Η συσκότιση της πραγματικότητας

Η συζήτηση των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων του κοινοβουλίου –πλην Χ.Α.– έγινε, και ήταν μάλλον λίγο σούπα, μάλλον λίγο «σε άλλο πλανήτη ζούμε εμείς»! Ειδικότερα εκείνοι του «νέου», του τάχα μου δήθεν! Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Λες και ξεπρόβαλαν μέσα από το 2007, από το 2004, σίγουρα πάντως μέσα από κάποια άλλη εποχή όπου τα ζητήματα αφορούσαν στο πώς θα διαχειριστούν μια ασύμφορη δανειακή σύμβαση που υπέγραψαν οι περισσότεροι, έτσι χωρίς να το θέλουν, άδικα, χωρίς λόγο. Τους πίεσαν κάποιοι επιτήδειοι! Επειδή λοιπόν ένιωσα ότι έμειναν κάποιες εκκρεμότητες, κάποια ερωτήματα που δεν τέθηκαν, σκέφτηκα να θέσω εγώ μερικά από αυτά, έτσι ως συμπλήρωμα, μήπως και γίνει επιτέλους αντιληπτή αυτή η τεράστια εθνική τραγωδία που ζούμε ως κοινωνικοπολιτικό σύστημα την οποία αγνοούμε πεισματικά και συστηματικά.

Κύριοι, κύριοι ηγέτες των πολιτικών κομμάτων του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, είναι σε γνώση σας ότι ο δημόσιος τομέας της χώρας πτώχευσε εξαιτίας μιας σειράς λαϊκίστικων πολιτικών όπως η κατασπατάληση του δημόσιου πλούτου, η διαπλοκή, τα ρουσφέτια κάθε είδους, η διαφθορά, η ανυπαρξία αναπτυξιακής οικονομίας κ.λπ. κ.λπ. με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν χρήματα ούτε για μισθούς, ούτε για συντάξεις, ούτε για την υγεία, ούτε για την παιδεία κ.λπ. κ.λπ. και να δημιουργηθεί μια τεράστια κοινωνικοοικονομική κρίση με αποτέλεσμα να αναγκαστούμε ως κράτος και αφού οι αγορές έπαψαν να μας δανείζουν να απευθυνθούμε για δανεισμό στους Ευρωπαίους εταίρους, υπογράφοντας το γνωστό πρώτο μνημόνιο;

Δεν έφερε λοιπόν το μνημόνιο την κρίση αλλά είναι η κομματική ασυδοσία, η διαπλοκή και ένα κράτος μεταπράτης και πάροχος υπηρεσιών, που δεν παράγει τίποτα, που δημιούργησαν μια τεράστια φούσκα δήθεν ανάπτυξης και μια ψεύτικη ευημερία. Αναγνωρίζετε, αγαπητοί αρχηγοί, ότι αντί να αποδεχτείτε την τότε κατάσταση και να αναλάβετε τις ευθύνες σας μεταθέσατε τα αίτια της κρίσης στους όντως δυσβάστακτους μνημονιακούς όρους της σύμβασης, αγνοώντας την ουσία των ζητημάτων για κομματικές σκοπιμότητες;

Αναγνωρίζετε ότι με αυτά σας τα καμώματα έχουμε φτάσει στο τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο, με τους πολίτες να λεηλατούνται και το κράτος να παραπαίει;

Θεωρείτε ότι για όλη αυτή την κατάντια, όπως και για το γεγονός ότι εδώ και πέντε χρόνια δεν έχει γίνει κατορθωτό να μεταρρυθμιστεί η χώρα μας, έχετε όλοι ευθύνη;

Θεωρείτε ότι είστε υπεύθυνοι για την παράταση της κρίσης ακριβώς επειδή συνεχίζετε να συσκοτίζετε την πραγματικότητα και κάνετε σαν να μη συμβαίνει τίποτα;

Νομίζετε, αγαπητοί πρόεδροι, ότι με κόμματα μαγαζάκια, με πολιτικές χωρίς αρχές και συνεχίζοντας διαρκώς να αγνοείτε πεισματικά την πραγματικότητα θα μπορείτε αενάως να δημαγωγείτε σε βάρος της χώρας σαν να μη συμβαίνει τίποτα;

Όμως, εάν όντως συμβαίνει αυτό, τότε πράγματι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τεράστιο αδιέξοδο, ως πολίτες και ως κοινωνία, που συσκοτίζει συστηματικά την πραγματικότητα για μικροσυμφέροντα, αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο και τη χώρα. Είμαστε άξιοι των αποφάσεών μας και των κομμάτων που δημιουργήσαμε.