Η 5η Σεπτεμβρίου επελέγη επειδή είναι η επέτειος θανάτου της Μητέρας Τερέζας (το 1997), η οποία τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης το 1979 για το ανθρωπιστικό της έργο
Το έργο και η ζωή της Μητέρας Τερέζας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φιλανθρωπίας (International Day of Charity) που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Σεπτεμβρίου
- Ιζαμπέλ Αλιέντε: Έχουμε μόνο όσα δίνουμε.
- Μητέρα Τερέζα: Δώσε, αλλά δώσε μέχρι να πονέσεις.
Η 5η Σεπτεμβρίου είναι η Διεθνής Ημέρα Φιλανθρωπίας (International Day of Charity) του ΟΗΕ. Φιλανθρωπία δεν είναι μόνο όσα πρόσφερα στον συνάνθρωπο αλλά και ο χώρος που άφησα μέσα μου για κάθε συνάνθρωπο. Καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 17 Δεκεμβρίου 2012, με το ψήφισμα A/RES/67/105. Η ημερομηνία δεν είναι τυχαία. Είναι η επέτειος του θανάτου της Μητέρας Τερέζας, 1910 – 5 Σεπτεμβρίου 1997. Ο ΟΗΕ επέλεξε τη συγκεκριμένη ημέρα αναγνωρίζοντας τη συμβολή της Μητέρας Τερέζας, στην αντιμετώπιση της φτώχειας, των ασθενειών της πείνας, της στέρησης ελευθερίας, του κοινωνικού αποκλεισμού, του ρατσισμού. Η Μητέρα Τερέζα είχε τιμηθεί με το Νόμπελ Ειρήνης το 1979 για το έργο της υπέρ των φτωχών και των ανθρώπων που βιώνουν δύσκολες, επώδυνες καταστάσεις. Αφιέρωσε τη ζωή της στους φτωχούς, τους ασθενείς, τα ορφανά, τους πρόσφυγες, και τους ετοιμοθάνατους στην Ινδία. Το 1950 ίδρυσε τις Missionaries of Charity. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2016, ακριβώς 9 χρόνια μετά τον θάνατό της, στις 5 Σεπτεμβρίου 1997, ολοκληρώθηκε η διαδικασία αγιοποίησης με μία σεμνή τελετή στο Βατικανό όποτε κηρύχθηκε επισήμως από τον Πάπα Φραγκίσκο, Αγία της Καθολικής Εκκλησίας.
Η 5η Σεπτεμβρίου μας θυμίζει ότι ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν κρίνεται μόνο από τα μνημεία που χτίζει, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο φέρεται στον πιο αδύναμο άνθρωπό της.
Η έννοια της φιλανθρωπίας, η Μητέρα Τερέζα και το ψήφισμα του ΟΗΕ
Το ψήφισμα του ΟΗΕ αντιμετωπίζει τη φιλανθρωπία ως δύναμη που μπορεί να καλλιεργεί τον διάλογο, την αλληλεγγύη και την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμών, θρησκειών και κοινωνιών.
Φιλανθρωπία είναι μια οικονομική προσφορά, μια κοινωνική προσφορά, η εθελοντική προσφορά χρόνου, η φροντίδα ενός ηλικιωμένου ή ασθενούς, η βοήθεια σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη, η προσφορά γνώσης και εκπαίδευσης, μια μικρή πράξη καλοσύνης προς έναν άγνωστο. Ο ΟΗΕ υπογραμμίζει ότι η φιλανθρωπία δεν είναι υπόθεση μόνο των πλουσίων. Είναι τρόπος σκέψης και πράξη αλληλεγγύης που μπορεί να γίνει από τον καθένα.
Η φιλοσοφική διάσταση της φιλανθρωπίας δεν είναι «πόσα χρήματα έδωσα» αλλά «Πόσο χώρο άφησα μέσα μου για τον άλλον;» Η πραγματική φιλανθρωπία αρχίζει εκεί όπου ο άλλος παύει να είναι «ο φτωχός», «ο άρρωστος», «ο πρόσφυγας», «ο ξένος» και γίνεται ο συνάνθρωπός μας. Η προσφορά παύει να είναι πράξη ανωτερότητας του ενός προς τον άλλο. Γίνεται πράξη ανθρώπινης ισότητας. Στην απόφαση του ΟΗΕ υπάρχει μια πολύ ουσιαστική ιδέα: Η φιλανθρωπία μπορεί να συμβάλει στην ειρήνη, στην ελευθερία και στη Δημοκρατία. Γιατί όπου υπάρχει αλληλεγγύη, μειώνεται η αδιαφορία· και όπου μειώνεται η αδιαφορία, δημιουργείται χώρος για τον άνθρωπο. Η 5η Σεπτεμβρίου μας θυμίζει ότι ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν κρίνεται μόνο από τα μνημεία που χτίζει, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο φέρεται στον πιο αδύναμο άνθρωπό της.
Υπάρχει η εντύπωση πως η Δημοκρατία στην Ευρώπη είναι κάποιος κανόνας. Ψεύδος. Η Δημοκρατία ήταν και είναι παρένθεση σε μία Ευρώπη με παθολογική ροπή στον αυταρχισμό.
17°
