Ο κίνδυνος της άκρας δεξιάς, ή: Ένας οδηγός πορείας για ένα μέλλον με ελπίδα, δημοκρατία και αξιοπρέπεια
Το δοκιμιακό πολιτικό βιβλίο «Αντισταθείτε», της Salomé Saqué (144 σελίδες, μετάφραση Γιώργος Καράμπελας), μεγάλο μπεστ-σέλερ στη Γαλλία, κυκλοφορεί στις 22 Οκτωβρίου από τις Εκδόσεις Στερέωμα. Διαβάστε παρακάτω ένα απόσπασμα — μια αποκλειστική προδημοσίευση για την A.V.:
Μια αγνοημένη τρομοκρατική απειλή
Υπάρχουν τα εγκλήματα που συνέβησαν, αλλά υπάρχουν και πολλά ακόμα που αποτράπηκαν από τις Αρχές. Η πιο γνωστή απόπειρα δολοφονίας έγινε το 2002, όταν ένας ακροδεξιός πυροβόλησε τον Ζακ Σιράκ, τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε μια στρατιωτική παρέλαση. Έκτοτε, ο κατάλογος των αποτυχημένων ακροδεξιών επιθέσεων είναι εκτενέστατος. Ορισμένα παραδείγματα: το 2018, ένας νεοναζί χωροφύλακας, ο Αλεξάντρ Ζιλέ, δημιούργησε μια οργάνωση με στόχο να κάνει «χειρότερα απ’ το Μπατακλάν», σχεδιάζοντας μια σειρά από χτυπήματα σε τζαμιά, ακτιβιστές, αριστερούς πολιτικούς και πολιτικές οργανώσεις. Το 2021, έξι νεαροί του ακροδεξιού γκρουπούσκουλου OAS (το οποίο είχε υιοθετήσει το όνομα της οργάνωσης που ευθυνόταν για πάνω από 2.000 νεκρούς τη δεκαετία του 1960, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας), με δηλωμένο στόχο «να διώξουμε τους Άραβες και τους μουσουλμάνους από τη Γαλλία», συνελήφθησαν ενόσω αναζητούσαν όπλα για να πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις. Το 2023, μέλη των Barjols, ενός ακροδεξιού γκρουπούσκουλου που σχεδίαζε να δολοφονήσει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και να ανατινάξει τζαμιά, καταδικάστηκαν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης. Από το 2017, οι Αρχές έχουν αποτρέψει σχεδόν είκοσι ακροδεξιές επιθέσεις στο έδαφος της μητροπολιτικής Γαλλίας.
Ο κίνδυνος της ούλτρα δεξιάς είναι στη Γαλλία η δεύτερη προτεραιότητα του υπουργείου Εσωτερικών, μετά τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό. Το φαινόμενο καθίσταται ακόμα πιο ανησυχητικό από την παρουσία στις ομάδες αυτές «μελών ή πρώην μελών των δυνάμεων της τάξης και στρατιωτικών», που στρατολογούνται ιδίως για τις δεξιότητές τους στη χρήση όπλων, σύμφωνα με τον τέως υπουργό Ζαν-Φρανσουά Καρενκό. Παρότι η Εθνική Συσπείρωση δεν υποστηρίζει επισήμως αυτές τις βιαιότητες, μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι τα μέλη της τις καταδικάζουν μόνο με μισόλογα – αντίθετα με το μένος τους, όταν κάποιο περιστατικό του αστυνομικού δελτίου εμπλέκει άτομο ή άτομα που είναι ή κατάγονται από μετανάστες. Όμως αυτή η σχετική ανοχή έχει συνέπειες πολύ πραγματικές, καθώς οι επιθέσεις από μέλη και συμπαθούντες της άκρας δεξιάς πολλαπλασιάστηκαν την περίοδο των βουλευτικών εκλογών. Από αυτή την άποψη, πρέπει να υπογραμμίσουμε τους πολύ πρόσφατους ακόμα δεσμούς της Εθνικής Συσπείρωσης με μέλη της ούλτρα δεξιάς. Μπορούμε επίσης να θυμίσουμε ότι η Λε Πεν δεν δίστασε να υποστηρίξει την ομάδα Ταυτοτική Γενιά, που χαρακτηρίστηκε ως ούλτρα δεξιά όταν διαλύθηκε για υποκίνηση σε ρατσιστική βία το 2021. Γι’ αυτόν τον λόγο ορισμένα ΜΜΕ αρνούνται πλέον να χρησιμοποιούν τον όρο «ούλτρα δεξιά», ο οποίος συσκοτίζει αυτή τη συγγένεια.
