«Νομίζω ότι θα πρέπει να περιμένουμε στους επόμενους μήνες, το χρονικό διάστημα μέχρι τις εκλογές, ότι θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε πλειοδοσία εκδηλώσεων οθωμανικής αλαζονείας και προκλητικότητας, με έναν συναγωνισμό μεταξύ όλων των υποψηφίων» ανάφερε ο πρέσβης επί τιμή Χρήστος Ζαχαράκις, μιλώντας στο ραδιόφωνο του Alpha.
«Καθ’ όσον μας αφορά δεν υπάρχουν καλοί, καλύτεροι ή χειρότεροι τούρκοι πολιτικοί» τόνισε ο Ζαχαράκις και συνεχίζει ως εξής:
«Είναι φανερό ότι όλο το φάσμα του τουρκικού πολιτικού κόσμου συναγωνίζεται στη διατύπωση ασυναρτησιών και ανιστόρητων διεκδικητικών δηλώσεων και τάσεων έναντι της Ελλάδος. Όταν έχουμε τον Ερντογάν να συμμαχεί με τον υπέρ-εθνικιστή και ταυτόχρονα έχουμε και μια αντιπολίτευση, η οποία συναγωνίζεται σε υπέρ-εθνικισμό, με τους δύο αυτούς θα πρέπει να περιμένουμε ένα κλίμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει και σε μια ένταση. Προϋπόθεση είναι να αντιμετωπιστεί κατάλληλα και από την δική μας πλευρά.
Πρέπει να λάβει υπόψη της η Αθήνα το γεγονός ότι πράγματι ξεστομίζονται στα προεκλογικά μπαλκόνια. Από την άλλη στιγμή δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτά τα οποία θα ξεστομίζονται, λεκτικά μεν, θα είναι ενδεχομένως οξύτερα και βαρύτερα από ό,τι συνήθως, από ό,τι σε μια ομαλή περίοδο. Ουσιαστικά όμως θα αντιπροσωπεύουν αυτό το οποίο υπήρξε πάντοτε, η πάγια τουρκική πολιτική έναντι της Ελλάδος.
Δεν θα πρέπει να παιχθεί ένα χαρτί το οποίο να δίνει δικαιολογία στους Τούρκους κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου να υπερθεματίζουν επικαλούμενοι την στάση και τις δηλώσεις της ελληνικής πλευράς.
Δεν πρέπει να περιμένουμε αλλαγή επί της ουσίας των τουρκικών διεκδικήσεων.
Νομίζω ότι η συνοδοιπορία του Μπαχτσελί με τον Ερντογκάν ήταν προγεγραμμένη και πριν προκηρυχθούν οι εκλογές».
Τι είπε για το Εθνικό Συμβούλιο
«Θα έπρεπε να υπάρχει αυτό το όργανο, έστω και αν δεν θα ήταν πάντα δυνατόν να επιτευχθεί μέσω του οργάνου αυτού μια απόλυτη ομοφωνία και ταύτιση. Αλλά ακόμα και αν δεν υπήρχε απόλυτη ομοφωνία, θα ήταν για καλό η ύπαρξή του και μόνο.
«Το να βάλεις εθνικό σύμβολο πάνω σε ελληνικό έδαφος δεν αποτελεί ασφαλώς αδίκημα. Από την άλλη, η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται κατά τρόπο αναρμόδιο. Οι εκτιμήσεις που διαθέτει ο καθένας, οι πληροφορίες που διαθέτει, είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που νομίζει ο αναρμόδιος.
Αν υποτεθεί ότι ασκούμε εξωτερική πολιτική αυτή τη στιγμή, που θα θέλαμε να εξασφαλίσουμε μια κάποια υπερατλαντική στήριξη, δεν είναι εξωτερική πολιτική να αναγκάζεις τον αμερικανό πρέσβη να πηγαίνει την επομένη της διαδηλώσεως και της καταστροφής του αγάλματος του προέδρου του. Δεν είναι εξωτερική πολιτική αυτό».
Μίλησε και για τα Σκόπια
«Αυτό είναι μια θλιβερή ιστορία. Είναι φανερό ότι θα έπρεπε να γνωρίζουν οι χειριστές του θέματος ότι πριν το ανακινήσουν θα έπρεπε να έχουν λάβει υπόψη τους ποιες είναι οι πάγιες και αμετακίνητες σκοπιανές θέσεις όχι όσον αφορά την αλλαγή του ονόματος και την υιοθέτηση ενός συμφωνημένου όρου αλλά και πώς αυτός ο όρος θα εφαρμόζεται. Το αγκάθι είναι εκεί».
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
