ΣΕ ΕΙΔΑ

Σε είδα από μέσα, με είδες απ' έξω. Χαμογελάσαμε λες και γνωριζόμασταν. Λες;

Σε είδα στο μετρό, Παρασκευή 24/10. Καθίσαμε απέναντι σε μια τετράδα θέσεων. Κρατούσες το κινητό σου, αλλά κάτι είχε γίνει ή δεν είχε γίνει 🤣 και με ρώτησες τι ώρα είναι. Σου απάντησα “12:30”. Ανταλλάξαμε αρκετές ματιές, εγώ τουλάχιστον το ένιωσα. Ήμασταν δύο κοπέλες, και δεν ξέρω αν το είδες κι εσύ με τον ίδιο τρόπο ή απλώς σαν μια στιγμιαία ευγένεια. Λίγο πριν κατέβεις στον σταθμό του μετρό στη Δάφνη, κράτησες τα κλειδιά σου στο χέρι και τότε σκέφτηκα να σου μιλήσω περισσότερο… αλλά δίστασα. Αν αναγνωρίζεις τη στιγμή, θα χαιρόμουν να τα πούμε ξανά. 🙂

Για τους αργοπορημένος υπάρχει το τώρα. Για πάμε παρακάτω.

Εμ, στη συναυλία των All Them Witches στο Universe Multivenue κοιταχτήκαμε κάποιες φορές, κάποια φάση φορούσα γυαλιά ηλίου. Στην έξοδο ήρθες μπροστά μου, με κοίταξες και μου είπες «συγγνώμη, μάλλον σε μπέρδεψα με κάποια άλλη». Γέλασα και σου είπα δεν πειράζει. Φορούσες ένα μαύρο φούτερ της μπάντας, με κοντά μαλλιά και νομίζω έκανες iqos.

Πού να φανταστώ ότι μια απλή μέρα που θα πήγαινα σε escape room με την παρέα μου θα έτρωγα τέτοια φλασιά. Πρώτα εγκεφαλική και στο τέλος κοιταχτήκαμε... και έδεσε όλο. Η moderator του παιχνιδιού... Δεν μπορώ να σταματήσω να σε σκέφτομαι κι ας έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας...

Με απίστευτη ομορφιά, βάψιμο, ντύσιμο... Άτμιζες, ήσουν παρέα με φίλες και φορούσες ένα δαντελωτού τύπου κορμάκι συν παντελόνι. Απίστευτη ομορφιά και στυλ. Θέλω να σε ξαναδώ.

Πάλι σου σέρβιρα τον καφέ πριν πιάσεις δουλειά. Πάλι σε άκουγα με προσοχή να αναλύεις τις ξεχωριστές ιδέες σου και να βάζεις το πλάνο και τους στόχους με τον φίλο και συνάδελφο. Με συγκινεί ο τρόπος που αναφέρεσαι στο στέκι σου που χάλασε τελευταία και δεν είναι όπως παλιά. Πέρασα μήπως σε πετύχω από κει, αλλά δεν... Όμως δεν έχω καταλάβει αν δεν ανταποκρίνεσαι στο ενδιαφέρον μου από σεβασμό στη δουλειά μου ή επειδή δεν σε ενδιαφέρω. Αν μου χαμογελάς όμορφα από απλή ευγένεια όταν σε πρήζω 10 φορές που σε ρωτάω αν είναι όλα καλά κι αν χρειάζεσαι κάτι. Τουλάχιστον ξέρω πως θα τα ξαναπούμε σύντομα είτε έτσι είτε αλλιώς. Α.

Κατα τις 22:00 ήρθα στο διπλανό σου τραπέζι να βρω την υπόλοιπη παρέα μου. Ήσουν με 3 φίλες σου και ενώ σε κοίταζα, ήσουν απορροφημένη με την κουβέντα και δεν ήθελα να σε ενοχλήσω σε πρώτη φάση. Είχες μαύρο σγουρό μαλλί με τα πιο όμορφα μάτια που έχω δει. Φύγατε μετά από 10 λεπτά, οπότε δεν βρήκα τον χρόνο να έρθω να σου μιλήσω. Κατευθυνθήκατε προς την Ασημάκη Φωτηλά και σηκώθηκα να έρθω απλά να σου ζητήσω να ανταλλάξουμε στοιχεία να βρεθούμε, αλλά η παρέα μου με σταμάτησε λέγοντάς μου ότι θα είναι περίεργο. Ελπίζω απλά να σε ξαναπετύχω κάπου Εξάρχεια...

Μπορεί να φεύγω, αλλά από όλη αυτή την επιστροφή, είσαι το καλύτερο κομμάτι που έχω να κρατήσω. Χαίρομαι για σένα, για την οικογένεια που έφτιαξες και που μπορώ, έστω και απ' έξω, από όλο αυτό να σε βλέπω χαρούμενο.

Στο μυαλό μου σε είδα να με κυνηγάς για να σε αγαπήσω κάπου στα 15. Ο τίτλος του μηνύματος που θέλω να απαντήσω νομίζοντας πως είναι για μένα γιατί ταιριάζει στην ιστορία. Καλέ μου φίλε από το παρελθόν, δε σε κυνηγούσα να με αγαπήσεις, απλά σε είχα συμπαθήσει, γιατί κάνεις ένα επάγγελμα που κάποτε αγαπούσα πολύ. Είχες μια γνωριμία με τον πατέρα μου και μιλούσαμε και σε είχα εκτιμήσει γιατί μου έδειχνες φιλική συμπεριφορά όταν με βλέπεις. Αυτό μου έκανε καλό, το έχω ανάγκη, γιατί ήμουν και είμαι ένα άτομο μοναχικό, δεν έχω φίλους, δεν έχω αποδοχή από τους άλλους λόγω του ότι είμαι παράξενη λόγω του αυτισμού. Ήσουν το μόνο άτομο που μου έδειξε συμπάθεια, αποδοχή έμπρακτα κι αυτό με έκανε να σε συμπαθώ πολύ και στα μάτια σου να δω έναν φίλο, έναν αδερφό που μου λείπει στη ζωή. Το χειρίστηκα λάθος κι αυτό μπορεί να μην ήταν όμορφο στα μάτια σου. Οι προθέσεις μου παρεξηγούνται, γιατί οι άλλοι δεν ξέρουν πώς λειτουργώ. Σε ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου για τον καλό τρόπο που μου φέρθηκες, πάντα φιλικός, ευγενικός, καλοσυνάτος. Το εκτιμώ αυτό από καρδιάς, θέλω να είσαι καλά εσύ κι αυτοί που αγαπάς. Εγώ συνεχίζω τον μοναχικό μου δρόμο γιατί έτσι ήταν από όταν γεννήθηκα, η μοίρα μου με αυτό που με συνοδεύει και με ταλαιπωρεί να μην μπορώ να έχω κόσμο να με νοιάζονται, γιατί οι άνθρωποι δε θέλουν άτομα σαν και μένα. Έτσι αποσύρθηκα κι είμαι όλο σπίτι μου, να μην ενοχλώ, μη γίνομαι μια δυσάρεστη παρουσία στους γύρω.