Μόνο έτσι μπορεί να γίνει το γήπεδο του Παναθηναϊκού

Οταν κάποτε δημιουργηθεί το Μουσείο Ιστορίας του Παναθηναϊκού θα πρέπει να βρεθεί και μια μεγάλη αίθουσα να στεγάσει τις μακέτες όλων των γηπέδων που ήταν να γίνουν κατά καιρούς αλλά... ατύχησαν: 

• Γουδή Βαρδινογιάννη. 
• Ανάπλαση Λεωφόρου Αλεξάνδρας Βαρδινογιάννη. 
• Ελαιώνας Φιλιππίδη. 
• Βοτανικός Βαρδινογιάννη. 
• Λεωφόρος Αλεξάνδρας γκρεμισμένη και χτισμένη από τη αρχή... ανάποδα μετά από κατεδάφιση των γύρω σχολείων. 
• Πράσινη Πολιτεία Βγενόπουλου. 
• Λεωφόρος Αλεξάνδρας Αλαφούζου με μεταμοντέρνο πλέγμα που θα έντυνε το σημερινό γήπεδο και θα το έκανε γκλαμουράτο. 
• Γουδή υιού Μπαλτάκου, 
• Athens Alive Γιαννακόπουλου στο ΟΑΚΑ, 
• Βοτανικός Γιαννακόπουλου. 

Το πρόβλημα είναι αν θα υπάρχει πραγματικό γήπεδο για να στηθεί το Μουσείο, όπως γίνεται με όλες τις μεγάλες ομάδες του κόσμου!

Η ιστορία με το «νέο γήπεδο», που ολημερίς το χτίζουν και το βράδυ γκρεμίζεται, είναι η κορυφαία στιγμή μιας μεγάλης οφθαλμαπάτης που βαφτίστηκε «φιλόδοξο πρότζεκτ» αν και οι περισσότεροι ήξεραν κατά βάθος πως δεν επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στις συνθήκες που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια. Το συντήρησαν πολλοί και διάφοροι μόνο και μόνο για να συσπειρώσουν τον κόσμο της ομάδας πίσω τους. Ηξεραν και ξέρουν πως όποιος το φτιάξει, θα γίνει ήρωας και απόλυτο - διαχρονικό σύμβολο της πράσινης εκτόξευσης προς μια απροσδιόριστη κορυφή την οποία όλοι φαντασιώνονται από την εποχή που ο Παναθηναϊκός σταμάτησε τις ευρωπαϊκές του υπερπτήσεις. 

Πολλοί και διάφοροι, λοιπόν, θέλησαν «να δώσουν όραμα» αν και ήξεραν πως δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να το προχωρήσουν και να το πραγματοποιήσουν τουλάχιστον μόνοι τους. Μεγαλόπνοα σχέδια, λαμπερές μακέτες και εταιρείες - κολοσσοί που είχαν την διάθεση να επενδύσουν, άρχισαν να κάνουν παρέλαση με τη βοήθεια ενός επικοινωνιακού μηχανισμού που είχε καταφέρει να «ψήσει» κι ένα μεγάλο κομμάτι των φίλων του συλλόγου δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι όπου νάναι... μπαίνουν οι μπουλντόζες για να αρχίσει το έργο που θα έβγαζε από την σημερινή μιζέρια κυρίως τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό και θα τον εκτόξευε. 

Το έργο το... απογείωσε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Εδώ και μερικά χρόνια είχε μπει  επικεφαλής μιας υπερφιλόδοξης -στα όρια του ανέφικτου- προσπάθειας, που όσοι είχαν την δυνατότητα να καθίσουν και να την σκεφτούν χωρίς διάθεση να ονειροβατούν, καταλάβαιναν πως δεν θα είχε καλό τέλος. 

Το αδύνατο σημείο, στο οποίο όμως ελάχιστοι έδιναν σημασία, ήταν η έλλειψη χρημάτων. Χρειάζονται 100 περίπου εκατομμύρια ευρώ για να κατασκευαστεί ένα μοντέρνο γήπεδο υψηλών απαιτήσεων κι από κει και πέρα άλλα 50 τουλάχιστον, για να ξεκινήσει η προσπάθεια δημιουργίας ομάδας, ικανής να το υποστηρίξει με την παρουσία της και τις επιτυχίες της. Τίποτα από αυτά δεν υπήρχε και δεν υπάρχει. Και δάνεια να έδιναν, δηλαδή, οι τράπεζες (που έχουν φεσωθεί και θέλουν να ξεκινήσει το έργο για να βγάλουν λίγη από την χασούρα τους) δεν υπήρχε καμία εγγύηση πως η λειτουργία του θα μπορούσε να αποσβέσει το κόστος ώστε το έργο να γίνει βιώσιμο. Μάλιστα, ο εμπνευστής του μεγαλεπήβολου σχεδίου δεν έχει καν στα χέρια του την ποδοσφαιρική εταιρεία, η οποία θα πρέπει να το χρησιμοποιήσει για να το εκμεταλλευτεί. Πρέπει να την πάρει από τον Αλαφούζο. Ομως, εκείνος δεν το συζητάει επειδή είτε «δεν πιστεύει στο εγχείρημα», είτε «δεν δείχνει διάθεση επένδυσης» στην ΠΑΕ, είτε έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του την ανομολόγητη σκέψη να το φτιάξει μόνος του με την βοήθεια του Δήμου της Αθήνας. 

Γήπεδο γίνεται, από δω και πέρα, με δύο τρόπους: Είτε από κάποιον φραγκάτο μεγαλοεπενδυτή που θα έρθει από τη Ρωσία, την Κίνα ή τα Εμιράτα και θα ακουμπήσει τα ωραία του εκατομμύρια με σκοπό να επενδύσει πάνω στο brand name Παναθηναϊκός για επόμενα εκατό χρόνια, είτε από τον ίδιο τον Αλαφούζο σε συνεργασία με τον Δήμο της Αθήνας και τις τράπεζες που ενδιαφέρονται. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.  

Η προσπάθεια να... μαζέψει ο κόσμος 20 εκατομμύρια ευρώ, ποντάροντας και μαζί με... άλλους «επιφανείς Παναθηναϊκούς» να δώσει λεφτά στον Γιαννακόπουλο, δεν είχε καμία τύχη, έστω κι αν συντηρήθηκε επειδή «πουλάει» κι εκείνοι που θα βρεθούν να το «αγοράσουν» είναι ακόμη αρκετοί...