Ρίσι Σούνακ: Η ακύρωση της συνάντησης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τα Γλυπτά του Παρθενώνα και η «συριζαϊκή» στάση του βρετανού Πρωθυπουργού
Εκατομμύρια άνθρωποι σε Ηνωμένο (προς το παρόν και μέχρι να χάσουν την υπομονή τους οι Σκωτσέζοι) Βασίλειο και Ελλάδα προσπαθούν να καταλάβουν τι είχε στο μυαλό του ο Ρίσι ο Σούνακ όταν ακύρωνε τη συνάντησή του με τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Παρότι κάθε φορά η πιο ασφαλής απάντηση στην ερώτηση «τι είχε στο μυαλό του ο τάδε» είναι το «τίποτα», τα πράγματα για τον άνθρωπο που διαδέχτηκε τον Μπόρις τον Τζόνσον (η Λιζ η Τρας δεν πρόλαβε να αφήσει στίγμα παρά μόνο μερικά συντρίμμια) μάλλον είναι κάπως πιο σύνθετα και μάλιστα με έναν τρόπο που μόνον οι Έλληνες μπορούν να το καταλάβουν: ο Ρίσι ο Σούνακ δεν είναι χαζός, είναι συριζαίος. Κανονικός, γνήσιος, αρχετυπικός συριζαίος.
Αν αμφιβάλετε, αναρωτηθείτε: Ποιο είναι το βασικό χαρακτηριστικό ενός συριζαίου; Η δυσκολία κατανόησης της πραγματικότητας που μπορεί να οδηγήσει στην υστερική υποστήριξη μιας απελπιστικά μειοψηφικής άποψης. Τι χαρακτηρίζει τη στάση του Σούνακ; Δυσκολία κατανόησης της πραγματικότητας που τον οδήγησε σε υστερική υποστήριξη μιας μειοψηφικής άποψης. Αν δεν φορούσε κοστούμια, δεν θα υπήρχε ούτε ένας Έλληνας που να μην καταλάβαινε ότι ο βρετανός πρωθυπουργός είναι συριζαίος (αν και μοιράζεται με τον ηγέτη της Τζάκρη το ίδιο πάθος για τα δύο νούμερα μικρότερα παντελόνια).
Μόνο ένα μικρό ποσοστό των Βρετανών (γύρω στο 20% και λιγότερο δείχνουν οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ετών) πιστεύουν ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα πρέπει να παραμείνουν στο Βρετανικό Μουσείο και είμαι βέβαιος ότι ακόμα και γι’ αυτούς το θέμα δεν είναι πολύ ψηλά στην ατζέντα των θεμάτων που τους απασχολούν. Παρ’ όλα αυτά ο πρωθυπουργός τούς δημιούργησε ένα σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο ακριβώς γι’ αυτό το θέμα ή, για να είμαι πιο ακριβής, μόνο και μόνο επειδή ο Έλληνας πρωθυπουργός έκανε ό,τι κάνουν όλοι οι Έλληνες πρωθυπουργοί με αυτό το θέμα: το έθεσε. Ομολογουμένως ο Μητσοτάκης το έκανε με επιχειρήματα που δύσκολα μπορεί κανείς να αποκρούσει αλλά, και πάλι, η συμπεριφορά του Σούνακ ήταν ακραία και περισσότερο από ηγέτη μεγάλης χώρας έμοιαζε με μικρού παιδιού που, επειδή δεν μπορεί να βρει επιχειρήματα να στηρίξει τις απαιτήσεις του, πέφτει κάτω και χτυπιέται. Ή με συριζαίου που εφορμά εναντίον της πραγματικότητας πιστεύοντας ότι μπορεί να τη νικήσει.
Το αποτέλεσμα ήταν ατελείωτη καζούρα από τους συμπατριώτες του, γκάλοπ που αποκάλυπταν ότι μόλις το 11% των συμπατριωτών του θεωρούν σωστή τη στάση του και ανέλπιστη διαφήμιση του ελληνικού αιτήματος σε ολόκληρο τον κόσμο. Προσπαθώντας με συριζαϊκό πείσμα να συγκρουστεί με την πραγματικότητα, ο Σούνακ έπαθε ό,τι παθαίνει όποιος το επιχειρεί: έγινε το χαλί που πάνω του η πραγματικότητα σκούπισε τα πόδια της.
Ως γνήσιος συριζαίος όμως δεν το έβαλε κάτω και επανήλθε στο βρετανικό κοινοβούλιο. Και ξαναχλευάστηκε και απέδειξε ξανά σε όλο τον κόσμο ότι στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν συγκρούονται δύο απόψεις -άλλωστε για να έχεις άποψη πρέπει να συζητάς-, αλλά η λογική με τον παραλογισμό. Και ως σωστός συριζαίος στάθηκε με πάθος στην πλευρά του παραλογισμού χωρίς να κάνει ούτε βήμα πίσω. Και μπράβο του.
Υ.Γ.: Όλα δείχνουν ότι ακόμα και η ήττα του στις επερχόμενες εκλογές θα είναι συριζαϊκών διαστάσεων. Σύμφωνα με τα γκάλοπ οι Εργατικοί, τώρα που απαλλάχθηκαν από τον λαφαζανοειδή Κόρμπιν, προηγούνται με 15-20 μονάδες.
