«Εδώ και επτά χρόνια ευρωπαϊκά κράτη και ΔΝΤ προσπαθούν να τραβήξουν την Ελλάδα έξω από την κρίση, με ένα μείγμα δανείων βοήθειας, περικοπών και μεταρρυθμίσεων. Εξαιτίας των δανείων (και παρά το ότι μεσολάβησε ένα κούρεμα χρέους ιδιωτών πιστωτών το 2011) το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί από το 145% στο 180% του ΑΕΠ» γράφει η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung ασκώντας στην κριτική στην αέναη και ατέρμονη διαπραγμάτευση των θεσμών - ΔΝΤ και Ευρωπαίοι εταίροι - με την Αθήνα.
«Το ότι αυτό το ποσοστό δεν έχει οδηγήσει τη χώρα ακόμη σε χρεοκοπία οφείλεται στο ότι οι Ευρωπαίοι πιστωτές έχουν επιμηκύνει τη διάρκεια των δανείων, οι προθεσμίες αποπληρωμής μετατίθενται για όλο και αργότερα, ενώ τα επιτόκια συνεχίζουν να μειώνονται», σημειώνει η FAZ και εύστοχα παρατηρεί για το ζήτημα του χρέους ότι αφήνεται να διευθετηθεί σε μια περίοδο, κατά την οποία πιθανώς κανείς από τους σημερινούς πρωταγωνιστές δεν θα βρίσκεται στην ίδια θέση».
«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία και το κράτος, που καταγράφονται στα εκάστοτε μεταρρυθμιστικά προγράμματα των πιστωτών, δεν έχουν προχωρήσει μέχρι στιγμής. Ξανά και ξανά βρίσκονται στη μεταρρυθμιστική ατζέντα τα ίδια προαπαιτούμενα για τις συντάξεις, τους φόρους, τις αλλαγές στον εργασιακό τομέα», σχολιάζει η εφημερίδα, υπενθυμίζοντας ότι «κάθε φορά η αξιολόγηση καθυστερεί σημαντικά λόγω της αντίστασης που προβάλλει η Αθήνα».
«Οι εκπεφρασμένες δημόσια προ δύο εβδομάδων προσδοκίες του Γερμανού υπουργού Οικονομικών ότι (σ.σ.: το κλείσιμο της τρέχουσας αξιολόγησης) ήταν θέμα λίγων εβδομάδων έχουν ήδη καταρριφθεί», αναφέρει το δημοσίευμα και παρατηρεί ότι η συνεχιζόμενη διαμάχη για το μέλλον του ελληνικού προγράμματος έχει προ πολλού απομακρυνθεί από τον αρχικό στόχο της που δεν ήταν άλλος από «την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, την ανάκαμψη της οικονομίας και την δημιουργία ενός λειτουργικού κράτους».
«Όλοι μεριμνούν για τα δικά τους συμφέροντα» γράφει η FAZ, σύμφωνα με την οποία στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος «δεν ενδιαφέρεται πια για την εξυγίανση της Ελλάδας». «Βέβαια ακόμη και το ότι η ζητούμενη εξυγίανση δεν είναι εφικτή στο πλαίσιο του ισχύοντος προγράμματος, είναι κάτι που ο Γερμανός υπουργός δεν θέλει να παραδεχθεί».
Η FAZ αναφέρεται στην πάγια θέση της Γερμανίας για την απαραίτητη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα ώστε να μπορέσει να εγκρίνει η γερμανική βουλή νέα δάνεια. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, «μέχρι στιγμής το Ταμείο δεν έχει ακόμη αποφασίσει τι θα πράξει κι αυτή η κατάσταση ενδέχεται να κρατήσει μέχρι το τέλος του προγράμματος στα μέσα του 2018».
«Αυτό όμως δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, γιατί το ΔΝΤ λειτουργεί με τους δικούς του κανόνες. Ένας εξ αυτών ορίζει ότι μια χώρα δεν μπορεί να λαμβάνει επιπλέον δάνεια εάν το χρέος της δεν είναι βιώσιμο. Μπορεί ο τρόπος υπολογισμού του χρέους να είναι συζητήσιμος, αλλά κανείς δεν μπορεί να στερήσει το ΔΝΤ από το δικαίωμα να επιλέγει το ίδιο το πώς θα το υπολογίσει. Το ότι το ΔΝΤ ζητά από τους Ευρωπαίους να προσδιορίσουν τρόπους ελάφρυνσης του χρέους για την περίπτωση που προκύψει ανάγκη το 2018, είναι επίσης κατανοητό», εκτιμά η FAZ.
Αυτό όμως, όπως σημειώνει, το θεωρεί «χυδαίο» ο κ. Σόιμπλε λαμβάνοντας υπόψη το κόστος μιας τέτοιας ενέργειας για τον Γερμανό φορολογούμενο. «Ο Σόιμπλε θέλει μεν να διατηρήσει την τεχνογνωσία του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, αλλά όταν αυτή οδηγεί σε μη επιθυμά αποτελέσματα, τότε το αγνοεί», γράφει το δημοσίευμα.
Τέλος η εφημερίδα προβλέπει ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι είναι να μην αλλάξει κάτι μέχρι τις γερμανικές εκλογές. Στη συνέχεια, μέσα στο φθινόπωρο, το ΔΝΤ θα μπορούσε να κάνει την «έκπληξη» και να βγει από το ελληνικό πρόγραμμα, ο Σόιμπλε να «νίψει τας χείρας του» και η ελληνική κρίση να συνεχίσει να παραμένει άλυτη, όπως παλιά, καταλήγει το δημοσίευμα.
Ο λαϊκισμός επιστρέφει συνήθως μεταμφιεσμένος σε κάτι νέο, πιο σύγχρονο και πιο ελκυστικό. Στην ουσία του όμως παραμένει ο ίδιος: η υπόσχεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας
17°