Η ακροδεξιά τρομοκρατία, βεβαίως, δεν αφορά μόνο τη Γαλλία – κάθε άλλο. Θεωρείται σήμερα μία από τις κυριότερες απειλές για τη δημόσια ασφάλεια παγκοσμίως. Το FBI έχει αναγνωρίσει επισήμως ότι την τελευταία εικοσαετία βίαιοι εξτρεμιστές που εμπνέονται από ιδεολογίες περί λευκής υπεροχής ή από εθνικιστικά κίνητρα είναι υπεύθυνοι για τις περισσότερες φονικές επιθέσεις στο αμερικανικό έδαφος. Η απειλή αυτή θεωρείται πλέον η πιο επίμονη και η πιο φονική στις ΗΠΑ, ξεπερνώντας την τζιχαντιστική τρομοκρατία. Στη Γερμανία, πολλοί νεαροί ακροδεξιοί ακτιβιστές ηλικίας 15-18 ετών κατηγορήθηκαν το 2024 και το 2015 για σχεδιασμό βομβιστικών επιθέσεων ενάντια σε κέντρα προσφύγων, σε ένα «κύμα άμυνας μέχρις εσχάτων», όπως το αποκάλεσαν οι υπηρεσίες πληροφοριών, μια επιχείρηση που καταστρώθηκε και συντονίστηκε διαδικτυακά από νεοναζιστικά δίκτυα. Το διεθνές δίκτυο Terrorgram, ιδιαίτερα ενεργό στο Telegram, παίζει κεντρικό ρόλο σε αυτή τη ριζοσπαστικοποίηση: διακινεί απερίφραστα καλέσματα σε βία ενάντια σε μειονότητες, οδηγίες κατασκευής εκρηκτικών και λίστες με στόχους προς εξόντωση, όπως εκλεγμένους αντιπροσώπους ή δικαστές.
Ομάδες όπως η Atomwaffen Division, ένα νεοναζιστικό τρομοκρατικό δίκτυο, που δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Ευρώπη, έχουν απαγορευτεί στον Καναδά από τον Φεβρουάριο του 2021 και έχουν καταχωριστεί στον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου βάσει του νόμου περί τρομοκρατίας του 2000 (Terrorism Act 2000). Το συγκεκριμένο νεοναζιστικό δίκτυο έχει εμπλακεί άμεσα σε πλήθος από δολοφονίες, σχέδια για βομβιστικές επιθέσεις, καθώς και σε μια συνωμοσία με στόχο να σαμποταριστεί το ηλεκτρικό δίκτυο της Βαλτιμόρης ώστε να προκληθεί φυλετικός πόλεμος, σύμφωνα με το FBI και το κατηγορητήριο που δόθηκε στη δημοσιότητα. Παράλληλα, το δίκτυο Active Club, ένα αποκεντρωμένο κίνημα υπέρ της λευκής υπεροχής, σημειώνει εκρηκτική άνοδο τα τελευταία χρόνια. Ενεργό σε πολλές δυτικές χώρες, αυτό το σύνολο διάσπαρτων ομάδων χρησιμοποιεί τα μαχητικά σπορ ως μέσο στρατολόγησης, κατήχησης και σωματικής προετοιμασίας για την άσκηση βίας. Τα Active Clubs διακινούν ιδεολογικά περιεχόμενα που συνδυάζουν την κουλτούρα της μάχης, την εξύμνηση της ρατσιστικής βίας και εξτρεμιστική ρητορική με στόχο να επισπευστεί η κατάρρευση των δημοκρατικών κοινωνιών.
