Οι σαΐτες της Καλαμάτας και ο λαϊκισμός του Δημάρχου

Βρέθηκα στην Καλαμάτα αυτές τις ημέρες. Ο σαϊτοπόλεμος δεν είναι το μοναδικό μπρουτάλ και επικίνδυνο έθιμο της χώρας. Υπάρχουν και τα πυροτεχνήματα στη Χίο, οι μπαλοθιές των γάμων της Κρήτης, οι υπερβολές της Ανάστασης, υπάρχουν και οι ταυρομαχίες στην Ισπανία. Παντού ο υπαινιγμός περιλαμβάνει την προσομοίωση της μάχης, του πολέμου. Οι σαΐτες συμβολίζουν υποτίθεται την αντίσταση απέναντι στους Τούρκους. Η πολιτισμένη κοινωνία είναι όμως η ασφαλής καθημερινότητα. Μεταξύ της δύναμης ενός τοπικού εθίμου, που αποσυνδέεται σταδιακά από τον λόγο ύπαρξής του, διαμεσολαβεί πια ο πολιτισμός της ασφάλειας, εφόσον συμφωνούμε ότι η χώρα έχει ανάγκη την ευρωπαϊκή της κανονικοποίηση.

Ανάλογα προβλήματα εξάλλου αντιμετωπίζουν και τα αστικά κέντρα. Μήπως και η ασυδοσία των Πανεπιστημίων και των Εξαρχείων δεν είναι κοντά πια να ερμηνευτούν ως έθιμο της μεταπολίτευσης, της ριζοσπαστικοποίησης κάποιων νέων; Ο ΣΥΡΙΖΑ για παράδειγμα ως εθιμικό δίκαιο ερμηνεύει την κατάσταση στα Εξάρχεια, όταν δεν παρεμβάλλεται αφελώς και ουρανοκατέβατα η προσέγγιση Μονμάρτης της Υφυπουργού Κατερίνας Παπακώστα.

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στην Καλαμάτα, όπου φέτος έχασε τη ζωή του ο 53χρονος εικονολήπτης, βιντεοσκοπώντας κατά τραγική ειρωνεία την σαΐτα, που του πήρε τη ζωή. Ο Δήμαρχος Καλαμάτας Παναγιώτης Νίκας γνωστός για την οριακές παρεμβάσεις και δηλώσεις του, και φλερτάροντας συνεχώς με ακραίες εκδοχές και πρακτικές, δήλωσε: «Δεν θα απαγορευτεί ο σαϊτοπόλεμος- Είναι στο DNA των Μεσσήνιων»

Πέρα από την έλλειψη ελάχιστου ίχνους ευαισθησίας απέναντι στον θάνατο ενός ανθρώπου, εκτός από την προσβολή των συμπολιτών του, πέραν από το ατυχές της δήλωσης του Δημάρχου Καλαμάτας, που κολακεύει λαϊκίστικα και υπόρρητα μία γραφική και ξεπερασμένη πρόζα ψευδολεβεντιάς, δεν υπάρχει πολιτικός λόγος που στηρίζεται σε επίκληση του DNA. Γιατί αν υπάρχει τότε έχει εμφιλοχωρήσει ήδη το σπέρμα του ρατσισμού. Αν το επικαλείσαι θετικά γιατί θέλεις να λαϊκίσεις, δεν θα αργήσεις να το επικαλεστείς αρνητικά ως πολιτική ρατσισμού και αποκλεισμού. Αυτός είναι ένας γενικευμένος κίνδυνος σήμερα. Το αβγό του φιδιού επωάζεται πάντα ύπουλα. Αυτή είναι η περίπτωση του ακροδεξιού, ρατσιστικού λόγου, και όχι η επικοινωνιακή απάτη του ΣΥΡΙΖΑ να καθιστά ακροδεξιό κάθε εχθρό του.