Είμαστε απροστάτευτοι απέναντι στους κακούς γιατρούς;

Προφανώς η ερώτηση του τίτλου είναι ρητορική. Ένας ασυνείδητος, ένας απατεώνας, ένας κομπογιαννίτης γιατρός είναι ένας εγκληματίας και σε μια χώρα της οποίας η πλειονότητα των πολιτών είναι απροστάτευτοι απέναντι στους περισσότερους εγκληματίες, οι κακοί γιατροί δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση.

Το τελευταίο παράδειγμα της απουσίας προστασίας είναι η ιστορία μιας συμπολίτισσας από τη Θεσσαλονίκη η οποία είχε ιστορικό καρκίνων του μαστού στην οικογένειά της και ο γιατρός της πρότεινε να κάνει ένα γονιδιακό τεστ. Στη συνέχεια την ενημέρωσε ότι το τεστ είχε βγει θετικό και ότι έπρεπε να της κάνει διπλή μαστεκτομή. Η επέμβαση είχε επιπλοκές που έκαναν την συμπολίτισσα να ψαχτεί και να ανακαλύψει ότι οι περίφημες εξετάσεις που είχαν βγει θετικές στην πραγματικότητα δεν είχαν γίνει ποτέ. Ο γιατρός της είπε ψέματα για να της κάνει μια επέμβαση που εκείνη δεν είχε κανέναν λόγο να κάνει.

Όπως φαντάζεστε, η κυρία κατάφυγε στη δικαιοσύνη και όπως επίσης φαντάζεστε, η δικαιοσύνη ουσιαστικά άφησε ατιμώρητο τον επικίνδυνο απατεώνα γιατρό. Μπορεί πρωτοδίκως αυτός να καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλακή αλλά το εφετείο μείωσε την ποινή στα 3 χρόνια και τον άφησε ελεύθερο με αναστολή επειδή έδειξε «ειλικρινή μεταμέλεια».

Δεν ξέρω με ποιον τρόπο το δικαστήριο διαπίστωσε το ειλικρινές της μεταμέλειας, δεν ξέρω αν ο χασάπης γιατρός έβαλε τα κλάματα, φίλησε σταυρό και ορκίστηκε ότι δεν θα το ξανακάνει. Ξέρω όμως ότι ένας επικίνδυνος γιατρός που εξαπάτησε μια ασθενή του για να της βάλει νυστέρι χωρίς να χρειάζεται, απλώς κυκλοφορεί ελεύθερος και κυρίως ανώνυμος. Κανείς από τους ασθενείς που μπορεί επίσης να χειρούργησε χωρίς λόγο δεν θα μάθει τίποτα και δεν ξέρω αν τώρα που μιλάμε εξακολουθεί να εργάζεται ως γιατρός. Άλλωστε οι ιατρικοί σύλλογοι δεν έχουν δείξει ιδιαίτερη σπουδή στην απομάκρυνση των απατεώνων από το επάγγελμα.

Καταλαβαίνω ότι όταν η συντριπτική πλειονότητα των βουλευτών αποτελείται από επαγγελματίες δυο-τριών κλάδων, αυτοί οι κλάδοι θα προστατεύονται υπέρμετρα. Καταλαβαίνω ότι ο μεγάλος αριθμός βουλευτών γιατρών δεν επιτρέπει μια νομοθεσία που θα είναι στοιχειωδώς αυστηρή με τους συναδέλφους τους. Αλλά, διάολε, κάπου πρέπει να υπάρχει ένα όριο. Ένας επικίνδυνος απατεώνας που, αντί να θεραπεύει, βάζει σε κίνδυνο ζωές πρέπει να τιμωρείται. Και πρέπει κάπως η κοινωνία να προστατεύεται από τη δράση του. Εκτός αν κάποιος νομίζει ότι οι συλληφθέντες του «άνοιξε θεία, από τον ΔΕΔΔΗΕ είμαστε» των οποίων, και πολύ σωστά, τις φατσούλες βλέπουμε όταν συλλαμβάνονται, είναι πολύ πιο επικίνδυνοι από έναν γιατρό που πουλάει παραμύθια για να βάλει ασθενείς στο χειρουργικό τραπέζι. Και μπράβο του.