Συνέντευξη του υποψηφίου ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρου Κόκκαλη φιλοξενεί η Εφημερίδα των Συντακτών.
«Σήμερα, στην πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης, αυτός ο κόσμος είναι πια κοινός για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως έθνους και τόπου, γεγονός που καταγράφεται για πρώτη φορά στη ιστορία της ανθρωπότητας» είπε μεταξύ άλλων ο Πέτρος Κόκκαλης.
Έχουμε συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα και θέλω να ακουστεί στη συγκεκριμένη Ευρωβουλή, η οποία θα είναι, επί της ουσίας, η περισσότερο πολιτική όλων των τελευταίων δεκαετιών. Ο «Κόσμος» συνδέεται και υιοθετεί το πρόγραμμα των 17 παγκόσμιων στόχων του ΟΗΕ στην ολότητά του. Αυτό το πρόγραμμα είναι ο μοναδικός οδηγός μας.
Απαντώντας για μία παγκόσμια, σύγχρονη οικολογική κίνηση ως λύση στην σημερινή κοινωνία δήλωσε: «Σκεφτείτε ότι ο πληθυσμός του πλανήτη το 2030 θα είναι 10 δισεκατομμύρια. Θα υποχρεωθούμε να καίμε το μισό πετρέλαιο απ’ ότι σήμερα. Ο Μαρξ μιλούσε για τον καπιταλισμό την εποχή που επικρατούσε η ιδέα ότι ο κόσμος είναι περατός, ενώ σήμερα το επίδικο είναι το μέλλον του πλανήτη.
»Τότε αυτή η διάσταση δεν έμπαινε σε συζήτηση καθώς για τον καπιταλισμό υπήρχε πάντα μια νέα ήπειρος να ανακαλυφθεί προς εκμετάλλευση, ακόμα ένας λαός να υποδουλωθεί, μια καινούργια γη για να κατακτηθεί, νέα πλούτη για να κερδηθούν. Και τα δύο οικονομικά συστήματα προϋποθέτουν τη διαρκή μεγέθυνση του οικονομικού αποτελέσματος, κάτι όμως που προϋποθέτει έναν πλανήτη που μεγαλώνει.
»Συνθήκη που όπως γνωρίζουμε δεν υπάρχει πια. Νομίζω πως ούτε ο μαρξισμός ούτε ο καπιταλισμός λύνουν τις σύγχρονες προκλήσεις και αντιθέσεις. Εγώ εργάζομαι στηρίζοντας νεοφυείς επιχειρήσεις, οι οποίες όμως δεν υπάρχουν επειδή εγώ θέλω να τις βοηθήσω, αλλά επειδή η τεχνολογία επιτρέπει σε έξυπνους νέους ανθρώπους να ανταγωνιστούν με μοναδικό μέσο έναν υπολογιστή μεγάλες επιχειρήσεις σε ό,τι αφορά την παραγωγή και τη διανομή προϊόντων παγκοσμίως. Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ τι κεφάλαια χρειάστηκε για να φτιάξει το FB; Δημιούργησε όμως κεφάλαιο…»
Πρόσθεσε δε: «Αυτό που λέω είναι πως ο σημερινός καπιταλισμός έχει καινούργια χαρακτηριστικά, δεν λειτουργεί πια με τους παλιούς όρους, απαιτείται μια άλλη διαχείριση. Η τεχνολογία εξελίσσεται με τέτοια ταχύτητα που τα προηγούμενα πολιτικά και οικονομικά σχήματα δεν την προλαβαίνουν. Σε λίγο θα βρεθούμε μπροστά στην τεχνητή νοημοσύνη».
Μιλώντας για το αν ο παππούς του Πέτρος Κόκκαλης, μαρξιστής-λενινιστής, μια σπουδαία φυσιογνωμία της Κομμουνιστικής Αριστεράς, την οποία υπηρέτησε ως επιστήμονας αλλά και ως αγωνιστής στο ΕΑΜ και στον Δημοκρατικό Στρατό στη διάρκεια του Εμφυλίου, είχε αφοσιωθεί σε μια ουτοπία, απάντησε: «Ο παππούς μου, ως γιατρός κινούνταν στο σημείο συνάντησης θετικών και ανθρωπιστικών επιστημών. Επίσης ήταν ένας πειραματικός επιστήμων. Και ο μαρξισμός, εκφραζόμενος τότε ως επιστημονικός υλισμός, συνιστούσε την προσέγγιση που υποσχόταν τη μέθοδο βελτίωσης των κοινωνικών συνθηκών. Και πράγματι υπηρέτησε ως το τέλος αυτή την υπόθεση. Και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτόν. Αλλά πιστεύω πως αν ζούσε σήμερα, και έχοντας την εμπειρία του παρελθόντος, θα τασσόταν με την πλευρά της έγκαιρης κινητοποίησης μέσα στις τρέχουσες συνθήκες.
»Θα καταλάβαινε δηλαδή πολύ νωρίτερα ότι δεν πρέπει να περιμένουμε να συμβεί η άνοδος του Χίτλερ –εκλεγμένου… νομίμως μάλιστα- για να αιματοκυλήσει την Ευρώπη. Το ’44, έχοντας ζήσει τον λιμό της Αθήνας, βγήκε στο βουνό. Νομίζω πως σήμερα δεν θα περίμενε τόσο. Θα το έκανε πολύ νωρίτερα».
Τέλος ερωτώμενος αν επηρεάστηκε από τον παππού του είπε: «Μεγάλωσα με τη γιαγιά μου και τις παρέες της από την Αριστερά της πολιτικής μετανάστευσης, ακούγοντας αυτές τις ιστορίες. Τη θυμάμαι να κλαίει με μαύρο δάκρυ το 1989 όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση. Ο παππούς μου παρέμεινε ιδεολόγος και αγωνιστής ως το τέλος της ζωής του. Σαφώς και επηρεάστηκα».
17°
