Σε λίγο ταμείο

Εύχομαι από καρδιάς να έχω άδικο και να με σιχτιρίζετε για όσο χρόνο θέλετε μετά, αλλά θα πάρω βαθιά ανάσα και θα σας πω το σενάριο του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Αν βέβαια έχω δίκιο να ξέρετε ότι μετά την απομάκρυνση από το ταμείο την Κυριακή ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

Mε το ΟΧΙ την Κυριακή, η χώρα θα βρεθεί την επόμενη Δευτέρα εκτός ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, της μόνης που διαθέτει διεθνώς, παρά τις ανοησίες της κυβέρνησης για οικονομική στήριξη από Ρωσία, Ιράν, Βενεζουέλα που αποδείχθηκαν περίτρανα ψέματα. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί το δηλώνουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, δημόσια. Αυτό σημαίνει ότι από την επόμενη βδομάδα δεν θα έχουμε τράπεζες για μήνες πολλούς. Λόγω έλλειψης ρευστότητας, οι καταθέσεις θα κουρευτούν για την εσωτερική ανακεφαλαιοποίησή τους, μιας και δεν θα βρίσκουν χρήματα απο πουθενά αλλού. Με την επακόλουθη καθίζηση της οικονομίας λόγω κλειστών τραπεζών και έλλειψης ρευστότητας, το κράτος θα βρεθεί δίχως πόρους και σε αδυναμία να πληρώνει μισθούς και συντάξεις που θα υποτριπλασιαστούν, όταν θα ξανα-υπάρξουν μετά απο καμπόσους μήνες. Ηδη είχαν πρόβλημα οι συντάξεις του ΤΑΠ-ΟΤΕ! Σε 9-12 μήνες θα έχουμε δραχμή και πληθωρισμό τριψήφιο.

Οι ανεργία θα ξεπεράσει το 35%, θα έχουμε κρατικοποιήσεις των τραπεζών και των περισσότερων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας με πενιχρές προς τους πολίτες υπηρεσίες. Την επιχειρηματικότητα θα καθορίζουν πλέον οι κομματικοί εγκάθετοι των κυβερνώντων που θα ελέγχουν πλήρως τη διακίνηση του χρήματος και οι έχοντες τα χρήματά τους σε ξένο νόμισμα στο εξωτερικό, μέσα σε αυτούς και αρκετοί από τη νομενκλατούρα των κυβερνώντων. Και βέβαια, οι λούμπεν των ακροδεξιών συνιστωσών της πρώτης φοράς αριστεράς. Η φτωχοποιημένη κοινωνία θα αντιδράσει αλλά θα είναι πλέον πολύ αργά. Θα ζει σε μια περίκλειστη, απομονωμένη διεθνώς χώρα παρία και θα έχει υπονομεύσει την επόμενη γενιά της, είτε διώχνοντάς την, είτε εξαθλιώνοντάς την, καταδικάζοντάς τη να ζει σε ένα μεταπολεμικό φτωχοποιημένο βαλκανικό κράτος. Και μάλιστα την ώρα που οι γειτονικές βαλκανικές χώρες θα προοδεύουν μέσα στην Ευρωπαϊκη Ένωση. Η Ελλάδα θα ζήσει αυτό που αυτές έζησαν μεταπολεμικά για δεκαετίες και που με σκληρούς αγώνες των λαών τους σήμερα άλλαξαν.

Οι κυβερνώντες θα διαφεντεύουν μια υποβαθμισμένη, νεκρή χώρα τύπου Λατινικής Αμερικής, με τις συμμορίες να ελέγχουν την οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή. Θα είναι βέβαια η χώρα που ετοίμασαν με εγκληματική αδιαφορία για τους πολίτες της και χάριν της για χρόνια αδίψαστης εξουσιομανίας τους. Έτσι θα γίνει πραγματικότητα και το όνειρο του κ. πρωθυπουργού με τις ανύπαρκτες επαγγελματικές περγαμηνές και τις δυσθεώρητες συνδικαλιστικές δεξιότητες των σχολικών καταλήψεων. Να κάνει την πατρίδα του να μοιάζει με τις χρεοκοπημένες Αργεντινή και Βενεζουέλα, όπως απερίσκεπτα δήλωνε πριν λίγους μήνες. Δηλαδή μια χώρα με τις ουρές και τα δελτία για τρόφιμα, φάρμακα και βενζίνη και το στρατό να φυλάει τα λιγοστά αποθέματά τους. Η εικόνα αυτής της Ελλάδας δεν είναι πλέον μακριά μας. Τη βιώνουμε ήδη αυτές τις μέρες στις τράπεζες και τα βενζινάδικα. Ενα Οχι την Κυριακή θα την κάνει καθημερινότητά μας για πολλά χρόνια. Ελπίζω και εύχομαι, έστω την τελευταία στιγμή, οι λογικές φωνές της κυβέρνησης να παρέμβουν.