Το Κίνημα Αλλαγής έκανε το πρώτο βήμα συναίνεσης, η Νέα Δημοκρατία όμως... αντιστάθηκε
Οι καθημερινές συνεδριάσεις της Βουλής σπάνια κεντρίζουν το ενδιαφέρον των πολιτών ή ακόμα και των δημοσιογράφων, ιδιαίτερα όταν έρχονται προς ψήφιση νομοσχέδια που δεν έχουν τεθεί στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Συχνά, όμως, είναι αυτές ακριβώς οι συνεδριάσεις οι οποίες προσφέρονται για την εξαγωγή πολύτιμων συμπερασμάτων για την ποιότητα του εγχώριου πολιτικού προσωπικού αλλά και για τα τέρατα που γεννά η επικράτηση εθνικιστικών και λαϊκιστικών απόψεων.
Μια τέτοια ψηφοφορία έλαβε χώρα στις 14 Μαΐου, όταν εισήχθησαν προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή δύο σχέδια νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με την εγκατάσταση δύο νέων συνοριακών σημείων διελεύσεων μεταξύ της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας στην περιοχή των Πρεσπών και των Προμάχων.
Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις εξωτερικής πολιτικής για να κατανοήσει κάποιος πόσο θετική είναι η διάνοιξη νέων συνοριακών σταθμών με γειτονικές χώρες. Δεν χρειάζεται να διαθέτει διδακτορικό στα οικονομικά για να καταλάβει πόσο ευνοϊκή είναι μια τέτοια εξέλιξη για το εμπόριο και τις μεταφορές, ειδικά για τη Βόρεια Ελλάδα η οποία κάθε χρόνο υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες από τα Βαλκάνια μέσω του οδικού δικτύου.
Θα περίμενε κανείς ότι η συγκεκριμένη ψηφοφορία θα ήταν μια καλή ευκαιρία για να κλείσουν οι πληγές που άνοιξαν στο πολιτικό σύστημα από την Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν χρειάζεται να συμφωνείς με τη Συμφωνία των Πρεσπών για να αναγνωρίζεις την ανάγκη εμβάθυνσης της συνεργασίας με τη γειτονική χώρα. Θα ήταν φοβερά παράδοξο να πολιτικοποιηθεί μέχρι και η εγκατάσταση νέων συνοριακών σταθμών. Κι όμως.
Πέρα από τις αναμενόμενες θετικές ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ και του Ποταμιού, το Κίνημα Αλλαγής έκανε το πρώτο βήμα συναίνεσης, επανέλαβε τις επιφυλάξεις του για τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά υπερψήφισε τις σχετικές διατάξεις. Ακολούθησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας το οποίο περιορίστηκε στο «παρών» και απέφυγε να προσχωρήσει στο στρατόπεδο του παραλογισμού.
Η Νέα Δημοκρατία όμως… αντιστάθηκε. Κατηγόρησε την κυβέρνηση για προεκλογικές σκοπιμότητες(!), λες και είναι κρίσιμος ο χρόνος διάνοιξης νέων συνοριακών σταθμών, και καταψήφισε τις σχετικές διατάξεις ώστε να μη φανεί ότι προσφέρει την παραμικρή νομιμοποίηση στη Συμφωνία των Πρεσπών. Μια συμφωνία την οποία θα κληθεί να εφαρμόσει, όπως σωστά έχει αποδεχθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως μελλοντική κυβέρνηση. Από κοντά και η Ένωση Κεντρώων αλλά και οι νεοναζί συμμορίτες της Χρυσής Αυγής.
Η στάση της Νέας Δημοκρατίας είναι κάτι παραπάνω από απογοητευτική. Το κόμμα που διεκδικεί την ψήφο των πολιτών στο όνομα της εξωστρέφειας, της ανάπτυξης και των μεγάλων ξένων επενδύσεων καταψηφίζει την καλύτερη συνοριακή σύνδεση της Ελλάδας με γειτονικές χώρες. Δυστυχώς, όμως, για ακόμα μια φορά επιβεβαιώνεται ότι όταν ανέβεις στο εξπρές του εθνολαϊκισμού, στη συνέχεια είναι πολύ δύσκολο να κατέβεις. Όταν αποφασίζεις να συρθείς πίσω από τηλεπατριώτες και τηλεδιεθνολόγους, στο τέλος θα καταλήξεις να μοιάζεις φοβερά με το τέρας της μισαλλοδοξίας που τόσο καταγγέλλεις.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
13°
