H FIFA παρουσίασε την επίσημη στολή των διαιτητών για το φετινό Μουντιάλ στη χώρα του Ιβάν Σαββίδη
● Θαυμάζεις τον Βλάντιμιρ Πούτιν. Ερεθίζεσαι με τις ημίγυμνες macho εμφανίσεις του. Και ονειρεύεσαι ότι έναν τέτοιο θέλεις να σε κυβερνάει με σιδερένια πυγμή, χωρίς φλώρικους κανόνες.
● Νιώθεις αγαλλίαση όταν κάνει τη διεφθαρμένη Δύση να τρέμει. Όταν οι χάκερς του προωθούν τον Τραμπ και όταν βγάζουν στη φόρα τα άπλυτα των κυβερνήσεων.
● Σε ακραίες περιπτώσεις πιιστεύεις ότι επειδή είναι ομόδοξος θα επαληθεύσει τις προφητείες του Παΐσιου και θα καταλάβει την Πόλη για να σου την επιστρέψει δωρεάν.
● Και φυσικά θέλεις να σε φροντίζει, να τιμωρεί το κατεστημένο και να κάνει πραγματικότητα (με πολώνιο ή με όπλα) όλα τα «ψόφα» που έχεις ευχηθεί κατά καιρούς για όσους αντιπαθείς…
● Χωρίς κανόνες και θεσμούς. Επειδή αυτά πιστεύεις πως έχουν φτιαχτεί για να προστατεύουν τους δυνατούς και τους ισχυρούς…
● Με άλλα λόγια ελπίζεις ότι κάποια στιγμή και η Ελλάδα θα γίνει ένα ευνοημένο μέλος της μεγάλης «φαμίλιας» του ξανθού γένους, όπως ακριβώς έχεις μάθει κι εσύ να γίνεσαι μέλος «φαμίλιας» και να επιτίθεσαι σε όποιον τολμάει να πειράξει το «αφεντικό» σου...
● Και ξαφνικά βλέπεις τον Ιβάν Σαββίδη με το όπλο... Να απειλεί την ομάδα σου και να λέει ότι ή αυτός θα πάρει το πρωτάθλημα ή κανείς...
● Τότε καταλαβαίνεις ότι το στιλ Πούτιν και των ευνοούμενων ολιγαρχών του σου αρέσει μόνο όταν είσαι από την πλευρά τους.
● Αντίθετα, όταν βρεθείς από τη «λάθος» πλευρά του όπλου του ευνοούμενου ολιγάρχη, ο τσαμπουκάς του δεν σου αρέσει.
● Παριστάνεις τον σοκαρισμένο. Τον αποκαλείς «μαφιόζο» και τον κατηγορείς ότι έκανε την Ελλάδα «Κολομβία».
● Λες και δεν ήξερες τι σημαίνει «βυζαντινού τύπου δεσποτισμός» και «Ρώσοι ολιγάρχες».
● Και τότε επικαλείσαι τους θεσμούς και τη νομιμότητα. Τους κανόνες και τη δικαιοσύνη. Που τα έφτυνες όσο καιρό σε συνέφερε να τα αγνοείς.
● Γιατί ξαφνικά ανακάλυψες ότι έχουν φτιαχτεί για να προστατεύουν τους αδύναμους.
● Και ότι δεν έχει νόημα να αντικαθιστάς μια «μαφία» με
μια ακόμα πιο αδίστακτη...
Πράγματα που μάθαμε από την υπόθεση Σαββίδη Νο 1:
Στην Ελλάδα κύρια δουλειά ενός μπράβου δεν είναι να επεμβαίνει όταν απειλείται το αφεντικό του, αλλά να επεμβαίνει για να συγκρατεί το αφεντικό του όταν εκείνο απειλεί άλλους.
Πράγματα που μάθαμε από την υπόθεση Σαββίδη Νο 2:
Όταν έχεις έγκυο γυναίκα δεν πρέπει να ασχολείσαι με τη διαιτησία.
Πράγματα που μάθαμε από την υπόθεση Σαββίδη Νο 3:
Ότι τα πιστόλια τοποθετούνται στην ίδια θέση που τοποθετείται και η συσκευή της «παρά φύσιν έδρας», οπότε δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος τι φουσκώνει εκεί.
Πράγματα που μάθαμε από την υπόθεση Σαββίδη Νο 4:
Ότι το επιχείρημα «θέλουμε επενδύσεις αλλά στο πλαίσιο της νομιμότητας γιατί η Ελλάδα δεν είναι αποικία», ισχύει μόνο για τους επενδυτές που δεν γουστάρεις.
Η (πραγματική) απορία της εβδομάδας Νο 1
Δηλαδή αυτοί που ανατρέπουν την επίσημη εκδοχή του ΥΠΕΘΑ ότι οι Έλληνες αξιωματικοί συνελήφθησαν γιατί πέρασαν κατά λάθος τα σύνορα και επιμένουν ότι τους απήγαγαν, θεωρούν ότι η εκδοχή τους είναι λιγότερο ανησυχητική και λιγότερο υποτιμητική για τον ελληνικό στρατό;
Η (πραγματική) απορία της εβδομάδας Νο 2
Πώς καταφέρνει ένας άνθρωπος που κάνει τόσο λάθος κινήσεις σαν τον Ιβάν Σαββίδη, να βγάλει τόσα χρήματα;
Θα έπρεπε να υπάρχει μια λέξη για:
«Διαβασαμπουκάς»
Το άγριο ύφος του τύπου «για τόλμησε να διαμαρτυρηθείς και θα σου δείξω ότι το ανθρωπάκι είναι πράσινο» που παίρνουν οι πεζοί όταν περνάνε τις διαβάσεις, ενώ έρχεται αυτοκίνητο που θέλει να στρίψει.
Απάνθρωπη θέση εργασίας της εβδομάδας
Βουλευτής Θεσσαλονίκης στο payroll του Ιβάν
Απάνθρωπη θέση εργασίας της εβδομάδας Νο2
Μέλος του Εφετείου της ΕΠΟ
Η μετάφραση της εβδομάδας
Ιβάν Σαββίδης: «…ο μοναδικός στόχος μου ήταν να προστατεύσω δεκάδες χιλιάδες φιλάθλων του ΠΑΟΚ από προβοκάτσιες - συμπλοκές - ανθρώπινα θύματα…» Μετάφραση: «Επειδή έχουν περάσει λίγα 24ωρα, ελπίζω ότι θα έχετε ξεχάσει τι είδατε και
θα σας δουλέψω πιο εύκολα»
Η μετάφραση της εβδομάδας Νο2
Παναγιώτης Ψωμιάδης: «Τον Πόντιο, αφού δεν τον σέβεστε, θα τον φοβάστε»… Μετάφραση: «Σλουρπ, πατριωτάκι μου Ιβάν... Σλουρπ…»
Ο λαϊκισμός επιστρέφει συνήθως μεταμφιεσμένος σε κάτι νέο, πιο σύγχρονο και πιο ελκυστικό. Στην ουσία του όμως παραμένει ο ίδιος: η υπόσχεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας
17°
