Γυναίκα επιλέγει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία μετά από διάγνωση καρκίνου και αποκαλύπτει πώς θα περάσει τις τελευταίες της ώρες
Μια γυναίκα με καρκίνο αποκάλυψε πώς σχεδιάζει να περάσει τις τελευταίες ώρες της στη Γη, πριν τερματίσει η ίδια τη ζωή της.
Η Ροζένα Σπάνγκλερ-Σιμς από την Καλιφόρνια έλαβε τη συντριπτική διάγνωση ότι έπασχε από καρκίνο του παγκρέατος τετάρτου σταδίου, πριν από σχεδόν 18 μήνες.
Τον Ιούνιο, η 72χρονη αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της, δηλώνοντας στο PEOPLE ότι θα λάμβανε μια θανατηφόρα δόση φαρμάκων στις 31 Αυγούστου, στο πλαίσιο του νόμου της Καλιφόρνιας περί Ιατρικής Βοήθειας στον Θάνατο (MAID).
Πριν από την απόφασή της, μίλησε ανοιχτά για το πώς θα περάσει τις τελευταίες ημέρες της - ακόμη και με μια τελετουργική μικροδόση «μαγικών μανιταριών».
Η Ροζένα μετακόμισε από το διαμέρισμά της στη Βίστα στις 18 Αυγούστου για να περάσει τις τελευταίες δύο εβδομάδες της κοντά στο βουνό Παλομάρ, βόρεια του Σαν Ντιέγκο, με την οικογένειά της, τον γιο της, Σον Σισνέρος, τη σύζυγό του, Σίντι, και την δίδυμη αδελφή της Σίντι, Σάντι.
Η οικογένεια πέρασε χρόνο μαζί, ταξίδεψαν σε δάση, ξεφύλλισαν παλιές φωτογραφίες και έκαναν μια «ζωντανή αγρυπνία» όπου φίλοι και συγγενείς γιόρτασαν τη ζωή της.
Την τελευταία ημέρα, η Ροζένα προγραμμάτισε ένα ελαφρύ πρωινό με παπάγια και μάνγκο, πριν λάβει την τελική δόση φαρμάκων. Στις 11 π.μ., η «νεκροθάφτης» της, Μελίσα ΜακΚλέιβ, έφτασε για να βοηθήσει τη Ροζένα και την οικογένειά της στη διαδικασία του τέλους της ζωής. Ένας διευκολυντής ψιλοκυβίνης ήταν επίσης παρών με ένα τελετουργικό για τη χρήση του ψυχεδελικού φαρμάκου.
Η τελετή περιλάμβανε «κάπνισμα» με φασκόμηλο και μικροδόση ψυχεδελικών. «Θα είναι πιο κοντά στα Καθολικά "τελευταία μυστήρια" παρά σε συναυλία των Phish», είπε.
Στις 5 μ.μ. η Ροζένα θα έπαιρνε αντιεμετικό και μία ώρα αργότερα το μείγμα ηρεμιστικών, ναρκωτικών και χυμού λευκού σταφυλιού.
«Θέλω να γίνει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Δεν θέλω τα παιδιά να κάθονται εδώ και να με κοιτάζουν μισοπεθαμένη για πολύ ώρα. Θέλω να φύγω», είπε.
Η Ροζένα σχεδίαζε να πάρει το διάλυμα ενώ βρισκόταν σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου στο κατάστρωμα του σπιτιού που είχε νοικιάσει, καθισμένη δίπλα σε ταΐστρες κολιμπρί και ένα πεύκο με θέα σε ένα ορεινό δάσος.
«Ποτέ δεν ήμουν ένας φοβισμένος άνθρωπος. Αυτό δεν είναι στο DNA μου», παρατήρησε λίγο πριν από τον θάνατό της. «Αγχώνομαι για το αν όλα θα είναι εντάξει για αυτούς εδώ», είπε, δείχνοντας την οικογένειά της.
«Ανυπομονώ να μουδιάσω», πρόσθεσε η Ροζένα. «Ανυπομονώ να κάνω το σώμα μου να λιώσει. Για μήνες και μήνες είχα συνεχείς πόνους. Θα είναι μια ανακούφιση.
«Νιώθω έτοιμη να σβήσω», συνέχισε. «Πιστεύω ότι πηγαίνω σε ένα ειρηνικό επίπεδο ύπαρξης. Είναι σαν να μπαίνω σε μια άλλη διάσταση. Ελπίζω να έχω υπηρετήσει το μεγαλύτερο καλό αρκετά ώστε να μπορέσω να φτάσω σε εκείνο το ειρηνικό μέρος, αυτό που οι άνθρωποι σκέφτονται ως παράδεισο.
«Δεν ξέρω αν μπορώ να επικοινωνήσω με αυτή τη διάσταση ή όχι. Απλώς ανυπομονώ για την περιπέτεια. Και θέλω να σας αφήσω να αισθάνεστε ότι αυτό είναι το επόμενο πράγμα για μένα».
Το φοιτητικό κίνημα απέδειξε ότι η κοινωνική διαμαρτυρία μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να μετατραπεί σε οργανωμένη πολιτική διεκδίκηση. Άραγε, ποια θα είναι η συνέχεια;
19°
