Ποιος ήταν ο Άγιος Νείλος, τη μνήμη του οποίου τιμά η Εκκλησία σήμερα - Η ασκητική ζωή, η κοίμηση και τα θαύματα του Αγίου
Τη μνήμη του Αγίου Νείλου του Μυροβλύτη γιορτάζει σήμερα, 12 Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας. Ο Άγιος Νέιλος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές του ορθόδοξου μοναχισμού, γνωστός για την αυστηρή ασκητική ζωή και τις πνευματικές διδαχές του. Η παράδοση του αποδίδει προφητείες για τα έσχατα χρόνια, αλλά και παραινέσεις προς τους Αγιορείτες μοναχούς, τους οποίους καλούσε επίμονα σε μετάνοια και πνευματική εγρήγορση.
Γεννημένος το 1601 στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας, στην Αρκαδία, ο Νικόλαος Τερζάκης, όπως ονομαζόταν αρχικά, μεγάλωσε σε ευσεβή οικογένεια. Καθοριστική υπήρξε η παρουσία του θείου του, ιερομονάχου Μακαρίου Τερζάκη, που ανέλαβε την πνευματική του καθοδήγηση και τον οδήγησε στη Μονή Μαλεβής, όπου εκάρη μοναχός και αργότερα χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος και ιερομόναχος.
Από την Κυνουρία στο Άγιο Όρος – Η μοναχική πορεία του Αγίου Νείλου
Στη Μονή Μαλεβής, η οποία μετατράπηκε από ανδρική σε γυναικεία το 1949, διατηρούνται το ασκηταριό και το κελί του, που έγινε παρεκκλήσιο το 1969. Εκεί σώζεται και αγιογραφία του. Κατά την παράδοση, έπειτα από δεκαπέντε χρόνια μοναχικής ζωής, αναχώρησε με τον Μακάριο για το Άγιο Όρος, αναζητώντας αυστηρότερη άσκηση.
Οι δύο μοναχοί περιηγήθηκαν σε αγιορείτικα μοναστήρια και εγκαταστάθηκαν κοντά στο σπήλαιο του Αγίου Πέτρου του Αθωνίτη. Αφού εξασφάλισαν από τη Μεγίστη Λαύρα μια δύσβατη έκταση, δημιούργησαν τον ασκητικό τους χώρο στην Αγία Πέτρα, χτίζοντας και αγιογραφώντας ναό αφιερωμένο στην Υπαπαντή της Θεοτόκου.
Η ασκητική ζωή, η κοίμηση και τα θαύματα του Αγίου
Αργότερα, ο Νείλος επέλεξε ένα απομονωμένο σπήλαιο, όπου αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην προσευχή, τη νηστεία και την αγρυπνία. Εκεί έζησε μακριά από τους ανθρώπους μέχρι την κοίμησή του, στις 12 Νοεμβρίου 1651, σε ηλικία 50 ετών. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, από τον τάφο του ανέβλυσε ευωδιαστό μύρο με θεραπευτικές ιδιότητες.
Η παράδοση αναφέρει ότι το μύρο κατέληγε μέχρι τη θάλασσα, προσελκύοντας πλοία στην περιοχή που ονομάστηκε Καραβοστάσι. Στον Άγιο αποδίδονται επίσης θαυμαστές εμφανίσεις, ακόμη και μετά την κοίμησή του. Στον Άγιο Πέτρο Αρκαδίας φέρεται να συλλειτούργησε στον ναό του Αγίου Νικολάου, ενώ ανάλογες μαρτυρίες καταγράφονται στη Μαλεβή.
Ιδιαίτερη θέση στις σχετικές αφηγήσεις κατέχει περιστατικό του 1973, όταν γυναίκα υποστήριξε ότι συνάντησε κοντά στη Μονή Μαλεβής σεβάσμιο ιερέα, ο οποίος συστήθηκε ως «Νείλος». Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, την εξομολόγησε και την καθοδήγησε προς το μοναστήρι, όπου αργότερα αναγνώρισε τη μορφή του στην εικόνα του.
Η ανακάλυψη του τάφου και η ανακομιδή των ιερών λειψάνων
Ο τάφος του παρέμεινε άγνωστος για περίπου δύο αιώνες. Κατά την παράδοση, μοναχός που τραυματίστηκε επιχειρώντας να τον εντοπίσει θεραπεύτηκε από τον ίδιο τον Άγιο, ο οποίος τον προειδοποίησε: «Και πως ετόλμησες, πτωχέ, χωρίς την βουλήν του Αγίου να επιχειρήσης τοιούτον επικίνδυνον έργον; Αλλ’ ιδού ότι ο Άγιος σε θεραπεύει. Πρόσεχε δε εις το εξής, χωρίς το θείον θέλημα να μη αποτολμάς έργον υπέρ την δύναμίν σου».
Η ανακάλυψη των λειψάνων πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου 1815, όταν μοναχοί εργάζονταν στην περιοχή του σπηλαίου, έπειτα από υποδείξεις που, σύμφωνα με την παράδοση, είχε λάβει ο μοναχός Θεοφάνης, γνωστός ως Αιχμάλωτος. Τα λείψανα μεταφέρθηκαν στη Μεγίστη Λαύρα, ενώ μέρος τους έφτασε στη Μαλεβή το 1969. Η Εκκλησία τιμά τον Άγιο Νείλο στις 12 Νοεμβρίου, ημέρα της κοίμησής του, και στις 7 Μαΐου, επέτειο της ανακομιδής των λειψάνων του.
21°
