Καλώς τον κι ας άργησε! «Η φωνή μου δεν θα σωπάσει» δήλωνε την περασμένη Δευτέρα ο νομάρχης Π. Ψωμιάδης, που διεκδίκησε την προεδρία της ΝΔ και έλαβε το όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό του 10% στις εσωκομματικές εκλογές.
Μετά από μια γερή πούντα που άρπαξε πριν από 10 μέρες και τον καθήλωσε στο νοσοκομείο, έκανε τη δήλωση αυτή αφήνοντας το κρεβάτι του πόνου. «Είμαι νικητής στη συνείδηση του λαού» δήλωσε απερίφραστα και ευχαρίστησε ακόμα και αυτούς που... πιέστηκαν να μην τον ψηφίσουν. Άρχισαν τα υπονοούμενα!
Μα επιτέλους δεν θα ησυχάσει αυτή η «γαλάζια πολυκατοικία», βασικός ένοικος της οποίας είναι η ΝΔ; Είναι δυνατόν να αρχίζουν τα όργανα την επομένη των εσωκομματικών εκλογών; Ναι, είναι. Και ο Π. Ψωμιάδης σέρνει ξανά το χορό. Κηρύσσει ξανά τον «ανένδοτο» στις «άθλιες παρεούλες» και τα «παράσιτα» της παράταξης. Ποιος είπε ότι η αποστολή του «Ζορό» εξετελέσθη;
Την ίδια ώρα, η μεγάλη χαμένη της αναμέτρησης Ντόρα Μπακογιάννη ψάχνεται.
Μπορεί να αποδέχτηκε το αποτέλεσμα το βράδυ της 29ης Νοεμβρίου με ασυνήθιστη ταχύτητα, που αιφνιδίασε ακόμα και τους συνεργάτες της, μπορεί να συνάντησε πρώτη αυτή τον Α. Σαμαρά, σε μια προσπάθεια και των δύο να εμφανίσουν ήρεμα νερά στη ΝΔ την επομένη των εκλογών, αλλά... Η κ. Μπακογιάννη είδε δημοσιεύματα του κυριακάτικου Τύπου να κάνουν λόγο για παραβίαση της «κόκκινης γραμμής» για το Σκοπιανό. Διάβασε τη λιτή ανακοίνωση της ΝΔ που «άδειαζε» την πρώην υπουργό Εξωτερικών και, επικαλούμενη ασθένεια, δήλωσε αμέσως ότι δεν θα μετέχει στην αποστολή της ΝΔ στη συνάντηση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος – της ένωσης όλων των κεντροδεξιών κομμάτων της Γηραιάς Ηπείρου. Λένε ότι ο κ. Σαμαράς την είχε συμπεριλάβει στην αντιπροσωπεία, θέλοντας να την εκθέσει. Λένε...
Οι νίκες δεν φέρνουν πάντοτε την ευτυχία. Ας μην ξεχνάμε ότι τη νίκη των συμμάχων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διαδέχτηκε ο Ψυχρός Πόλεμος μέσα σε χρόνο-ρεκόρ. Στη ΝΔ οι θερμοκρασίες πέφτουν. Οι ανταγωνισμοί ελλοχεύουν στο παρασκήνιο. Κάποιοι λένε ότι ο Δημ. Αβραμόπουλος, κρίνοντας εκ των υστέρων το αποτέλεσμα, μετάνιωσε που απέσυρε τόσο νωρίς την υποψηφιότητά του και αναρωτιέται μήπως θα ήταν ακόμα και ο νικητής, αν δεν έσπευδε να προσφέρει τη στήριξή του στον Α. Σαμαρά... Στο «μικρόκοσμο» της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ εξάλλου, όσοι υποστήριξαν την Ντόρα Μπακογιάννη προεκλογικά καλούνται να αποφασίσουν αν θα χτυπήσουν την πόρτα του νέου αρχηγού «για ένα νέο ξεκίνημα» ή αν θα περιμένουν τα πρώτα στραβοπατήματά του για να πάρουν την εκδίκησή τους. Παράλληλα, ο Άρης Σπηλιωτόπουλος –λένε οι κακές γλώσσες– δεν αποκλείει το σενάριο να είναι αυτός υποψήφιος δήμαρχος της ΝΔ στην Αθήνα, την ώρα που ο Νικήτας Κακλαμάνης έχει ήδη δεσμευτεί δημόσια ότι θα είναι εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος, αλλά βρέθηκε απέναντι στον Α. Σαμαρά, στηρίζοντας την Ντόρα. Στη Θεσσαλονίκη, ο βουλευτής Κ. Γκιουλέκας, εκ των υποστηρικτών του Α. Σαμαρά, προεξοφλεί ότι θα είναι ο εκλεκτός του νέου αρχηγού για το δημαρχιακό θώκο. Πότε πρόλαβε; Ακούστηκε εξάλλου ότι νησιώτης βουλευτής ζήτησε πριν από λίγες μέρες οφίτσιο από τον κ. Σαμαρά γιατί τον στήριξε προεκλογικά και έκανε ζημιά στους «αντιπάλους» της άλλης όχθης...
Με τόσο θόρυβο στην «πολυκατοικία», δεν ήταν δυνατόν να μείνει ήσυχος ο Γ. Καρατζαφέρης, που τη μια βρίσκει το νέο πρόεδρο πιο συνεννοήσιμο και την άλλη τον προκαλεί να πάει για εκλογές, πριν από την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, για να δηλώσει την περασμένη Δευτέρα ότι θα έχουμε πρόεδρο τον Κ. Παπούλια για έξι Χριστούγεννα ακόμη. Μύλος!
Τι λετε; Θα αντέξουν για πολύ τα συρματόσχοινα αυτού του ιδιότυπου ασανσέρ στο γαλάζιο οικοδόμημα; Κι όλα αυτά, την ώρα που η οξύτητα των προβλημάτων και η κοινωνία επιβάλλουν η ΝΔ να ξεχάσει τον κακό κυβερνητικό της εαυτό και να ασκήσει, επιτέλους, ουσιαστική αντιπολίτευση. Όσο στέκεται ακόμα όρθια η «πολυκατοικία» και αντέχει ο μύθος του Ζορό...
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
11°
