Πριν από λίγες ώρες η ελληνική αστυνομία εξέδωσε μιαν ανακοίνωση η οποία ξεκινά ως εξής:
"Με απόφαση του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής απαγορεύεται για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας, κατά το χρονικό διάστημα από 09.00 ώρα της Τρίτης 09 Οκτωβρίου 2012 μέχρι και την 22.00 ώρα της ιδίας, κάθε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία στην περιοχή της Πόλεως Αθηνών…"
Αυτή η παράγραφος ήταν αρκετή για να ξεκινήσει μια καταιγίδα αντιδράσεων στα σόσιαλ μύδια που αναπαρήγαγε την απλή και σοκαριστική είδηση "απαγορεύονται οι διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας" και φυσικά τη λέξη-καραμέλα σε τέτοιες περιπτώσεις: "Χούντα".
Υπάρχουν, όμως, δυο προβλήματα.
Πρώτον, οι διαδηλώσειςδεν απαγορεύτηκαν στο κέντρο της Αθήνας. Στην ανακοίνωση της αστυνομίας, μετά από το παραπάνω απόσπασμα -το οποίο ήταν το μόνο που διάβασαν οι περισσότεροι αγανακτισμένοι-, ακολουθούσε μια λίστα από δρόμους που οριοθετούσαν το χώρο στον οποίο απαγορεύονται οι διαδηλώσεις αύριο. Πρόκειται για μια μακρόστενη ζώνη που περιλαμβάνει τους δρόμους γύρω από τη Βασιλίσσης Σοφίας και την Κηφισίας από την Ακαδημίας μέχρι την Κατεχάκη, και την ίδια την Κατεχάκη, και δεν περιλαμβάνει τις συνήθεις τοποθεσίες όπου οι Αθηναίοι διαδηλώνουν, όπως την πλατεία Συντάγματος, την Πανεπιστημίου, τη Σταδίου, την Ομόνοια ή το Πεδίον του Άρεος. Απ' ό,τι φαίνεται στο χάρτη, η ζώνη όπου απαγορεύονται οι διαδηλώσεις αύριο μοιάζει με μια υποθετική διαδρομή μιας αυτοκινητοπομπής από το αεροδρόμιο προς το Μέγαρο Μαξίμου, μαζί με τους γύρω δρόμους. Λέω εγώ τώρα.
Δεύτερον, οι πολύ ευαίσθητοι πολίτες που απαντούν σε κάθε είδηση με τη λέξη "χούντα" αλλά δεν έχουν διαβάσει το Σύνταγμα της χώρας τους, δεν γνώριζαν ότι το άρθρο 11 του εν λόγω Συντάγματος λέει τα εξής:
1. Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.
2. Μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία. Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει.
Το συγκεκριμένο άρθρο, δε, μοιάζει πάρα πολύ με το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα όπου επίσης προβλέπονται περιορισμοί στο δικαίωμα των πολιτών να συνέρχονται, σε ειδικές περιπτώσεις.
Κατά συνέπεια όλες οι αντιδράσεις που ξεχείλισαν τα σόσιαλ μύδια μετά την ανακοίνωση της αστυνομίας είναι άκυρες, ανεδαφικές και υπερβολικές, κι αυτό είναι κρίμα, γιατί η ανακοίνωση της αστυνομίας θα έπρεπε να προκαλέσει αντιδράσεις, αλλά άλλες. Διαφορετικές, πιο ουσιαστικές.
Το Σύνταγμα, ας πούμε, απαιτεί η απόφαση της αστυνομικής αρχής να είναι αιτιολογημένη. Σ' αυτή την περίπτωση είναι επαρκώς αιτιολογημένη; Αν κρίνουμε από τη λιτή ανακοίνωση της αστυνομίας, θα έλεγε κανείς πως όχι. Αλλά σε ποιον πρέπει να είναι επαρκώς δικαιολογημένη; Σε εμάς τους πολίτες; Στη Υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ.; Και, για να 'χουμε καλό ερώτημα, είναι στ' αλήθεια οι διαδηλώσεις που θα μπορούσαν να γίνουν στους συγκεκριμένους δρόμους (αν και σπάνια γίνονται διαδηλώσεις στους συγκεκριμένους δρόμους) κίνδυνος για τη σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής; Σε τι διαφέρουν από άλλες διαδηλώσεις που έχουν γίνει στο παρελθόν και, εξαιτίας των επεισοδίων που τις ακολούθησαν, μπορεί κανείς να πει ότι διατάραξαν σοβαρά την κοινωνικοοικονομική ζωή, χωρίς να επικαλεστεί καμιά αρχή το άρθρο 11 του Συντάγματος; Και πόσο σοφή επικοινωνιακά είναι αυτή η -πολύ σπάνια- κίνηση της αστυνομίας, λίγες ώρες πριν από την επίσκεψη της Άγκελας Μέρκελ;
Αυτά είναι τα πράγματα που θα μπορούσαμε να συζητάμε. Βέβαια, είναι κάπως μπερδεμένα. Πρέπει να τα σκεφτείς λίγο για να σχηματίσεις άποψη πάνω σ' αυτά, ίσως να αναζητήσεις και κάνα στοιχείο στο Google για να την υποστηρίξεις. Ενώ το να γράψεις ενστικτωδώς "ΧΟΥΝΤΑ" στο Twitter ή το Facebook είναι πολύ πιο εύκολο. Δυο συλλαβές όλες κι όλες, χωρίς περίεργα φωνήεντα για να κάνεις και ορθογραφικά λάθη.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
11°
