Κοφτερά βέλη στην καρδιά του ελληνικού λαού και της Αριστεράς. Τι να πω... μπράβο...
Η πολυτελής λιμουζίνα σταμάτησε μπροστά από το πανύψηλο τζαμένιο κτίριο. Η πόρτα της άνοιξε αυτόματα και από μέσα βγήκε ένας τύπος με χρυσό σκουλαρίκι και φανέλα της Μπάγερν Μονάχου. Αφού έκανε νεύμα στον οδηγό να φύγει, στάθηκε μπροστά στη θεόρατη πόρτα του κτιρίου. -Είσαστε ο κύριος; Ακούστηκε μια μεταλλική φωνή. -Χειμωνάς. Θανάσης Χειμωνάς, απάντησε ο σκουλαρίκιας. -Καλησπέρα σας, κύριε Χειμωνά. Ο κύριος Αβραάμ Χατζηλεβή σάς περιμένει. 13ος όροφος.
Στο υπερσύγχρονο, ευρύχωρο και ταχύτατο ασανσέρ έπαιζε Βάγκνερ. Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ο Χειμωνάς βρισκόταν στο πολυτελές γραφείο του Χατζηλεβή. -Ω, τον αγαπητό, είπε αυτός, χαίρομαι πολύ που σας ξαναβλέπω. Παρακαλώ, καθίστε.
Ο Χειμωνάς κάθισε στην αναπαυτική πολυθρόνα. -Θέλετε να σας κεράσω κάτι; Ένα ποτήρι σαμπάνια; Όχι, έχω καλύτερο! Μόλις μου έφεραν ένα πανάκριβο ουίσκι 40 ετών από τη Σκοτία! Να πω να σας φέρουν ένα ποτηράκι;
-Όχι ευχαριστώ, απάντησε με σοβαρότητα ο Χειμωνάς. Θα προτιμούσα ένα ποτήρι κόκα-κόλα.Ξέρετε καλά πως πρέπει να βοηθούμε όσο μπορούμε τις πολυεθνικές.
-Γι’ αυτό μου αρέσετε, κύριε Χειμωνά. Συνεπής στις υπηρεσίες σας για την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού. Δήμητρα, φέρε μας μια κοκα-κόλα, είπε σε ένα μικρόφωνο ο Χατζηλεβή.
Δεν πρόλαβε καλά-καλά να ολοκληρώσει τη φράση του και αμέσως έσκασε μύτη μια εκθαμβωτική ξανθιά με γαλάζια μάτια. «Η κόκα-κόλα σας» είπε χαμογελάστά αφήνοντας ένα τεράστιο ποτήρι στο χέρι του Χειμωνά. Μόλις έφυγε, ο Χατζηλεβή ψιθύρισε συνωμοτικά: -Κούκλα, έτσι; Και την έχω δεκάωρο μόνο με 300 ευρώ το μήνα.
-Δεν σας καταλαβαίνω, κύριε Χατζηλεβή. Πόσα να έπαιρνε, δηλαδή; Και που δουλεύουν πολύ τους είναι. Τζάμπα τα γράφω τόσα χρόνια; -Κύριε Χειμωνά, θέλω να σας συγχαρώ για μία ακόμη φορά. Τα άρθρα σας είναι εξαιρετικά. Κοφτερά βέλη στην καρδιά του ελληνικού λαού και της Αριστεράς. Τι να πω... μπράβο και ξανά μπράβο.
Ο Χειμωνάς χαμογέλασε. -Αλίμονο, κύριε Χατζηλεβή. Τι θα έκανε ένας ατάλαντος και ασήμαντος συγγραφέας σαν κι εμένα, αν δεν υπήρχατε εσείς. Αν δεν υπήρχε το Σύστημα να με στηρίζει.
Όλες αυτές οι πληρωμένες κριτικές, όλες οι τηλεοπτικές εμφανίσεις τις οποίες εσείς κανονίσατε για μένα τη στιγμή που άλλοι πολυτάλαντοι συνάδελφοί μου παραμένουν στην αφάνεια μόνο και μόνο επειδή επιμένουν –οι ανόητοι– να υπερασπίζονται τα δικαιώματα των φτωχών και των τίμιων. Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς να σας ευχαριστήσω. Αν δεν είχα εσάς, αν δεν είχα το Σύστημα, ίσως και να είχα αναγκαστεί να δουλέψω! Κελ ορέρ...
-Μα τι λέτε, κύριε Χειμωνά… Εμείς δεν ξέρουμε πώς να σας ευχαριστήσουμε. Εσάς, τον κύριο Χομεϊνίδη, την κυρία Γαρουφάλου… και φυσικά, τον Πέτρο Ξανθόπουλο, τον οποίο φυτέψαμε μέσα στο στρατόπεδο του εχθρού. Όλοι εσείς, οι δικοί μας οργανικοί διανοούμενοι που περνάτε τα μηνύματά μας, που παίζετε το παιχνίδι μας, που είσαστε έτοιμοι να θυσιαστείτε για το χρήμα. Τέτοιους ανθρώπους χρειαζόμαστε. Άλλωστε οι Έλληνες είναι δύσκολος λαός, πρέπει να τους χτυπήσουμε στην κουλτούρα τους. Το είπε εξάλλου και ο μεγάλος Χένρι Κίσιντζερ.
-Μια δήλωση που με τα άρθρα μας καταφέραμε να τους πείσουμε πως δεν έγινε ποτέ! Διέκοψε γελώντας ο Χειμωνάς.
-Αυτό ακριβώς. Γι’ αυτό σας έχουμε ανάγκη, κύριε Χειμωνά. Γιατί κάνετε τη βρώμικη δουλειά. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως σας πληρώνουμε τόσο αδρά. Πως για κάθε άρθρο σας παίρνετε περισσότερα από ένα μισθό του λαουτζίκου. Τα άρθρα σας... πραγματικά διαμάντια! Τι να πρωτοθυμηθώ… Το αριστούργημά σας για τις φράουλες της Μανωλάδας; Αν το μποϊκοτάζ προχωρούσε, η Χρυσή Αυγή θα σβηνόταν από το χάρτη και πώς θα τρομοκρατούσαμε μετά το λαό; Εσείς όμως το εμποδίσατε. Ή το κείμενό σας για εκείνο τον απεργό πείνας. Πραγματικό μάστερπις! Σε ένα κομμάτι 700 λέξεων, οι 695 φαίνονται να είναι υπέρ του αναρχοκουμμουνιστή. Μέσα σε μια φράση όμως, «Το θέμα δεν είναι πολιτικό», καταφέρατε να κατατροπώσετε ολόκληρο το επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα!
-Κρίνοντας βέβαια από τα σχόλια στην Athens Voice, ορισμένοι αριστεροί καταλάβανε τις προθέσεις μου...
-Εντάξει, κύριε Χειμωνά. Είναι πιο εξυπνοί από εμάς, αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε. Εμείς έχουμε όμως μαζί μας το Xρήμα, που ξεπερνά ακόμα και το πιο ψηλό IQ.
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
