Όλια Λαζαρίδου​, «Η προσευχή του ελάχιστου»

Το ποιήμα της ημέρας είναι της Όλιας Λαζαρίδου​, από το βιβλίο της «Η προσευχή του ελάχιστου»​, που πρωτοεκδόθηκε από τις εκδόσεις Υποκείμενο (2η έκδοση 2015)

Α: Μια φορά,​
ήταν ένα μικρό κορίτσι,​
κάποτε - ίσως και τώρα - ​
που είχε για σπίτι της το θυρωρείο.​
Τις νύχτες, όταν όλοι κοιμόντουσαν,​
έβγαζε το κεφάλι έξω,​
κι έβλεπε,​
έβλεπε τ’ αυτοκίνητα να τρέχουν πάνω κάτω στη Βασιλίσσης Σοφίας,​
τα άλογα στη στέπα που τρέχανε πάνω στο μαλακό χιόνι,​
αθόρυβα,​
τους βεδουίνους, που τρέχανε να κρυφτούν απ’ την αμμοθύελλα,​
τα νερά του ωκεανού, που τρέχανε να καταπιούν τ’ αστέρια,​
που τρέχαν ασταμάτητα και τα δικά της δάκρυα​
πάνω στα μάτια της,​
κι έπειτα έβαζε το κεφάλι μέσα,​
κι άκουγε.
Άκουγε τις πατημασιές, τις φωνές απ’ τα διαμερίσματα,​
ιδιότροπη μουσική,​
και μ’ αυτήν νανουριζόταν.
Λ: Τίνος είναι αυτό το κουμπί; ​
με τρώει η πατούσα μου.​
Μαμά έχεις μουστάκι​
τις γόβες σου Ελενίτσα​
έχεις πατούσα; Που είναι;
​με τρώει η πατούσα μου​
εκεί στα πεύκα θα είναι​
ποιος σκέπασε τους καθρέφτες;
Ένα πρωί ξύπνησε και το ύψος της είχε σταθεροποιηθεί,​
αποχαιρέτησε την πολυκατοικία και βγήκε στο δρόμο.  

Όλια Λαζαρίδου, σύντομο βιογραφικό

Η Όλια Λαζαρίδου είναι βραβευμένη ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Έχει γράψει ακόμα δυο βιβλία, Τα δύσκολα εύκολα από τις εκδόσεις Ποταμός και Η καρδιά και ο χωρίς καρδιά, από τις εκδόσεις Εστία.
Info: Όλια Λαζαρίδου​, «Η προσευχή του ελάχιστου»​, Ποιήματα​, Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