Η Μέρκελ φρόντισε να κρατήσει αυτήν τη φορά ίσες αποστάσεις από τους Φιγιόν και Μακρόν και δεν αναμείχθηκε σε προεκλογικές εκστρατείες. Αλλά όλα δείχνουν ότι προτιμά, όπως και οι Σοσιαλδημοκράτες, τον Εμμανουέλ Μακρόν.
Τι θα ψήφιζε η γερμανίδα καγκελάριος, εάν είχε το δικαίωμα να συμμετάσχει στην κάλπη του πρώτου γύρου των γαλλικών εκλογών; «Η ερώτηση είναι υποθετική και σε υποθετικές ερωτήσεις δεν υπάρχουν απαντήσεις» συνηθίζει να λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ κάθε φορά που θέλει να προσπεράσει στα μπρίφινγκ δύσκολες ερωτήσεις. Μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει ότι σε αυτές τις προεδρικές εκλογές η καγκελάριος απέφυγε να αναμειχθεί ενεργά, όπως είχε κάνει το 2012 με τον Νικολά Σαρκοζί κρατώντας πολιτική ίσων αποστάσεων από Φιγιόν και Μακρόν.
Στην καγκελαρία Φιγιόν και Μακρόν
Αρχές Ιανουαρίου η Μέρκελ δέχθηκε τον υποψήφιο των συντηρητικών Φρανσουά Φιγιόν στην καγκελαρία, ο οποίος συνάντησε επίσης τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και την υπουργό Άμυνας Ούρζουλα φον ντερ Λάιεν. Πολλοί αναλυτές είχαν προβλέψει ότι επρόκειτο κάτι σαν παρθενική επίσκεψη ενός μελλοντικού γάλλου προέδρου πριν καν ανοίξουν οι κάλπες. Ακολούθησε όμως το σκάνδαλο αργομισθίας της συζύγου Φιγιόν και ανέτειλε ξαφνικά το άστρο του νεαρού φιλοευρωπαίου κεντρώου Εμμανουέλ Μακρόν, τον οποίο επίσης συνάντησε η Άνγκελα Μέρκελ στην καγκελαρία. Με τον Μακρόν φαίνεται να έχει περισσότερα κοινά σε βασικά θέματα, όπως είναι το προσφυγικό και τα προβλήματα της ευρωζώνης, αν και σε μια τελευταία του συνέντευξη ο Μακρόν δεν έκρυψε τη δυσαρέσκειά του για το υψηλό εμπορικό ισοζύγιο της Γερμανίας, «καταστροφικό για την οικονομία της ευρωζώνης».
Στους κόλπους των Σοσιαλδημοκρατών οι απόψεις φαινομενικά διίστανται. Ενώ ο υποψήφιος καγκελάριος του SPD και πρόεδρος του κόμματος Μάρτιν Σουλτς δηλώνει ότι στηρίζει τον Μπενουά Αμόν από το γαλλικό σοσιαλιστικό κόμμα, ο υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του Εμμανουέλ Μακρόν, τον οποίος επίσης δέχθηκε στο υπουργείο του. «Είναι αυτονόητο ότι μεταξύ του αρχηγού των γερμανών σοσιαλδημοκρατών και του υποψηφίου των γάλλων σοσιαλιστών υπάρχει αλληλοϋποστήριξη» δικαιολόγησε ο Γκάμπριελ τη «διάσταση» απόψεων. Ενδόμυχα ωστόσο, ιδιαίτερα μετά την οσμή σκανδάλου με τον Φιγιόν πρωταγωνιστή, οι γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες «ψηφίζουν» πλέον Μακρόν.
Από παλαιότερη συνάντηση της Μέρκελ με τον Φιγιόν το 2007, όταν ήταν πρωθυπουργός
Η αγωνία του Βερολίνου είναι έκδηλη. Η προοπτική εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ αναβαθμίζει ακόμη περισσότερο τη γερμανογαλλική συνεργασία στην ΕΕ. Πιθανή επικράτηση της Μαρίν Λεπέν στο δεύτερο γύρο είναι σενάριο τρόμου για το Βερολίνο. Η πρόθεση της αρχηγού του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου να διοργανώσει δημοψήφισμα μέσα σε έξι μήνες από την εκλογή της για την παραμονή της Γαλλίας στο ευρώ, θα ισοδυναμούσε με βόμβα στα θεμέλια της Ένωσης. Αλλά και στον σημερινό πρώτο γύρο σε περίπτωση που οι δύο εχθρικοί προς την Ευρώπη υποψήφιοι από το κομμουνιστικό κόμμα και το Εθνικό Μέτωπο συγκέντρωναν γύρω στο 40%, ή και περισσότερο, θα ήταν μια προειδοποιητική βολή προς την πλευρά των Βρυξελλών και του Βερολίνου, ότι η ΕΕ και η ευρωζώνη θα πρέπει να αλλάξουν ρότα, κάτι το αδιανόητο για την καγκελάριο.
Σε σχέση με την αλληλεπίδραση που θα ασκούσε στο γερμανικό προεκλογικό αγώνα ένα δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα της Μαρίν Λεπέν υπάρχουν δύο αναγνώσεις σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο dpa. Η μία υποστηρίζει ότι αυτό θα διασφάλιζε άνετη επανεκλογή της Μέρκελ. Ο λόγος; Μετά το Brexit, την εκλογή Τραμπ και το σοκ από τυχόν νίκη Λεπέν οι γερμανοί δεν θα τολμούσαν να κάνουν αλλαγές. Η δεύτερη ανάγνωση βλέπει ενίσχυση του Μάρτιν Σουλτς από δυνητικούς ψηφοφόρους της ξενοφοβικής Εναλλακτικής για τη Γερμανία που θα κατάφερνε να τους πείσει ότι είναι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος για να νοιώσει τις έγνοιες τους.
Υπάρχει η εντύπωση πως η Δημοκρατία στην Ευρώπη είναι κάποιος κανόνας. Ψεύδος. Η Δημοκρατία ήταν και είναι παρένθεση σε μία Ευρώπη με παθολογική ροπή στον αυταρχισμό.
17°
