Πού θα βρεις την ταβέρνα με το καλύτερο παϊδάκι στην Ελληνορώσων;

Πήγαμε με δύο φίλες στο «Στέκι του Λάμπρου» στην περιοχή Ελληνορώσων, ένα κομμάτι της Αθήνας στο οποίο πάντα μπερδεύω τους δρόμους (αλλά οι φίλες που οδηγούν ισχυρίζονται ότι βρίσκουν σχετικά εύκολα πάρκινγκ). Το «Στέκι» είναι μια μεγάλη, απλωτή ταβέρνα με εξωτερικό και εσωτερικό χώρο, με πολύ φως την ημέρα και κόζι ατμόσφαιρα τη νύχτα.

Οι φίλες παραγγείλανε παϊδάκια και τζατζίκι: κάτι λίγο, έτσι για συνοδεία του κρασιού μετά το σινεμά. Λοιπόν δεν είμαι φίλη του παϊδακίου, θέλει πολλά δόντια για να το ευχαριστηθείς κι έχω λίγα (δόντια), επίσης για μεγάλα διαστήματα δεν τρώω κρέας, αλλά έφαγα ένα ολόκληρο τζατζίκι σόλο. Είναι κανονικό τζατζίκι με φρέσκο αγγούρι και μπόλικο σκόρδο, παραδοσιακό, όχι συσκευασμένο, και ήδη μας είχε προδιαθέσει θετικά, ένα τόσο σπιτικό τζατζίκι σε μια ταβέρνα χωμένη στα στενά της Ελληνορώσων.

Τα παϊδάκια ήταν εξαιρετικά, τσαχπίνικα, καλοψημένα, ό,τι φαντάζεται κανείς όταν σκέφτεται «παϊδάκια σε ορεινό, ξεχασμένο, τσαρουχάτο χωριό της Ελλάδας». Συνοδευόταν από χοντρές φέτες ξεροψημένου ψωμιού και χύμα ροζέ κρασί – που ήταν ωραίο, ελαφρύ, και της εκλεκτής κατηγορίας που δεν φέρνει πονοκέφαλο την επόμενη μέρα. Γράφω για το «Στέκι του Λάμπρου» επειδή έχει τίμιο, στρέιτ φαγητό και ευγενικό σέρβις (αν αυτός που σερβίρει είναι ο Λάμπρος αυτοπροσώπως, μπράβο του). Οι τιμές είναι πολύ καλές, με 15-17 ευρώ το άτομο τρως εξαιρετικά.

Πήγαμε αργά το βράδυ και ήμασταν λίγοι, μετρημένοι νοματαίοι στο μαγαζί, αλλά νοιώσαμε αμέσως ευπρόσδεκτες… το αναφέρω γιατί είναι σπάνιο η παραδοσιακή ταβέρνα να κάνει χαρές όταν βλέπει τρεις γυναίκες μόνες τους, και μάλιστα όχι λαγουδάκια του Πλεημπόι. Ο μαγαζάτορας σκέφτεται «ωχ δε θα φάνε αυτές», και στην συγκεκριμένη περίπτωση, είχε λίγο δίκιο, δεν φάγαμε πολλά πράγματα – απλώς ό,τι δεν καταναλώσαμε σε φαγητό, το ήπιαμε σε ροζέ κρασάκι, οπότε, «τζετ» όπως θα έλεγε κι ένα νεαρό, πεταχτό λαγουδάκι.  

Γ. Βλάχου 32 & Τριανταφυλλίδη 22, Ελληνορώσων, 2106746481, 6977729526