Υπάρχουν περίπου εκατό τέτοια «κλαμπ» ανά τον κόσμο, και καθένα τους έχει από μερικές δεκάδες έως πολλές εκατοντάδες μέλη. Μια ωραία ατμόσφαιρα…
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
Η άκρα δεξιά τρίζει τα δόντια της σε όλη την Ευρώπη, επιβάλλοντας την αφήγηση και το λεξιλόγιό της στις κάλπες όπως και στις συνειδήσεις. Υπάρχει ακόμη καιρός για να αναστραφεί αυτή η τάση; Ναι, απαντά η δημοσιογράφος Σαλομέ Σακέ (Salomé Saqué), αρκεί να κατανοήσουμε τον μηχανισμό αυτής της εξέλιξης και να αντιδράσουμε γρήγορα. Η Σαλομέ Σακέ εκκινεί από μια αδιαμφισβήτητη διαπίστωση: το ανθρωπιστικό, κοινωνικό μοντέλο των δυτικών κοινωνιών, το οποίο δεν έχει αντίστοιχο στον υπόλοιπο κόσμο, βρίσκεται σε κίνδυνο. Η δημοσιογράφος και συγγραφέας δεν αρκείται, ωστόσο, να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου. Παρουσιάζει, με ακρίβεια και βάθος, την έκταση του φαινομένου και υπογραμμίζει τον επείγοντα ρόλο που οφείλει να αναλάβει σήμερα ο κάθε πολίτης.
Στο όνομα του κοινού καλού, των ελευθεριών και της αλληλεγγύης, στο όνομα των κλιματικών προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, είναι άμεση ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε τι μας ενώνει ως πολίτες και να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι. Αποκηρύσσοντας κάθε μορφή βίας, πρέπει να αναζωογονήσουμε τη δημόσια συζήτηση, να συμμετέχουμε στην κοινωνία των πολιτών, να ενισχύσουμε τον ανεξάρτητο Τύπο, να εμπιστευτούμε τη δημοκρατία, να ξαναβρούμε την ευγένεια των καταστατικών μας αρχών, να τις σεβαστούμε και να τις υπερασπιστούμε.
Το κείμενο της Σαλομέ Σακέ, αναθεωρημένο και εμπλουτισμένο από τη συγγραφέα μετά την πρώτη του έκδοση, μας καλεί να αγανακτήσουμε και να αντισταθούμε, προσφέροντας παράλληλα έναν οδηγό πορείας για ένα μέλλον με ελπίδα, δημοκρατία και αξιοπρέπεια. Το βιβλίο της γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση από το γαλλικό κοινό: παρέμεινε επί 45 και πλέον εβδομάδες μεταξύ των ευπωλήτων στην κατηγορία του δοκιμίου και έως σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 350.000 αντίτυπα.
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:
H δημοσιογράφος και συγγραφέας Salomé Saqué (Σαλομέ Σακέ) γεννήθηκε το 1995. Σπούδασε ιστορία και πολιτικές επιστήμες και εργάστηκε επί τρία χρόνια ως μαθητευόμενη στη Monde Diplomatique. Σήμερα, συνεργάζεται με τον ιστότοπο Blast, τα τηλεοπτικά κανάλια LCP, Arte και France 5, και το ραδιοφωνικό δίκτυο France Info. To πρώτο της βιβλίο, με τίτλο «Sois Jeune et tait-tois», ένα πορτρέτο της γαλλικής νεολαίας σε μια εποχή οικονομικής και οικολογικής κρίσης, δημιούργησε αίσθηση και χαιρετίστηκε θερμά από την κριτική.
Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας
Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.
Οι αναγνώστες βιβλίων είναι μεγαλούτσικοι σε ηλικία, κι όσο πάνε μεγαλώνουν κι άλλο: το 1/3 των ανθρώπων που αγοράζουν και διαβάζουν βιβλία στις αγγλόφωνες χώρες είναι άνω των 60 ετών.
15°
