπτο στην κοβιντιακή κρίση. Αναμενόμενη η επιδημία. Μια πεταλούδα πέταξε άτσαλα κι έπεσε ένα λουλούδι. Συμβαίνουν αυτά στη Φύση. Στην οποία το γένος των ανθρώπων ανήκει.

Να θυμηθούμε την επόμενη φορά να έχουμε έτοιμη την απόχη. Να συλληφθεί πάραυτα η πρόστυχη πεταλούδα. Κι ας σκεφτούμε ξανά αν χρειαζόμαστε λουλούδια που για να φτάσουν σ’ εμάς κοστίζουν τόνους οικολογίας.

Τα φώτα στο γήπεδο έσβησαν κι έγινε στον ιό αθέατη η χώρα. Ήταν η μόνη άμυνα. Ευχή τώρα που ξανανάβουν να είμαστε φίλαθλοι. Όχι οπαδοί. Να θέλουμε να δούμε ωραίο αγώνα. Να προσέχουμε μην κολλήσουμε και μην πασάρουμε τον ιό. Να νικήσουμε όλοι.

Ο κόσμος προς εκεί που πήγαινε συνεχίζει. Στους διεθνείς οργανισμούς παζαρεύουν. Ο ΟΗΕ κι ο ΠΟΥ του στην εποχή που ιδρύθηκαν είναι. Και η ΕΕ συζητάει ατέρμονα πού ίσως μετά-ΕΟΚ πάει. Εναλλακτική δεν έχουμε. Ευτυχώς η ΕΚΤ μοιάζει σβέλτη.

Ο τόπος μας είναι μικρός. Πλην άρα ευέλικτος. Κι έχει την μόνη ισχυρή κι  αυτοδύναμη κυβέρνηση στη Νότια Ευρώπη. Με αντιπολίτευση έξυπνα πράα. Και κρυφό ατού οικονομικά ισχυρούς πρόθυμους να συμβάλλουν.

Να σώσουμε τις επιχειρήσεις. Ιδίως τις στρατηγικής σημασίας. Όμως όχι οι μέτοχοι από τους εργαζόμενους πιο μάγκες. Και θα γίνει σφάλμα αν τις κεράσουμε οι πολίτες.

Ας μείνει ταμειακό το πρόβλημα αυτής της κρίσης. Κι ας γίνει ευκαιρία. Η επόμενη να μας βρει πιο αυτάρκεις. Έχουμε λύσεις.