Καθώς χτες τα παιδιά και τα εγγόνια μας δεν πήγανε σχολείο, μπορούμε να θυμίσουμε δυο λόγια για τους τρεις ιεράρχες (με μικρά παρακαλώ). Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Θεολόγος και ο Μέγας Βασίλειος δεν ήταν οι συνηθισμένοι φανατικοί, χριστιανοί αμόρφωτοι καλόγεροι. Ήταν κάτι χειρότερο: φανατικοί, χριστιανοί, μορφωμένοι καλόγεροι. Έχοντας πίσω τους κάποια ελληνική παιδεία την εγκατέλειψαν, διάλεξαν από νωρίς το σωστό στρατόπεδο (τότε υπήρχαν ακόμα πολλοί εθνικοί και άλλοι μη χριστιανοί) και πρωτοστάτησαν σε διώξεις Ελλήνων, καταστροφές ελληνικών ναών κλπ. Το ότι ο Χρυσόστομος ήταν εν μέρει επικριτικός απέναντι στην κοσμική εξουσία ή ο Βασίλειος έγραψε κι ένα βιβλιαράκι κάπως, ελάχιστα θετικό απέναντι σε κάποια στοιχεία του αρχαιοελληνικού πνεύματος, δεν ξεπλένει το μείζον, που είναι ο ανθελληνισμός, αντιορθολογισμός και φανατισμός τους. Και τελοσπάντων, αν είναι δικαίωμα της ορθόδοξης εκκλησίας ν΄ αναγορεύει σε πατέρες ( ας σκεφτούμε λίγο τη λέξη: «πατέρες» οι παρθένοι καλόγεροι!…) ή αγίους όποιους τής κάνει κέφι, είναι ολότελα εξωφρενικό να λογαριάζονται αυτοί οι τρεις κύριοι, σήμερα, για προστάτες των ελληνικών γραμμάτων και της ελληνικής εκπαίδευσης στο νεοελληνικό κράτος (ενδεικτικά).
Φυσικά το παραπάνω δεν είναι παρά ένα μόνο από τα στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής επικάλυψης πάνω στο ταλαίπωρο νεοελληνικό κράτος. Ένα άλλο είναι ότι οι παπάδες μισθοδοτούνται από το δημόσιο. Δηλαδή από τους φόρους μας. Δηλαδή και από όσους από μας είμαστε άθεοι, άθρησκοι, αγνωστικιστές ή αλλόθρησκοι. Και τι είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τάσος Κουράκης; Το ίδιο που είχε πει και ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας: ότι όσοι θέλουν να πηγαίνει ένα μέρος των φόρων τους στην ορθόδοξη (ή όποια άλλη) εκκλησία, ας το δηλώνουν. Τι πιο απλό; Και το ενδιαφέρον δεν είναι οι αντιδράσεις των άλλων κομμάτων (αυτονόητες, ανάλογα με τα μυαλά ή τις σκοπιμότητες που έχει το καθένα), αλλά ότι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ «άδειασε» το βουλευτή του, χαρακτηρίζοντας «προσωπικές» τις θέσεις του. Εμένα με χωρίζει άβυσσος από τις πολιτικές και οικονομικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όμως στο συγκεκριμένο σημείο συμφωνώ πλήρως με τον κ. Κουράκη. Στου οποίου τη θέση, βέβαια, δε θα ήθελα διόλου να βρίσκομαι, όσο εξελίσσεται μάλιστα η προσχώρηση (και) του κ. Τσίπρα και του όλου ΣΥΡΙΖΑ στο πλατύ κόμμα της ορθόδοξης εκκλησίας.
Με την ευκαιρία (1) προς το υπουργείο Παιδείας κλπ: το ξέρει ο κ. υπουργός ότι εδώ στην Αθήνα υπάρχει κάποιος γονιός που αγωνίζεται να πάρει το παιδί του απαλλαγή από τα θρησκευτικά (κάτι που το θέλει και το ίδιο το παιδί), αλλά ο διευθυντής του σχολείου κάνει την πάπια; Μήπως ο κ. υπουργός ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα και να τραβήξει κανένα αφτί; (Λέμε τώρα…). Στην περίπτωση αυτή, έχω τα σχετικά στοιχεία στη διάθεσή του. Ή μήπως υποχρεώνονται όλοι να κάνουν θρησκευτικά, ακόμα κι αν δε θέλουν, σε χώρα - μέλος της ΕΕ, εν έτει 2013;
Και (2) προς το υπουργείο Δημόσιας Τάξης κλπ: το ξέρει ο κ. υπουργός ότι εδώ στην Αθήνα, σε άλλο δήμο, υπάρχουν άνθρωποι που πάνε να παλαβώσουν από τον υπερβολικό θόρυβο της καμπάνας μιας ορθόδοξης εκκλησίας, δίπλα στην οποία έχουν την ατυχία να ζουν; Ότι ενώ η καμπάνα τούς ξεκουφαίνει συστηματικά (και ξεσαλώνει ειδικά τις Κυριακές) ο τοπικός παπάς και ο μητροπολίτης επίσης κάνουν την πάπια; Μήπως ο κ. υπουργός ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα και να στείλει κανένα περιπολικό να κάνει καμιά σύσταση; (Λέμε τώρα…). Στην περίπτωση αυτή, έχω τα σχετικά στοιχεία στη διάθεσή του. Ή μήπως οι δήθεν «ιεροί» θόρυβοι δε λογίζονται θόρυβοι, σε χώρα - μέλος της ΕΕ, εν έτει 2013;
Υ.Γ. Επειδή κάτι μού λέει ότι ούτε ο κ. Αρβανιτόπουλος, ούτε ο κ. Δένδιας πιθανόν να μην ασχοληθούν με την ταπεινότητά μου, ίσως χρειαστεί να επανέλθω με λεπτομέρειες, τόσο για το σχολείο και για την εκκλησία. Βεβαίως, θα χαρώ αν κάνω λάθος στην πρόβλεψή μου αυτή.
Tα εντελώς στενά έως και ανύπαρκτα περιθώρια συνεννόησης που διαθέτει η διπλωματία στο θέμα των ζωνών κυριαρχίας στο Αρχιπέλαγος και στα ανοικτά της Κύπρου
20°
