Εζυγίσθη, εμετρήθη, και ευρέθη ελλιπής

Η πολυσυζητημένη συνέντευξη, για χάρη της οποίας ο υπεύθυνος πρωθυπουργός μας έλειψε από μία ιδιαίτερα κρίσιμη σύνοδο κορυφής, πραγματοποιήθηκε χωρίς το μεγάλο μπαμ. Αντιπάθησα τον Τσίπρα το Δεκέμβριο του ’08, όταν τον είδα να απολαμβάνει την καταστροφή που υφίστατο εκείνες τις ώρες η ελληνική κοινωνία. Σα «μενουμευρωπαίος»
που λοιδορήθηκε ως φασίστας και γερμανοτσολιάς –κυρίως κατά την περίοδο μεταξύ 2010 και 2015– δεν μπορώ να αρνηθώ ότι θα ήθελα τον να έβλεπα να παθαίνει σαρδάμ, να χάνει τον έλεγχο του θυμού του, να μένει άλαλος στο άκουσμα τολμηρών ερωτήσεων, να ξεφτιλίζεται. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν συνέβη. Η πασίγνωστη αναισθησία και ανειλικρίνειά του, σε συνδυασμό με το εξυπνακίστικο στιλάκι του τον προφύλαξαν από μια επικοινωνιακή ήττα. Άρα τι, βγήκε κερδισμένος. Σιγά μην.

Η προχθεσινή συνέντευξη οπωσδήποτε είχε αξία, καθώς θύμισε στους πολίτες τον πραγματικό χαρακτήρα του ανδρός, ενός αμετανόητου αλαζόνα. Ακόμη και στα λιγοστά απολογητικά μισόλογά του, η ξινισμένη όψη του δεν μπορούσε να κρύψει ότι αδιαφορεί για το πόσο έβλαψε τη χώρα σε κάθε επίπεδο, αρχικά με τις αυταπάτες του και στη συνέχεια με την ιδεοληψία του. Ο Τσίπρας μας έδειξε ότι εξακολουθεί να μην έχει συνειδητοποιήσει γιατί μαυρίστηκε στις ευρωεκλογές, και μας ζητά να ξανασυγχωρήσουμε την παροιμιώδη αφέλειά του, την οποία συστηματικά παρουσιάζει σαν αρετή. Μοιάζει σχεδόν απίστευτο το πώς περιέγραψε την... υπερήφανη διαπραγμάτευση του '15. Δήλωσε ότι «ήμασταν προετοιμασμένοι, αλλά οι άλλοι είχαν προετοιμαστεί καλύτερα». Μπαρδόν; Δηλαδή πήγε κι έπαιξε την Ελλάδα στα ζάρια, κόντρα σε όσα του φώναζαν οι προκάτοχοί του μα και ουδέτεροι παρατηρητές, χωρίς να έχει προετοιμαστεί; Μα τι ρωτάω, όμως, ξεχνιούνται οι εικόνες της ομάδας διαπραγμάτευσης, χυμένων στις πολυθρόνες, χωρίς έστω ένα φύλλο χαρτί μπροστά τους;

Κι όσο για το Μάτι; Παραδέχτηκε ότι στην περιβόητη σύσκεψη είχε ακούσει για καναδυό πιθανούς νεκρούς, κι ότι τάχα δε γνώριζε ότι μεταδιδόταν ζωντανά η στιχομυθία, λες και πρώτη του φορά συμμετείχε σε προπαγανδιστικό ρεπορτάζ. Το πιο αξιοθρήνητο όμως είναι πως απέδωσε στον πανικό της κυβέρνησης το γεγονός ότι, 3 μέρες μετά, ο Τζανακοπουλος και όλοι οι αρμόδιοι για την πολιτική προστασία παραχώρησαν την αλησμόνητη εκείνη έκτακτη συνέντευξη Τύπου, σε μια θρασεία απόπειρα να αποποιηθούν των ευθυνών τους. Τα καημενούλια. Μιλούσε, λες και δεν είχαμε παρακολουθήσει τη θεατρική παράσταση με τις μαυροφόρες, ξημερώματα στον έρημο τόπο της τραγωδίας.

Ο Τσίπρας και η επικοινωνιακή ομάδα του προφανώς αρνούνται να αντιληφθούν ότι αυτός αποτελείωσε τη μεσαία τάξη με την εντεινόμενη πολιτική της υπερφορολόγησης, ότι αυτός κράτησε τις ξένες επενδύσεις μακριά, ότι αυτός αποδιοργάνωσε πλήρως τη δημόσια υγεία και παιδεία, ότι αυτός άφησε την εγκληματικότητα να καλπάζει, ότι αυτός επιτάχυνε το brain drain, μα κυρίως δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι αυτός είναι το τελευταίο τοξικό υποπροϊόν των Μνημονίων. Δεν κατανοεί ο δυστυχής ότι οι πολίτες τον έχουν ξεπεράσει, διότι απλούστατα δεν αναζητούν πια κάποιον αυτόκλητο σωτήρα, κάποιον νταή και μεγαλόστομο λαοπλάνο, με ύφος καλού παιδιού της διπλανής πόρτας. Σήμερα, αναζητούμε απεγνωσμένα έναν υπεύθυνο πολιτικό αρχηγό, πρόθυμο να πει αλήθειες για όσα μπορεί και πρέπει να πραγματοποιηθούν ώστε να γίνει επιτέλους η Ελλάδα μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα, και κατόπιν αυτός κι η ομάδα του να σηκώσουν τα μανίκια και να βάλουν μπρος. Αυτό.

Η χθεσινή συνέντευξη ήταν ο επίλογος ενός πολιτικού αρχηγού που έθρεψε και γιγάντωσε η Κρίση, και η τελευταία εμφάνιση ενός πρωθυπουργού που διστάζει ακόμη και σήμερα να ψελλίσει μια στοιχειώδη συγγνώμη για τις αδιαμφισβήτητες ευθύνες του. Ενδεχομένως προσπαθεί να διαχειριστεί εσωκομματικά την επόμενη μέρα της ήττας, προβάλλοντας την υποτιθέμενη αγάπη του κόσμου στο πρόσωπό του και αφήνοντας υπονοούμενα για αντιπολίτευση πεζοδρομίου. Ωστόσο, δεν είπε τίποτε ουσιαστικό για το μέλλον, τίποτε ικανό να φέρει κοντά του όσους ήδη τον έχουν κρίνει απόλυτα ακατάλληλο, δεν είπε τίποτε για όσους άλλοτε τον πίστεψαν και τώρα σκοπεύουν να απέχουν. Αντίθετα, η ιταμή εμφάνισή του Τσίπρα μάλλον πώρωσε πολλούς που πιθανά θα προτιμούσαν να πάνε για βουτιά από το να συμμετάσχουν σε μια εκλογική αναμέτρηση που έχει κριθεί. Ας πρόσεχε.