Όταν η αστυνομία δεν διώκει αλλά εξευτελίζεται

Αν υπάρχει μια πραγματικά ευάλωτη κοινωνική ομάδα στην Ελλάδα, αυτή αποτελείται από συμπολίτες που έρχονται αντιμέτωποι με τις συμμορίες των παραβατικών που ανενόχλητοι δρουν σε όλη την επικράτεια. Είναι τα θύματά τους αλλά και οι διώκτες τους. Οι διώκτες που δεν διώκουν και για άλλη μια φορά εξευτελίστηκαν στην Γαστούνη.

Στη συγκεκριμένη πόλη της Πελοποννήσου, πριν κάτι μήνες, Ρομά είχαν ξυλοφορτώσει έναν συμπολίτη περιπτερά που είχε το θράσος να μην θέλει να τον κλέβουν (ο άνθρωπος παράτησε το περίπτερό του, πήγε να ανοίξει άλλη επιχείρηση, η οποία όλως περιέργως πήρε φωτιά). Στην ίδια πόλη, τον Δεκαπενταύγουστο, Ρομά μπούκαραν σε αστυνομικό τμήμα, απελευθέρωσαν έναν ομόφυλό τους που είχε πιαστεί να οδηγεί αυτοκίνητο που είχε χρησιμοποιηθεί σε απάτες και έριξαν και μερικές σφαλιάρες στους αστυνομικούς. Φαίνεται ότι δυστυχώς οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί δεν έδειξαν την πρόνοια των συναδέλφων τους που παρακολούθησαν τον ξυλοδαρμό του περιπτερά από απόσταση ασφαλείας.

Το μεγάλο ζήτημα εδώ δεν είναι η άνεση με την οποία οι Ρομά μπούκαραν στο τμήμα και σφαλιάρισαν αστυνομικούς. Το μεγάλο ζήτημα είναι η άνεση με την οποία σκέφτηκαν να το κάνουν. Είναι το ότι έχουν αντιληφθεί πως από την κυβέρνηση τους έχει παραχωρηθεί ένα καθεστώς ασυλίας, το οποίο τους δίνει τη δυνατότητα να κατεβάζουν τα βρακιά των αστυνομικών όποτε τους κάνει κέφι. Και το πιο μεγάλο ζήτημα από όλα είναι το πόσο αδιάφορη είναι η κυβέρνηση για την καθημερινότητα των πολιτών, βασικό κομμάτι της οποίας είναι η ασφάλειά τους.

Είναι τόσο αδιάφορο το κυβερνητικό κόμμα για αυτή την καθημερινότητα, που όταν χτες σε εκπομπή του ΣΚΑΪ η εκπρόσωπος Σδούγκου κλήθηκε να σχολιάσει το θέμα (το οποίο έπαιζε πολύ ψηλά όλο το προηγούμενο 24ωρο σε δελτία ειδήσεων και σάιτ), δήλωσε πλήρη άγνοια. Κι όταν ενημερώθηκε, ζήτησε «να τηρηθεί ο νόμος», αφού το ρήμα «επιβληθεί» δεν περιλαμβάνεται στο λεξιλόγιο των φοβισμένων νεοδημοκρατών.

Των νεοδημοκρατών που φαίνεται να ικανοποιούνται με μια αστυνομία που γίνεται σάκος του μποξ για κάθε παραβατικό και αργά ή γρήγορα θα οδηγηθεί σε μια λευκή απεργία που θα εξασφαλίζει στα στελέχη της και τη σωματική τους ακεραιότητα και την απουσία μπλεξιμάτων. Γιατί όλοι ξέρουμε τι μπλεξίματα θα είχαν οι αστυνομικοί σε περίπτωση που έκαναν ό,τι γίνεται σε ευνομούμενες χώρες όταν έχουμε εισβολή σε αστυνομικό τμήμα.

Πολύ σωστά τα, απροστάτευτα από την κυβέρνηση, όργανα της τάξης προτιμούν να είναι ξεβράκωτοι παρά δαρμένοι και μπλεγμένοι (ή έστω λίγο δαρμένοι). Μόνο που το δικό τους ξεβράκωμα σημαίνει πολίτες έρμαιο των διαθέσεων των παραβατικών. Αλλά δε βαριέσαι. Οι πολίτες όλα τα συνηθίζουν. Και μπράβο τους.