Η Ευρώπη των πνιγμών

Ακόμη και αν είναι ένα άλυτο πρόβλημα, ακόμη και αν δεν υπάρχει τρόπος αποτελεσματικής διαχείρισης της κρίσης, ακόμη και αν δεν είναι εφικτό να ενσωματωθούν όλοι οι πρόσφυγες σε ευρωπαϊκές χώρες χωρίς να εκδηλωθούν ξενοφοβικές και ευρωσκεπτικιστικές εξάρσεις, αυτό που προέχει είναι να σταματήσουν οι πνιγμοί.

Ακόμη και αν οι μεταναστευτικές ροές δεν ανακοπούν στο ορατό μέλλον, ακόμη και αν οι ακροδεξιές/λαϊκιστικές δυνάμεις βρουν έδαφος για να αναπτυχθούν, ακόμη και αν η Τουρκία πάρει ό,τι ζητά από την ΕΕ για να συνεργαστεί, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι να μην ξεβράσει άλλα πτώματα το Αιγαίο.

Ακόμη και αν τα ανοιχτά σύνορα είναι ένα εύκολο σύνθημα, ακόμη και αν πρόκειται να δοκιμαστούν οι κοινωνικές αντοχές, ακόμη και αν επηρεαστούν καταλυτικά δημοσιονομικά μεγέθη και κρατικοί προϋπολογισμοί, επείγει να δοθεί τέλος στη φρίκη των πολύνεκρων ναυαγίων της Μεσογείου.

Με φράχτες, τείχη και συρματοπλέγματα δεν προστατεύεται ο τρόπος ζωής μας, όπως λένε οι εμπνευστές τους, αλλά διαλύεται ο πολιτισμός μας.

Με μελοδραματικές πολιτικές δηλώσεις και αναστεναγμούς, χωρίς αποφασιστικότητα και δράση από τις ηγεσίες, πολλαπλασιάζονται τα θύματα και βαθαίνει η ενοχή της Ευρώπης.

Και βέβαια μπορεί η ΕΕ των 28 κρατών-μελών να απορροφήσει κάποια εκατομμύρια πρόσφυγες, εφόσον συνεργαστούν όλες οι χώρες και απαγορευτούν τα κλειστά σύνορα. Αυτό που δεν πρέπει να συμβεί είναι να κυριαρχήσει το δόγμα Ορμπαν και να παραδοθεί η ευρωπαϊκή δημοκρατία σε ρατσιστές και σε φασίστες.

Όσοι στη χώρα μας φωνάζουν ότι θα γίνουμε «αποθήκη προσφύγων» ας πουν και τι προτείνουν: Μήπως το βούλιαγμα των δουλεμπορικών κατά το πρότυπο Μπερλουσκόνι;

Και βέβαια είναι ευρωπαϊκό το ζήτημα, και βέβαια η ΕΕ αποδεικνύεται τραγικά κατώτερη των περιστάσεων, και βέβαια η χώρα μας δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της το βάρος, αλλά το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί δεν είναι να γίνουμε «απέραντος καταυλισμός», είναι αυτό που ήδη μας συμβαίνει, να έχουμε δίπλα μας έναν ανοιχτό υγρό τάφο.

Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων δεν θέλουν να μείνουν εδώ, θέλουν να πάνε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Παρόλο που, κατά τον Α. Τσίπρα, «ο ελληνικός λαός διασώζει το ανθρωπιστικό πρόσωπο της Ευρώπης», αν μπορέσουν να επιλέξουν, θα αποφύγουν τη χώρα μας πριν καν προλάβουν να την γνωρίσουν. Επομένως, αβάσιμες οι ανησυχίες ότι θα μας φορτωθούν. Θα φύγουν με οποιονδήποτε τρόπο για να πάνε στην άλλη Ευρώπη, για την οποία δήλωσε πως ντρέπεται ο πρωθυπουργός μας. Δεν μας θέλουν και δεν τον ακούν.

«Σαν μια σανίδα απο ένα παλιό ναυάγιο ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος». (Τ. Λειβαδίτης, Ο τυφλός με το λύχνο).