Όσο μεταπολιτευτικά ζητούσαμε της βολής μας το χαβά, πάντα είχαμε την κουλτούρα του «ενάντια» ως αφεύγατη σαγίτα, ως άχαστο υπερόπλο μας. Δηλαδή, επινοούσαμε έναν εχθρό που εγκλωβίζαμε σε πολιορκούμενο φαντασιακό Κουραδόκαστρο. Η λέξη κλειδί ήταν «ενάντια», ως αποτελεσματικό διαπραγματευτικό/διεκδικητικό χαρτί για να λαδώσουμε το αντεράκι μας. Και κάθε Άλωση του Κουραδόκαστρου, αποκάλυπτε. Όλος ο σαματάς ήταν για την εκπόρθηση της Μεγάλης Καρέκλας της Εξουσίας και τα «ενάντια» ήταν ξεκάρφωμα/σανό για τους πελάτες/μουζίκους. Λέγαμε «ενάντια στ…» και κερδίζαμε εμείς εξουσία και αυτοί παροχές. Καλό;
Η δόλια επινόηση του σκοταδισμένου ανορθολογικού «Αντιμνημονίου» ήταν μια ακόμα ολοφάνερα ακροδεξιά (κατάφωρα εθνικά/ξενοφοβικά και όχι ταξικά κριτήρια…) εκδοχή της Κουλτούρας του «ενάντια». Απέφερε Μεγάλη Καρέκλα στους ηγέτες και διατήρηση βολεψιάς στη συνεργό πελατεία… Και τι είπε ο ατυχής κακομοίρης Σγουρίδης; Τη μεγάλη αλήθεια, ότι Αλεξάκης ψευτράκος εξαπάτησε όλο το σανοφάγο οχλοπολτό, για τον οποίο τελικά δεν χρειάζεται οίκτος. Ας είμαστε (υπερ)ρεαλιστές, καμιά σχισμή δεν διευρύνεται χωρίς τον πόθο της διευρύνσεως.
Να τελειώνει αυτή η πιπεριά περί αθώων εξαπατημένων. Ήταν συνένοχοι. Ήξεραν. Όποιος πολίτης θέλει δεν καθίσταται περίγελω κορόιδο. Πολλώ δε μάλλον όταν διαρκώς συλλαμβάνεται υπότροπος και λαϊκίζεται, συρόμενος από την άθλια αγκαλιά στην αθλιότερη…
Μην ξεχνάμε την αλληλουχία των κρυφών νοημάτων. Από την Κωστάκεια χρεωκόπο «επανίδρυση του κράτους», στο Γιωργάκειο «λεφτά υπάρχουν» και στην κοροϊδία του αμήχανου ανεφάρμοστου μνημονίου. Και από τα Αντωνάκεια Ζάππεια, που διέσωσε κατόπιν ο Στουρνάρας, καπάκι ο Μνημονιοσχίστης Γίγας της Κυψέλης… Από «ενάντια» σε «ενάντια», ο κλέψας του κλέψαντος.
Ο διπλός κίνδυνος: Κατάρρευση και μαζί Ναζί
Παραφράζουμε τον Εθνικό Διασκεδαστή: «Όταν ένας άνθρωπος είναι καθηλωμένος σε μία ξενοφοβική καρέκλα, σιγά-σιγά το μυαλό του καθηλώνεται και σε μια ακροδεξιά ιδέα». Είπε όμως και τούτο: «Χέστηκα, αν είναι ακροδεξιοί πάνω στα τρακτέρ, δεν μ’ ενδιαφέρει!»… Πάλι απόλυτη αποενοχοποίηση των ναζί! Ξαναθυμόμαστε. Αντάξιοι της ρατσιστικής κοινωνίας μας, Αλεξάκης και Εθνικός Διασκεδαστής έσπειραν Δεκεμβριανά και Κερατέες και θερίζουν μπλοκαρισμένη ημιθανή Ελλάδα. Υπερασπίστηκαν δολοφονικούς τραμπουκισμούς κατά Κωστή Χατζηδάκη («Δεν θα λογοκρίνουμε την οργή του κόσμου!»).
