Το να πίνεις καφέ με έναν παλιόφιλο, δεν είναι στις μέρες μας ό,τι πιο ευχάριστο. Όχι μόνο γιατί η τιμή του καφέ σε ορισμένα στέκια της Αθήνας παραμένει παράλογα υψηλή. Αλλά γιατί όταν φτάνει η κουβέντα στην ερώτηση “και πώς πάει ο Γιάννης στο σχολείο”, αρχίζει το δράμα.
Μια τέτοια κουβέντα πιάσαμε με έναν παλιόφιλο στο Σύνταγμα. Και αυτό που θα κάνω τώρα είναι η πιστή αντιγραφή για το τι συνέβη στο σχολείο του γιου του τις τελευταίες τρεις εβδομάδες.
Ήταν Δευτέρα πρωί, όταν ο Γιάννης, μαθητής της Γ Λυκείου, επέστρεψε στο σπίτι του απρόσμενα νωρίς. Είχε μπει λουκέτο στην εξώπορτα. Είχε γίνει κατάληψη. Από ποιους; Άγνωστο. Κάποιοι μαθητές και μερικοί φίλοι για συμπαράσταση. Το δεκαπενταμελές δεν είχε μέχρι τότε εκλεγεί, συνέλευση δεν έγινε, αλλά το λουκέτο μπήκε.
Πέρασε μια εβδομάδα και μια Δευτέρα μετά, οι καταληψίες συγκάλεσαν συνέλευση. Αυτή τη φορά με ψηφοφορία των παρόντων, αποφασίστηκαν τα αιτήματα-θέρμανση, σπασμένα παράθυρα κλπ- καθώς και η παράταση της κατάληψης.
Ο φίλος μου ενημερωνόταν για όλα αυτά από τον γιο του, που δήλωνε παντελώς αδιάφορος για το μπάχαλο στο σχολείο- άλλωστε συνέχιζε κανονικά τα φροντιστήριά του για τις εισαγωγικές του χρόνου ενώ είχε και μπόλικο χρόνο να σερφάρει στο διαδίκτυο. Πήρε τηλέφωνο τη διευθύντρια του σχολείου για να μάθει που πάει το πράγμα. Η διευθύντρια τον ευχαρίστησε για τον ενδιαφέρον του και του είπε πως ήταν μόλις ο δεύτερος γονέας που ενδιαφέρθηκε για το τι συμβαίνει!
Και φτάσαμε αισίως στην περασμένη Δευτέρα, αρχή της τρίτης εβδομάδας κατάληψης. Νέα συνέλευση, νέα ψηφοφορία με τους παρόντες- εξαιρετικά λιγοστούς σε σχέση με την προηγούμενη σύναξη-, νέα απόφαση για κατάληψη. Μόνο που αυτή τη φορά έγινε το αναπάντεχο. Μια μέρα αργότερα, η ομάδα που κρατούσε κλειστό το σχολείο, εξαφανίστηκε! Η κατάληψη έληξε άδοξα για άγνωστους λόγους και το κτίριο “παραδόθηκε” σε άθλια κατάσταση-σπασμένα θρανία, τζάμια, άφαντοι υπολογιστές. Χρειάστηκε μια μέρα για στοιχειώδη αποκατάσταση των καταστροφών.
Νέο τηλεφώνημα προς τη διεύθυνση: δεν θα κάνετε κάτι για αυτούς που έκαναν τις καταστροφές; Απάντηση: Μα τι λέτε τώρα; Θα μας την έχουν στημένη έξω από το σχολείο!
Ο Γιάννης γύρισε στην όπως-όπως συμμαζεμένη αίθουσα διδασκαλίας. Η κατάληψη είχε καταχωρηθεί στον Τύπο ως μια από τις εκατοντάδες που το “κίνημα των μαθητών” πραγματοποιεί και φέτος- όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή- στα σχολεία. Δυόμιση εβδομάδες μαθημάτων χάθηκαν. Σιγά τα ωά! Αλλά όπως είπε ο φίλος μου, ο κύκλος των χαμένων μαθημάτων δεν κλείνει εδώ. Την άλλη εβδομάδα αρχίζουν κινητοποιήσεις οι εκπαιδευτικοί...
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
11°
