ΣΕ ΕΙΔΑ

Σάββατο απόγευμα και ήμουν για καφέ με τον φίλο μου, όταν σε είδα. Πανύψηλη με καφέ κολλητό πουλοβεράκι, μαύρο παλτό και μακριά φούστα. Κάποιος θα έλεγε ότι το ντύσιμο αυτό είναι παπαδίστικο, αλλά εγώ το βρήκα απίστευτα στυλάτο και sexy. Όλο το Βartessera φωτίστηκε από την παρουσία σου και το απίστευτο χαμάγελό σου. Σου έριξα λίγες ματιές αλλά ήσουν με δύο φίλες σου και ντράπηκα να σου μιλήσω. Είσαι γυναίκα παλαιάς κοπής όπως ακριβώς θέλω. Αν θέλεις και εσύ έναν άντρα παλαιάς κοπής, στείλε μου...

Φοράς μαύρα, έχεις μουστάκι και ένα τέλειο tatoo εσωτερικά στο δεξί μπράτσο. Χθες παρατήρησα και τα υπέροχα σκούρα γαλανά σου μάτια. Σε πετυχαίνω καθημερινές 17:30 - 18:00 συνήθως και το πόστο σου είναι ο διάδρομος μπαίνοντας δεξιά. Ξέρω ότι με κοιτάζεις, θα βρεις το θάρρος να μου μιλήσεις;

Μπήκα στην Κηφισίας στο Α8 και ήσουν ήδη μέσα κοντά στον οδηγό. Φορούσες πράσινη στολή από European University of Cyprus. Κούκλος. Ήρθα και στάθηκα κοντά σου, ακριβώς πίσω από τον οδηγό. Αν το δεις και ενδιαφέρεσαι, στείλε.

Μπήκαμε μαζί στο μετρό Μοναστηράκι και κατέβηκες Αμπελοκήπους. Στεκόμασταν δίπλα δίπλα και κοιταζόμασταν συνέχεια. Δεν τόλμησα να σου μιλήσω... Είσαι μελαχρινή, φορούσες δερμάτινο μπουφάν και μαύρο τζιν.

Αρχικά μιλούσες στο τηλέφωνο, μετά μίλησες με δύο γυναίκες που καθόντουσαν δίπλα σου, μετά έβγαλες ένα βιβλίο. Κοιταζόμασταν συνέχεια, εγώ φορούσα στολή μηχανικού. Οριακά πήγα να σου γράψω το τηλέφωνό μου σε ένα κομμάτι χαρτί, αλλά δεν τόλμησα.

Όπως κστέβαινα προς τον Άγιο Σπυρίδωνα με σταμάτησες και μου έπιασες κουβέντα και μου ζήτησες να βγούμε για καφέ. Μου έφτιαξες τη μέρα. Μετάνιωσα που δεν σου έδωσα το κινητό μου όταν μου το ζήτησες. Σε πέτυχα και σήμερα μπροστά από το λεωφορείο που οδηγούσα και δεν πρόλαβα πάλι να σ' το δώσω. Έφαγα όλο τον Πειραιά μήπως σε πετύχω. Σε λένε Χριστίνα, εμένα Γιάννη. Σε σκέφτομαι συνέχεια. Αν το δεις θα καταλάβεις. Δεν έχω άλλο τρόπο να σε βρω.

Γκρίζο, μακρύ μαλί άστατα πιασμένο κότσο και ντυμένη στο χακί (σακάκι, παντελόνι), περιφερόσουν στο χάσιμο της αναζήτησής σου. Μόλις είχαμε σχολάσει, χωρίς εκείνη τη στιγμή να έχω δώσει ιδιαίτερη σημασία. Πλησίασες και ρώτησες κατευθύνσεις. Ακόμα σαστισμένος από την αιθέριά σου ύπαρξη.

Ήμασταν πρώτοι στο φανάρι, κοιταχτήκαμε 2-3 φορές, σε χαιρέτησα, άναψε πράσινο και χωρίστηκαν οι δρόμοι μας. Αν το δεις στείλε μου.

Κυριακή μεσημέρι προς απόγευμα, καθόσουν με άλλους δύο φίλους σου απέναντί σου στο Βebidas. Έχεις υπέροχο χαμόγελο, συνέχεια γελούσες. Δεν με πρόσεξες, αλλά θελω να σε ξαναδώ.

Κοιταχτήκατε και η σύνδεση ήταν τόσο βαθιά, που από εκείνη τη στιγμή σε σκέφτομαι συνέχεια. Ήσουν για πεζοπορία με παρέα και εγώ σταμάτησα να φάω από Roadrip με τη μηχανή. Στείλε.