Πολλά θα ακούσετε και θα διαβάσετε αυτές τις μέρες για την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Αλλά είναι μάλλον απίθανο να πληροφορηθείτε, ότι ανάμεσα στους 3.000 περίπου νεκρούς της 11ης Σεπτεμβρίου υπήρχαν και 49 ομογενείς: Έλληνες μετανάστες, Ελληνοαμερικανοί δεύτερης γενιάς ή Αμερικανίδες παντρεμένες με Έλληνα.
Το γεγονός θα έπρεπε, κανονικά, να γίνει γνωστό στην Ελλάδα αμέσως μετά την 11/9. Κι όμως, παρόλο που η πρεσβεία μας εκεί είχε συλλέξει τα ονόματα, δεν έγινε. Ούτε καμιά δημοσιογραφική έρευνα το αποκάλυψε τότε. Όλοι εκείνοι οι δημοσιογράφοι που έγραψαν κι έχυσαν ποταμούς δακρύων για το ορθόδοξο εκκλησάκι που καταστράφηκε δίπλα στους Πύργους, δεν μπόρεσαν ν’ ανακαλύψουν τους εκεί νεκρούς ομογενείς. Το δίχως ζωή εκκλησάκι ήταν, φαίνεται, σημαντικότερο από τις ζωές 49 πραγματικών ανθρώπων.
Ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και εκδότης Μανώλης Βασιλάκης, καθώς έγραφε το βιβλίο του «Καλά να πάθουν! Η ελληνική κοινή γνώμη μετά την 11η Σεπτεμβρίου» (Εκδόσεις «Γνώσεις», Αθήνα 2002), ανακάλυψε και ελληνικά ονόματα ανάμεσα στους νεκρούς. Με πολλή δυσκολία (και με την απειλή ότι η άρνηση θα δημοσιευτεί) απόσπασε από την πρεσβεία μας τον κατάλογο των νεκρών και τον δημοσίεψε στο εν λόγω βιβλίο του. Το βιβλίο –που αποτελεί μια καταγραφή του δημοσιογραφικού και πολιτικού αντιδυτικισμού στην Ελλάδα του 2001, ο τίτλος του εξάλλου είναι χαρακτηριστικός– βγήκε εννιά χρόνια πριν. Αλλά ουδείς αναδημοσίεψε τον πίνακα των νεκρών ομογενών, ούτε ενδιαφέρθηκε να κάνει κάποιο ρεπορτάζ. Ούτε πρόσεξε τις συνταρακτικές καταγραφές τού πόσο κακό έκαναν στους Ελληνοαμερικανούς οι χαιρέκακες θέσεις πάρα πολλών υπεύθυνων (και ανεύθυνων) Ελλήνων, που φανερά ή συγκαλυμμένα χαίρονταν για τους 3.000 νεκρούς.
Η σιωπή αυτή εξηγείται: η αναφορά σε νεκρούς ομογενείς θα χαλούσε τη σούπα. Ότι δηλαδή οι Αμερικάνοι το κάνανε μόνοι τους/ τον Μπιν Λάντεν τον έβαλε η CIA / οι νεκροί ήταν μόνο Αμερικάνοι/ οι Εβραίοι εργαζόμενοι είχαν ειδοποιηθεί και φύγει από τους Πύργους κ.λπ. κ.λπ. Όλο και κάποιος μπορεί να κοίταζε τον κατάλογο των νεκρών (ενδεικτικά: http://911research.wtc7.net/cache/sept11/victims/victims_list.htm ) και να έβρισκε τα ελληνικά ονόματα (όπως άλλωστε και πολλά εβραϊκά, αλλά και μουσουλμανικά!). Κυρίως, όμως, αν οι Ελληναράδες («δεξιοί» και «αριστεροί») παραδέχονταν 49 ομογενείς νεκρούς, πώς θα μπορούσαν να εκδηλώνουν τη χαρά τους για το χτύπημα σε ελληνικά μίντια και προς Έλληνες αναγνώστες;
Μια τέτοια αποσιώπηση, βέβαια, μόνο την αντιφιλελεύθερη κυβέρνηση Μπους εξυπηρετούσε, που προσπαθούσε να παρουσιάσει το χτύπημα ως πλήγμα κατά των ΗΠΑ και μόνο – και τους νεκρούς Αμερικάνους και μόνο. Η σύγκριση με τον Ομπάμα, που τονίζει ότι οι νεκροί της 11/9 προέρχονται από 70 έθνη, είναι χαρακτηριστική – για όποιον, φυσικά, έχει μάτια να τη δει.
Τώρα ο Μανώλης Βασιλάκης, στο τρέχον σεπτεμβριανό φύλλο της «Athens Review of Books», ξαναδημοσιεύει τα ονόματα των νεκρών. Είναι οι εξής: Ahladiotis Joanne, Alikakos Ernest, Apollo Peter, Aranyos Patrick, Babakitis Ariene (Αμερικανίδα παντρεμένη με Ελληνοαμερικάνο), Bantis Katherine, Brennan Peter (ελληνικής καταγωγής), Damaskinos Thomas, Demas Anthony, Economos Constantine (Gus), Elferis Michael, Fosteris Anna, Grekiotis Jimmy, Grouzalis Ken, Hagis Steven, Halikiopoulos Leonidas, Haramis Vassilios, Haros Frances, Katsimatides John, Klares Richard, Kokkinos Steve, Kousoulis Daniele, Kuras Patricia, Maounis James, Markoulis George, Mastandrea Phillip, Mousouroulis Stilianos, Moutos Peter, Nickolas John, Papadopoulos/Papas Nikos, Papaioanou Bill, Papageorge James, Paris George, Pigis Theodoros, Pouletsos Daphne, Poulos Richard, Poulos Stephen, Pullis Edward, Savvas Anthony, Siskopoulos Muriel (Αμερικανίδα παντρεμένη με Ελληνοαμερικάνο), Soulas Timothy, Stergiopoulos Andrew, Tarrou Michael, Theodoridis Michael, Tselepis William, Tzemis Jennifer, Zannetos Steve, Zavvos Gus, Zois Prokopios.
Είναι, νομίζω, οι πιο άγνωστοι νεκροί της ελληνικής ιστορίας. Αναρωτιέμαι αν, εκτός της Athens Voice, θα δείτε τα ονόματα αυτά και αλλού. Γιατί, όπως γράφει ο ίδιος ο Βασιλάκης, «εδώ απέκρυψαν την είδηση της γενοκτονίας στη Σρεμπρένιτσα με 8.000 θύματα» [επειδή θύτες ήταν οι «ομόδοξοι αδελφοί Σέρβοι»], «σε 49 νεκρούς “μπρούκληδες” θα κώλωναν;»
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
