Ανθολογούμε ατάκες του Κώστα Βουτσά, όπως τυπώθηκαν στο βιβλίο του «Τη στιγμή που νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα, παύεις να σκέφτεσαι» (εκδόσεις Πατάκη).
Ένα pocket book με ατάκες φσσστ μπόινγκ, λέξεις σαν τέντι μπόι χάικου, αποστάγματα τρέλας, καριέρας, εμπειρίας και λατρείας για τη ζωή. Ο Κώστας Βουτσάς συγκέντρωσε σε ένα βιβλίο την κοσμοθεωρία του, που συνοψίζεται στο προσωπικό του θέσφατο: «Τη στιγμή που νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα, παύεις να σκέφτεσαι» (εκδόσεις Πατάκη). Τσιτάρουμε.
Αν είσαι μόνο… «εγώ»
Αν είσαι… «τα ξέρω όλα»
Αν είσαι… «τα μπορώ όλα»
Αν είσαι… «είμαι άτρωτος»
Τότε είσαι βλαξ…
Και η βλακεία δεν βγαίνει ποτέ στη σύνταξη…
Τη στιγμή που νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα, παύεις να σκέφτεσαι.
Αν ξέρεις ότι δεν ξέρεις, κάνεις λιγότερα λάθη.
Οι ανασφαλείς καλλιτέχνες, οι μέτριοι, οι «φαίνεσθαι» και όχι οι «είναι» κάνουν την καλλιτεχνία πιο επιθετική, πιο χυδαία, πιο αποκρουστική, ακριβώς για να εντυπωσιάσουν.
Να είσαι αυθεντικός, όχι να κάνεις τον αυθεντικό. Γι’ αυτό να μην κάνεις ποτέ εκπτώσεις και συμβιβασμούς.
Να πρωτοπορείς, να καινοτομείς,
Να αμφισβητείς, να έρχεσαι σε ρήξη
με την οποιαδήποτε εξουσία και κατεστημένο.
Να αναζητάς διαρκώς…
Αυτό είναι κουλτούρα!
Να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα…
Αυτό είναι κουλτούρα!
…Όποιες κι αν είναι οι συνέπειες!
Ο καθένας στη ζωή αφήνει το «ίχνος» του. Άφησε το σημάδι σου στο σύμπαν.
Έχεις πλαστεί για ένα επάγγελμα. Αν το βρήκες, προχώρα, τυχερέ κι ευτυχισμένε.
Μη σε στενοχωρεί ό,τι συμβαίνει σήμερα. Σκέψου πώς θα «βλέπεις» το σήμερα σε τρεις μήνες… Όλα περνάνε.
Κάθε πρωί να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να δίνεις συγχαρητήρια και αγάπη στον εαυτό σου.
Να είσαι γενναιόδωρος με όλους και ειδικότερα με τους λιγότερο τυχερούς από σένα.
Μην κουτσομπολεύεις, χάνεις χρόνο από τη δημιουργικότητά σου.
Να διαβάζεις καθημερινά! Βιβλία, εφημερίδες, να συλλέγεις από παντού πληροφορίες, για να μπορείς να βλέπεις τα πράγματα όπως είναι και να τα εκτιμάς μόνος σου. Να μην ακολουθείς τη γνώμη κάποιου άλλου.
Μην καταπιέζεις τα συναισθήματά σου… Έχουν μεγάλη δύναμη!
Να μη θυμάσαι αυτούς που σε αδίκησαν. Κάνε «απονεύρωση».
Προσπάθησε να προηγείσαι της εποχής σου. Μη γεννηθείς μετά θάνατον.
Ό,τι δεν ανανεώνεται… πεθαίνει!
Λένε ότι η τύχη είναι με τους τολμηρούς… Κι εγώ λέω και μ’ αυτούς που έχουν όνειρα.
Η ζωή έχεις τρεις ηλικίες, Νέος, Μεσήλικας και… Μια χαρά φαίνεσαι!
Δεν συμβουλεύω ποτέ, και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους. Αν το έκανα, θα ήμουν βλάκας. Όμως μαθαίνω από τους νέους, αυτή είναι η εξυπνάδα μου, γι’ αυτό υπάρχω και θα υπάρχω.
Τα νιάτα είναι μόδα…
Χρόνος είναι ό,τι ζεις.
Αλίμονο από την παράσταση που δεν έχει μια εμφανή σκοπιμότητα.
Καλός εραστής είναι αυτός που έχει εξασκηθεί μόνος του!
Ο θάνατος πρέπει να είναι απών από τη ζωή. Όταν τελειώσει μια παρτίδα σκάκι, και ο βασιλιάς και τα πιόνια μπαίνουν στο ίδιο κουτί.
Όταν δεν χρωστάς και δεν πεινάς, είσαι ελεύθερος!
Το τακτ, όταν υπάρχει, περνάει απαρατήρητο. Όταν δεν υπάρχει, κραυγάζει.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
