Citizen

Οι πρώτοι αναγνώστες της Πηνελόπης Δέλτα είχαν να αντιμετωπίσουν το υπαρξιακό ερώτημα που η φαντασία έγραφε στο σοβά του ταβανιού, όταν το βιβλίο ακουμπούσε στο στήθος τους: Τι ζητούν οι Βούλγαροι στη Μακεδονία μας; Η σωστή απάντηση είναι ο εκτελωνισμός της νταλίκας, απλώς η διατύπωσή της καθυστέρησε έναν αιώνα λόγω πολέμων και του μπλόκου στον Προμαχώνα. Ποιος να το έλεγε ότι ο κλοιός του αποκλεισμού στη Μακεδονία θα έσπαγε από την πρώτη νταλίκα που θα διέσχιζε τα σύνορα; Μην πιστεύετε όσα ακούτε, η Ελλάδα είναι για την ιστορία κάτι σαν τη Μύκονο. Αν έλεγες κάποτε ότι ο Βούλγαρος ηγέτης θα έβγαινε απέναντι σε κινητοποίηση Ελλήνων αγροτών φορώντας σκουφάκι Adidas, θα σε έπαιρναν στην πλάκα. Αν το έλεγες και σε ακατάλληλο σημείο σε λάθος χρόνο, μπορεί και να σε εκτελούσαν.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να δείτε το χαριτωμένο περιστατικό με τον πρωθυπουργό Μπορίσοφ και τους  Έλληνες αγρότες. Μπορείτε, αν θέλετε, να κατηγορήσετε τον Γιώργο για ρατσιστική συμπεριφορά – πήρε έναν Βούλγαρο για να του κάνει τη δύσκολη δουλειά. Είστε σε σωστό δρόμο. Τις τελευταίες μέρες αυτό που κυκλοφορεί εντόνως στα εγχώρια και ευρωπαϊκά γραφεία είναι η βούληση της κυβέρνησης να παραδώσει με τον πλέον επίσημο τρόπο τα κλειδιά της οικονομικής διαχείρισης στις Βρυξέλλες. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως όσα δεν θέλουν να σου πουν ο Γιώργος και ο Παπακωνσταντίνου, θα στα ανακοινώσουν ωμά και ξερά ο Θαπατέρο με τον αρμόδιο επίτροπο Όλι Ρεν. Τι σημαίνει αυτό πολιτικά;

Λέγεται πως στην κυβέρνηση το έχουν πάρει απόφαση να εκχωρήσουν –και επισήμως– την οικονομική πολιτική στις Βρυξέλλες. Ίσως να ακούγεται τραβηγμένο, αλλά δεν αποκλείεται να είναι μία σοφή απόφαση. Όταν οι αγορές δυσπιστούν απέναντι στα μέτρα που λαμβάνεις, όταν οι εταίροι πιέζουν και όσο το κερδοσκοπικό κεφάλαιο τζογάρει με την κατάρρευσή σου, τότε μπορείς και εσύ να πετάξεις την μπάλα στην εξέδρα των επισήμων και να φύγεις από το γήπεδο. Το πρόβλημα με το σχέδιο σταθερότητας είναι η έλλειψη εκπλήξεων. Απουσιάζει εκείνη η πρωτοβουλία που ικανοποιεί τις αγορές. Συνήθως αυτές οι πρωτοβουλίες είναι απίστευτης αγριότητας, ας πούμε άνδρες της Εφορίας αναποδογυρίζουν στρώματα για μετρητά, ενώ το κάρο του Λοβέρδου μαζεύει ημιθανείς ηλικιωμένους και εξοικονομεί συντάξεις. Κάτι τέτοια ενθουσιάζουν και τα παιδιά των διεθνών οίκων, γιατί θα έχουν και κάτι πρωτότυπο να πουν με την παρέα την ώρα που φτιάχνουν γραμμές και σχέδια για το weekend. Όμως αυτά τα μέτρα απουσιάζουν από το σχέδιο της κυβέρνησης. Διότι, πολύ απλά, ακόμα και αν έχει γεννηθεί ο  Έλληνας πολιτικός που τολμά να λάβει αυτά τα μέτρα, δεν μπορεί να κυβερνήσει καθώς τα  ψυχοφάρμακα έχουν σοβαρές παρενέργειες. Εκ των πραγμάτων η βούληση θα έρθει απέξω. Πώς; Θα βρεθεί τρόπος. Άλλωστε ο τελευταίος πρωθυπουργός που έλυσε σοβαρό πρόβλημα στην Ελλάδα δεν ήταν καν  Έλληνας. Κυβέρνηση Μπορίσοφ; Γιατί όχι;

Μια και συζητάμε περί Βουλγάρων, σας θυμίζω πως η γειτονική χώρα σκοπεύει να καταθέσει αγωγή, ζητώντας αποζημίωση δέκα εκατομμυρίων ευρώ για τη ζημία που υπέστη λόγω μπλόκων. Αυτό είναι ένα κακό νέο για τα οικονομικά μας, αλλά μία χρήσιμη είδηση για όσους επιχειρηματολογούν υπέρ της χορήγησης ιθαγένειας στους μετανάστες. Τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε από ένα ευρώ το κεφάλι. Αν βάλουμε και τους μετανάστες στο παιχνίδι θα μας βγει φθηνότερα, κάπου 82 λεπτά έκαστος. Δεν ξέρω πόσο ισχυρό είναι ως παράδειγμα, απλώς το προσφέρω στη φαρέτρα των επιχειρημάτων του Ραγκούση που βρίσκει εχθρούς ακόμα κι εκεί που δεν το περίμενε. Μην σας ταλαιπωρώ, κατά πάσα πιθανότητα το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια θα τροποποιηθεί ως προς τα χρόνια νομίμου παραμονής – τα πέντε έτη θα γίνουν οκτώ. Όμως στην κυβέρνηση κατάλαβαν πως σε περιόδους κρίσης όταν πας να ανοίξεις τέτοια θέματα (ειδικά σε κοινωνίες σαν την ελληνική), το καπάκι μπορεί να πεταχτεί με απίστευτη βία. Από την άλλη, τα πράγματα ίσως αλλάξουν θεαματικά. Όταν ανακοινωθεί το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, ένα διαβατήριο Πακιστάν θα είναι τόσο πολύτιμο που δεν θα ανταλλάσσεται ούτε με δύο ελληνικά.

kostas@giannakidis.com