Μεγάλος μπελάς για τον πρωθυπουργό αναδεικνύεται η παραίτηση του Νίκου Κοτζιά, όπως διαφάνηκε και από τις απαντήσεις που έδωσε στη συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες. Κι αυτό, την ώρα που εξακολουθεί να ηγείται ενός υπουργικού συμβουλίου, στο οποίο –ελέω Καμμένου– επικρατούν πλέον ισορροπίες τρόμου.
Τι θα συμβεί αν ο κ. Κοτζιάς, τώρα που έβγαλε το «καπέλο της εθνικής γραμμής», δώσει ο ίδιος στη δημοσιότητα την επιστολή ή αν θα υπάρξουν «διαρροές» τμημάτων της;
Το μέγα ερώτημα είναι τι περιλαμβάνει η επιστολή παραίτησης του πρώην υπουργού Εξωτερικών. Ο κ. Τσίπρας επιχείρησε να κλείσει την πληγή, λέγοντας πως η επιστολή έφτασε στο γραφείο του ως «αυστηρώς προσωπική» και συνεπώς δεν πρόκειται αυτός να τη δημοσιοποιήσει. Ωστόσο, παρ’ ότι ο ίδιος έπλεξε το εγκώμιο του κ. Κοτζιά, λέγοντας ότι θα τον συμβουλεύεται στο μέλλον για εθνικά θέματα, το ερώτημα παραμένει: Τι θα συμβεί αν ο κ. Κοτζιάς, τώρα που έβγαλε το «καπέλο της εθνικής γραμμής», δώσει ο ίδιος στη δημοσιότητα την επιστολή ή αν θα υπάρξουν «διαρροές» τμημάτων της; Η αγωνία μέχρι να απαντηθεί το ερώτημα αυτό θα κατατρώγει το πρωθυπουργικό επιτελείο.
Η αγωνία όμως ήταν έκδηλη και για τις «επιδόσεις» του υπουργού Άμυνας «εντός των τειχών». Ερμηνεύεται ήδη ως μήνυμα προς τον κ. Καμμένο –έστω και χωρίς να τον κατονομάσει- η αναφορά του πως «όποιος εκπροσωπεί τη χώρα στο εξωτερικό θα βρίσκεται εκεί με το καπέλο της εθνικής γραμμής». Αν εκληφθεί αυτή η αναφορά του ως κίνηση κατευνασμού των υπουργών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που θέλουν να «ξεφορτωθούν» τον κ. Καμμένο από τις πλάτες τους, αυτό δεν αρκεί. Άλλωστε απέφυγε να απαντήσει στο έτερο εύλογο ερώτημα, πώς γίνεται ο αρχιτέκτονας της συμφωνίας των Πρεσπών να είναι εκτός κυβέρνησης και ο πολέμιός της να εξακολουθεί να χαίρει της εμπιστοσύνης του κ. Τσίπρα. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι το «καπέλο της εθνικής γραμμής», που αλλάζει κεφάλι τα τελευταία 24ωρα, θα είναι ανεκτό από τον «ανυπότακτο» υπουργό Άμυνας.
Και με τις ρωγμές στην πλειοψηφία της Βουλής τι γίνεται; Η απάντηση του κ. Τσίπρα σηκώνει πολλή συζήτηση για τον βαθμό σιγουριάς σχετικά με το άμεσο μέλλον: «Τούτη την ώρα, νομίζω, είναι πανθομολογούμενο ότι η κυβέρνησή μου χαίρει της πλήρους και απόλυτης στήριξης της πλειοψηφίας της εθνικής μας αντιπροσωπείας». Τούτη τη στιγμή… Την άλλη;
Με αυτά και με άλλα, η συζήτηση για τις συντάξεις και τα ευεργετικά μέτρα (βλέπε διορισμοί, επιδόματα κλπ) πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Δεν πέρασε όμως απαρατήρητο το ότι άφησε ανοιχτό το θέμα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποστηρίξει στις ευρωεκλογές τον υποψήφιο της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών ή αυτόν της Αριστεράς. Να είναι κι αυτό ένα ακόμη σημάδι αναζήτησης ενός σοσιαλδημοκρατικού σωσιβίου; Ενδιαφέρον αντικείμενο συζήτησης για τον σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ.
Η 90ή ΔΕΘ βρίσκει την ελληνική οικονομία στο τέλος μιας ιστορικής περιόδου χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης και μπροστά στο δύσκολο τεστ της επόμενης ημέρας.
Από τα πρώτα περίπτερα του 1926 και τη μεταπολεμική έκρηξη έως τη σημερινή οικονομική και πολιτική σκηνή της χώρας, η ΔΕΘ συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής και ετοιμάζεται για το μέλλον
Ο «πελάτης» αξιολογεί τη σχέση του με την εξουσία με βάση το προσωπικό όφελος. Ο «πολίτης» ενδιαφέρεται και για πράγματα που δεν μεταφράζονται άμεσα σε ευρώ στην τσέπη του
Με αιχμή τον συνεδριακό, γαστρονομικό, πολιτιστικό και ιαματικό τουρισμό, η Θεσσαλονίκη αξιοποιεί τη θέση της και εξελίσσεται σε έναν ολοκληρωμένο διεθνή προορισμό
17°