Τώρα, με τη σειρά τους, κρύβονται από παρόμοια αλογόκριτα ποικιλόχροα τραμπουκοβάνδαλα φασισταριά. Τράτζικ. Οι τύποι δημιούργησαν τον ψεκαζμένο ανορθολογικό αντιμνημονιακό Ανεξυριζαυγιτισμό. Μαζί, όμως, εμβρυούλκησαν και τη φούσκα των ναζί. Λιγότερο βάρυνε το μεταναστευτικό. Άλλωστε, η ρατσιστική χουντο/αυριανο/μακεδονο/χριστοδουλο/κοινωνία μας σαν έτοιμη από καιρό περίμενε την αντιπολιτική έκρηξη. Περιγράψαμε καταλεπτώς προ τριετίας (μπείτε στον κόπο: «Τσίπρας, ο καλύτερος πελάτης του Μιχαλολιάκου» πώς ο Αντιμνημονισμός φούσκωσε τους ναζί σε δύο ταμπλώ.
Και αποενοχοποίησαν τους ναζί, κρύβοντας την κύρια αντίθεση «δημοκρατία-φασισμός» κάτω από την ανύπαρκτη «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», όπου οι Χρυσαυγίτες ξεπλένονταν ως «καλοί/αντιμνημονιακοί». Και τους κρατούν ως τώρα ζωντανούς, αφού μετά την «κωλοτούμπα του Γερμανόδουλου Τσίπρα» (Κασιδιώταρος…) παραμένουν το αυθεντικό ρίαλ θινγκ του Αντιμνημονισμού!
Δείτε στην κάτωθι φωτογραφία (πηγή: ΔιαΝΕΟσις) πόσο ξεπλυμένοι και ακίνδυνοι φαίνονται πλέον οι ναζί (έργο του «αριστερού» Αντιμνημονισμού…). Αφού ο ΣΥΡΙΖΑ επέβαλε την ψεκαζμένη αξιακή κλίμακα. Πρώτα το Αντιμνημόνιο και η Αντι«διαπλοκή» και μετά η Δημοκρατία…
Ήταν τυχερός ο Αλεξάκης, που «ατύχησαν» οι ναζί στη δολοφονία Φύσσα… Έκτοτε, από το δημοσκοπικό 15% έπεσαν δραματικά. Μάλιστα πολλοί δικοί τους πήγαν ΣΥΡΙΖΑ και του πούσαραν την κρίσιμη μάζα προς την εξουσία. Ίσως αυτοί τώρα τραμπουκίζουν και βανδαλίζουν, ως απασφαλισμένοι «προδομένοι» κοψοχέρηδες…
Κουτοπονηρεύτηκε και το ΚΚΕ, που προ Ψεκαζμένης Διακυβέρνησης δεν είχε εκτεθεί «αντιμνημονιακά». Αλλά είδε πως το αντιμνημονιακό κοκό πουλάει. Και τώρα σκυλεύει τον καταρρέοντα ψεύτη ΣΥΡΙΖΑ, προσχωρώντας στο νταβραντωμένο μπλοκ της (ακροδεξιάς/ξενοφοβικής) Αντιμνημονιακής Ιδεολογίας. Διεκδικεί μάλιστα τα πρωτεία από τους ναζί (ΛΑΕ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Σία δεν έχουν τύχη)…
Ο τρώσας και ιάσεται
Ο Αλεξάκης, ως Πανδώρα που άνοιξε το Κουτί με τα σκουλήκια, πρέπει να θεραπεύσει την αρρώστια, αποκαλύπτοντας την αλήθεια: «ΠΟΤΕ ΔΕΝ υπήρξε Αντιμνημόνιο, ήταν δόλιο ψέμα για το κοκό της εξουσίας, που ρούφηξαν τα κορόιδα!»…
Όσο αυτό δεν λέγεται, θα διατηρεί λόγο ύπαρξης ο ανύπαρκτος Αντιμνημονισμός και μαζί του οι ναζί, επάξια διεκδικούντες διψήφιες επιδόσεις, ικανές για φασιστική αποσταθεροποίηση και ό,τι ήθελε προκύψει...
