Ο όμοιος, οι εξωγήινοι και το ανοίκειο

Η νέα κυβέρνηση διατύπωσε τις προγραμματικές της θέσεις και τελικά: «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει»! Δεν είναι το μια από τα ίδια που ήταν και το αναμενόμενο, είναι το τραγικό της απάρνησης της πραγματικότητας απέναντι στον όμοιο που τρομάζει. 

Ο σωσίας, όπως περιγράφει σε ένα εκπληκτικής έμπνευσης κείμενο ο Φρόιντ, εκφράζει όλες τις παραστάσεις και τα συναισθήματα που αντιτάσσονται στην κριτική του Εγώ. Όλες τις ανεκμετάλλευτες δυνατότητες του υποκειμένου τις οποίες συντηρεί η φαντασία, που συχνά η εξωτερική πραγματικότητα εμποδίζει να εκδηλωθούν.  

Βασικά, οι άνθρωποι δημιουργούν διαρκώς μύθους, π.χ. ιδεολογίες για να κρύψουν συχνά ανομολόγητες επιθυμίες, να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος άλλων. Ταυτόχρονα κατασκευάζουν ψευδαισθητικές πραγματικότητες και ιστορίες φρίκης άλλοτε δημιουργώντας τέχνη και άλλοτε εκτοξεύοντάς τες κυριολεκτικά στο διάστημα. Κάπως έτσι έχει δημιουργηθεί εδώ και εκατονταετίες η ανιμιστική υπέρβαση ότι υπάρχουν εξωγήινοι, οι οποίοι μάλιστα κάποια στιγμή θα μας επιτεθούν! 

Τελικά ο εξωγήινος είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι ο όμοιος που μπορεί να εκφράζει κυρίως όλα τα ανομολόγητα του γήινου χωρίς ο τελευταίος να εκτίθεται. Είναι η προβολή του κακού. Ο καθρέφτης του Ντόριαν Γκρέι. Η ανακάλυψη της ζωής στον Άρη, εκτός του ότι μας φέρνει αντιμέτωπους με τον ίδιο μας τον εαυτό, ταυτόχρονα μας φέρνει αντιμέτωπους με την πραγματικότητα ως κοινωνία και πολιτικό σύστημα και έρχεται να διαλύσει κάθε τι το ψευδαισθητικό αναδεικνύοντας σε πρώτο πλάνο το ανοίκειο, αλλά και την τάση να το αποφύγουμε δημιουργώντας άμεσα νέες αμυντικές διαδικασίες κυρίως μέσω της προβολής. Επίθεση, λοιπόν, στους κακούς αρειανούς!