Κοσμος

Σήμα κινδύνου: Λιώνουν οι πάγοι της Ανταρκτικής

Κίνδυνος να υπάρξουν ραγδαίες συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο

29.10.2016, 19:10
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Το νέο app της ATHENS VOICE για iOS και Android: Ειδήσεις, απόψεις, ρεπορτάζ, απόψεις, στήλες, αφιερώματα, podcasts και live VOICE RADIO σε μία δωρεάν εφαρμογή.

TV & Media Το ανανεωμένο app της ATHENS VOICE είναι εδώ

A.V. Team

Μαίρη Λίντα: Περισσότερα από εβδομήντα χρόνια τραγουδιού, μνήμης και αξιοπρέπειας

Μουσικη Μαίρη Λίντα: Η μεγάλη διαδρομή μιας φωνής

Χάρης Μαρκάκης

Ταξιδια Σπήλαιο του Ευριπίδη: Ιστορία, αρχαιολογία και μνήμη στη νοτιότερη άκρη της Σαλαμίνας

Έλενα Ντάκουλα

Νέος συναγερμός για την κλιματική αλλαγή από την επιστημονική κοινότητα, η οποία προειδοποιεί για παγκόσμιες συνέπειες λόγω του ραγδαίου λιωσίματος των πάγων στην Ανταρκτική. Η ανησυχία εστιάζεται στον κολοσσιαίο παγετώνα Θουέιτς, η τήξη του οποίου μπορεί να επιταχύνει δραματικά την άνοδο της στάθμης της θάλασσας σε όλο τον κόσμο. Για την έρευνα του παγετώνα το Βρετανικό Συμβούλιο Έρευνας Φυσικού Περιβάλλοντος (NERC) και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ (NSF) θα δαπανήσουν 25 εκατομμύρια δολάρια, προειδοποιώντας ότι αν το στρώμα πάγου λιώσει, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας μπορεί να αυξηθεί κατά τουλάχιστον 2,75 μέτρα.

«Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη μελλοντική ταχεία άνοδο της στάθμης της θάλασσας έρχεται τώρα από παγετώνα Θουέιτς», αναφέρει η ανακοίνωση του NERC. Οι επιστήμονες, βασισμένοι στις δορυφορικές μετρήσεις, διαπίστωσαν ότι μέσα σε μόλις έξι χρόνια ο ρυθμός απώλειας των πάγων κοντά στον παγετώνα έχει διπλασιαστεί, αν και δεν μπορούν να πουν με βεβαιότητα αν ο παγετώνας είναι δυνατόν να λιώσει εντελώς μέσα σε μόνο λίγες δεκαετίες ή μερικούς αιώνες - αλλά σε κάθε περίπτωση θα σηματοδοτήσει «μια εξαιρετικά ταχεία αλλαγή σε σχετικά σύντομο γεωλογικό χρόνο».

Αναμένουν, επίσης, ότι αν λιώσουν τόσο ο παγετώνας Θουέιτς όσο και ο γειτονικός παγετώνας της νήσου Πάιν, άλλοι παγετώνες στην περιοχή θα ακολουθήσουν σύντομα. Οι επιστήμονες ανησυχούν για τη Δυτική Ανταρκτική εδώ και δεκαετίες. Το 1968 το στρώμα πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής χαρακτηρίστηκε για πρώτη «ασταθές» και το 1981 διαπιστώθηκε η επιδείνωση της κατάστασης στην περιοχή της Θάλασσας του Αμούνδσεν.