Λέγοντας ο πρωθυπουργός τη λυτρωτική αλήθεια, ότι δεν «πρόδωσε» κάποιο (ανύπαρκτο) Αντιμνημόνιο, απλώς ΠΡΙΝ έλεγε άθλιες ψευτιές, αυτό θα καταρρεύσει. Μαζί θα διαλυθεί όλος ο αντιπολιτικός ψεκαζμένος ριζοσπαστισμός, που τόσο μακροχρόνια συντηρεί τα ανεφάρμοστα μνημόνια, την ύφεση και τη φτώχεια/δυστυχία.
Η κατάρρευση της κυβέρνησης Τσίπρα θα φέρει ανωμαλία, δεν θα είναι περίπατος. Όσοι τσιμπάνε ακόμα στην «Αντιμνημονιακή Ιδεολογία», ευλόγως θα επιδιώξουν να δώσουνε ισχύ στους «αληθινά αντιμνημονιακούς» ναζί, που περιμένουν τη σειρά τους.
Τώρα δεν είναι μόνο η Δαμόκλεια Σπάθη της οικονομικής κατάρρευσης που επικρέμαται άνω των κεφαλών μας. Υπάρχει και κατά της Δημοκρατίας η φιλοδοξία των Ναζί, να έλθουν ως ολοκλήρωση της Αντιμνημονιακής Απάτης, να διορθώσουνε το μνημονιακό πισωγύρισμα του πολλαπλά υπόλογου Αλεξάκη…
Μην αφήσουμε να κλείσουνε την αντιμνημονιακή πόρτα οι ναζί. Να πει την αλήθεια ο Αλεξάκης, ότι ήταν ανύπαρκτο ψέμα το Αντιμνημόνιο. Αλλιώς οι ναζί θα παραμείνουν ζωντανοί. Αν δεν το κάνει, αυτό το έγκλημά του θα είναι μεγαλύτερο και από την οικονομική καταστροφή που προκάλεσε!
Ακούραστα ξαναπεριγράφουμε, πώς η ακυβέρνητη χώρα καταρρέει, χωρίς πυξίδα και άνευ σιέλου.
Η ανομία γενικεύεται στο αποενοχοποιημένο Τρελοκομείο της Αυτοδικίας υπό την παραλυσία της απούσας Δικαιοσύνης, που μοιραία εδραιώνεται ως κορυφαίος παράγοντας της σήψης και της χρεωκοπίας. Αρνείται ακόμα να ανακόψει την καθολική κατάλυση του Κράτους Δικαίου στα φασιστικά μπλόκα.
Άρον, άρον…
Ντου από παντού, Σφακιανάκης, Σγουρίδης, Μουζάλας/Τασία, Βερναρδάκης, Μπλέτσας vs Παππά… Όσο κι αν επιστρατεύεται κάθε μέσον (για να μην καταρρεύσουν ηθικά τα ψεκαζμένα προσωπεία), επιδαψιλευμένα «Ωσαννά!», τέλος. Είχαμε προειδοποιήσει, ν’-ε-σ-πα; Σιμώνει για την χειρότερη έβερ κυβέρνηση η ώρα του «Άρον, Άρον…». Όλα παντού, πουτίνγκα τα κάνανε, αφού.
Ψεκαζμένο Κέντρο: πάουερ!
Φλύαρος, ασόβαρος, τόσο όσο να κερδίζει και ο Τσάνσυ Γκάρντινερ από την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ (MRB)… Τη μια κάνει δημοσίως ανόητες τρολλαναλύσεις τύπου «Κωστάκης διασπάει τη ΝΔ και πάει Τσίπρα», την άλλη «ετοιμάζεται Προβόπουλος να κυβερνήσει». Συνεχώς μιλάει για αναμενόμενα άχρηστη οικουμενική (ξεχάσαμε την κυβέρνηση Ζολώτα;)... Το απόλυτο Λεβεντοψεκαζμένο ό,τι να ‘ναι, που απολύτως μας αξίζει.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
