Δίκη για τα Τέμπη: «Είναι έγκλημα, όχι μόνο δυστύχημα - Αυτό που μας συνέβη ήταν πρωτοφανές» - Στις 18 Νοεμβρίου συνεχίζονται οι καταθέσεις των μαρτύρων
Στις 18 Νοεμβρίου συνεχίζονται οι καταθέσεις των μαρτύρων στη δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Η σημερινή συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με τις καταθέσεις δύο επιζώντων, επιβατών στο δεύτερο βαγόνι του Intercity.
«Έγινε το μπαμ, νόμιζα ήταν εκτροχιασμός. Ήταν το χάος για 10-12 δευτερόλεπτα. Χτυπούσα παντού, δεξιά αριστερά, μπροστά. Ένιωθα ότι πηγαίνουμε γύρω γύρω. Ήταν αναποδογυρισμένο το βαγόνι. Το πρώτο πράγμα ήταν να δω αν μπορώ να πατήσω κάπου. Γλιστρούσα μέσα στο κουπέ. Υπήρχαν εστίες φωτιάς μέσα στο βαγόνι» κατέθεσε ο Δημήτριος Κωσταρέλος.
«Ακολούθησε χαμός, τρία άτομα χτυπιόμαστε μεταξύ μας, και αφού σταμάτησε η σύγκρουση το βαγόνι ήταν σε κλήση. Είχαν συμπιεστεί και είχαν γίνει ένα. Είδα εστία φωτιάς έξω από το βαγόνι, καπνό. Κατευθείαν με κυρίευσε το αίσθημα επιβίωσης και είπα πώς θα φύγουμε. Με το που βγήκα στον δρόμο κατέρρευσα. Οι τύψεις του επιζώντα και οι τύψεις που δεν βοήθησα με βαραίνουν μέχρι και τώρα. Το βασικό πρόβλημα μετά τα Τέμπη είναι ότι νιώθω εγκλωβισμένος. Δεν νιώθω καθόλου ασφάλεια σε αυτή την χώρα» κατέθεσε ο Κωνσταντίνος Τοπουζίδης επισημαίνοντας πως αφού κατάφεραν να βγουν στο δρόμο ένας αστυνομικός τους είπε ότι μπορούν να επιβιβαστούν στο λεωφορείο που αναχωρεί για Θεσσαλονίκη αν νιώθουν καλά ή να πάνε σε κάποιο από τα ασθενοφόρα που είχαν φτάσει στο σημείο.
Αμφότεροι οι νεαροί, κατέθεσαν πως η επιβατική αμαξοστοιχία έκανε στάση για μερικά λεπτά στην "μέση του πουθενά" μετά την αναχώρηση της από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας. Κάτι που ανέφεραν στις καταθέσεις τους και οι τέσσερις φίλες από το τρίτο βαγόνι που κατέθεσαν πρώτες στη σημερινή συνεδρίαση.
«Αυτό που μας συνέβη ήταν πρωτοφανές. Είμαι από τους τυχερούς που κατόρθωσα και βγήκα από αυτή την τρομερή σύγκρουση και επέζησα. Ευχαριστώ τον Θεό που με βοήθησε. Εύχομαι η ελληνική Πολιτεία να φροντίσει να αποδοθεί δικαιοσύνη σε αυτό το συμβάν ώστε να μην επαναληφθεί στο μέλλον» κατέθεσε ο κ. Σταυρόπουλος.
«Ξύπνησα με ένα μεγάλο χτύπημα. Είχα πεταχτεί από τη θέση μου προς την μηχανή και ήμουν μπλεγμένη με άλλα άτομα. Αυτό δεν έπρεπε να γίνει ποτέ. Είναι έγκλημα, όχι μόνο δυστύχημα. Δεν μπορούμε να φροντίζουμε να λειτουργεί ένα σύστημα με δύο γραμμές; Αυτό μου φέρνει οργή. Ο καθένας σε κάθε δουλειά έχει υπευθυνότητα. Είσαι υπουργός; έχεις ευθύνη. Είσαι καθαρίστρια; έχεις ευθύνη. Πρέπει να κάνουμε αυτό που πρέπει να γίνει για να είμαστε ασφαλείς πολίτες» κατέθεσε η κα Χάγγινς.
«Άκουσα ένα φρενάρισμα και κουτούλησα με τον απέναντι μου. Έβαλα τα χέρια στο κεφάλι μου. Με χτυπούσαν τα σίδερα πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά. Πρέπει να λιποθύμησα. Αισθάνθηκα να ζεσταίνομαι στα πόδια μου και ξύπνησα και ξαφνικά βρέθηκα σε ένα πορτοκαλί βαγόνι από τις φωτιές. Πήδηξα έξω στα τυφλά» κατέθεσε ο κ. Ντρίστι για την στιγμή της σύγκρουσης και συνέχισε: «Με το που κρύωσα σταμάτησα να κουνιέμαι. Ένιωθα ότι έμεινα παράλυτος. Ο ουρανός είχε γίνει πορτοκαλί και νόμιζα θα πεθάνω, θα με κάψει η φωτιά. Άκουγα ουρλιαχτά. Με σήκωσαν δύο άτομα και με άφησαν σε ένα δεντράκι. Ήμουν ήδη ημιλιπόθυμος όταν ήρθαν τα ασθενοφόρα».
19°
