Πέθανε ο ποιητής και μεταφραστής Νικ Γερμανάκος - Λίγες μέρες μετά την έκδοση του νέου του βιβλίου στην Ελλάδα - Η διαδρομή του στον χώρο των γραμμάτων
Πέθανε το βράδυ της 24ης Μαρτίου ο Νικ Γερμανάκος (N.C. Germanacos), ένας χαρισματικός ποιητής και δάσκαλος, ο οποίος υπήρξε γέφυρα ανάμεσα στην ελληνική και την αγγλόφωνη γραμματεία.
Ο θάνατος του Νικ Γερμανάκου επήλθε μόλις λίγες ημέρες μετά την έκδοση της νέας του ποιητικής συλλογής με τίτλο «Όστρακα» από τις εκδόσεις Μελάνι.
Αγγλόφωνος ποιητής με ρίζες από τη Μάνη, ο Γερμανάκος γεννήθηκε το 1940 στην Κύπρο και μεγάλωσε ανάμεσα στην Αγγλία και την Ουαλία. Μετά τις σπουδές του, συνέχισε στην Οξφόρδη με υποτροφία και στη συνέχεια έζησε και δίδαξε για πολλά χρόνια στο Λονδίνο. Το 1965 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου δίδαξε σύγχρονη ποίηση και πεζογραφία, εντασσόμενος γρήγορα στους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής.
Μέσω του μεταφραστή Κίμωνα Φράιερ, γνώρισε και συνεργάστηκε με κορυφαίες μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας: τον Γιάννη Ρίτσο, τον Ηλία Πετρόπουλο, τον Κώστα Ταχτσή, τον Στρατή Τσίρκα, τον Θανάση Βαλτινό, την Κατερίνα Αγγελάκη‑Ρουκ, τον Κάσδαγλη, τη Μαργαρίτα Καραπάνου και τη Μαργαρίτα Λυμπεράκη. Πολλούς από αυτούς τους συγγραφείς τους μετέφρασε στα αγγλικά, συμβάλλοντας στη διάδοση του έργου τους στο διεθνές κοινό.
Στην Ελλάδα, το έργο του συστήθηκε στο κοινό κυρίως μέσα από τις εκδόσεις Μελάνι
Η Ελένη Καρρά τον αποχαιρέτησε με συγκίνηση, υπογραμμίζοντας ότι υπήρξε ένας βαθιά καλλιεργημένος δημιουργός, με νεανικό και ανήσυχο πνεύμα, που παρέμεινε δάσκαλος μέχρι το τέλος. «Ένα μέχρι τέλους νεανικό πνεύμα, ανήσυχο και υπερήφανο», σημειώνει στον αποχαιρετισμό της η μεταφράστριά του, υπογραμμίζοντας πως το έργο του αξίζει περαιτέρω αναγνώρισης στη χώρα μας.
Τα τελευταία χρόνια ο Γερμανάκος ζούσε μόνιμα στο Σαν Φρανσίσκο, μαζί με τη σύζυγό του Anne Germanacos, με την οποία συνδημιουργούσαν την εικονογράφηση και την επιμέλεια των βιβλίων του. Αφήνει πίσω του την κόρη του Αλμπερτίνα και τους τρεις γιους του.
Η κηδεία του θα τελεστεί στο Σαν Φρανσίσκο, όπου διέμενε μόνιμα τα τελευταία χρόνια.
Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας
Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.
Οι αναγνώστες βιβλίων είναι μεγαλούτσικοι σε ηλικία, κι όσο πάνε μεγαλώνουν κι άλλο: το 1/3 των ανθρώπων που αγοράζουν και διαβάζουν βιβλία στις αγγλόφωνες χώρες είναι άνω των 60 ετών.
18°
