15 σκέψεις του Στέλιου Ράμφου

Ο Στέλιος Ράµφος έχει αφιερώσει στην Ελλάδα ολόκληρο το έργο του, αν όχι τη ζωή του. Όταν η Ελλάδα των χρόνων της ευηµερίας κατέρρευσε, οι Έλληνες ξαφνιάστηκαν, θύµωσαν, απελπίστηκαν. Τι έφταιξε; Γιατί φτάσαµε ως εδώ; Ποια ήταν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης; Σε αυτές τις αγωνιώδεις ερωτήσεις αποπειράθηκε πολλές φορές να δώσει απαντήσεις µε οµιλίες, συνεντεύξεις, δηµόσιες παρεµβάσεις και βιβλία προτρέποντάς µας να αναλάβουµε ως κοινωνία τις ευθύνες µας, να «κοιταχθούµε στον καθρέφτη». 

Το καινούργιο του βιβλίο µε τίτλο «Πολιτική από στόµα σε στόµα» είναι ένα «νυχτολόγιο». Από την αρχή του 2014, καθώς η χώρα εισερχόταν στον αστερισµό του «πρώτη φορά Αριστερά», άρχισε να κρατάει σηµειώσεις, να καταγράφει παρατηρήσεις και ελεύθερους συνειρµούς, να αναζητάει το «πνεύµα των γεγονότων». Αρχικά για αυστηρά προσωπική χρήση. Τώρα καθώς ήρθε το τέλος της φαντασίωσης της καλής Αριστεράς, ασχέτως αν, όπως λέει ο ίδιος, το σενάριο έχει ακόµα επεισόδια, αποφάσισε να µοιραστεί και µε άλλους τις σκέψεις του. 

Με τρόπο σύντοµο ή αποφθεγµατικό αποτυπώνει τις αντιδράσεις του στη σειρά των γεγονότων που καλύπτουν την περίοδο 2014-2016 και αναζητάει τις πνευµατικές προϋποθέσεις µιας πολιτικής η οποία δεν θα αφήνει τους ανθρώπους υπαρξιακά ακάλυπτους, αλλά θα τους ωθεί να συµµετέχουν υπεύθυνα. Είναι τώρα ακριβώς που η πολιτική έχει απαξιωθεί και που αναζητάµε εναγωνίως µια πολιτική που θα «ανοίγει διαρκώς την κοινωνία στη διαύγεια του νοήµατος», που κάνει αυτό το µικρό βιβλιαράκι νυχτερινό µας σύντροφο.

---

Επιλογή από το βιβλίο: 

∗    Με τους κλειστούς θεσµούς η Ελλάδα καταπίνει τα παιδιά της.

∗    Είµαστε λαός που αρπάζεται µε το παραµικρό και τα καταπίνει όλα. Όλα!

∗    Στην Ελλάδα η µάχη δίνεται µεταξύ ζωντανών και πεθαµένων: εκείνοι οι οποίοι προσπαθούν και οι άλλοι που φαντασιώνονται.

∗    Η φοροδιαφυγή δείχνει απουσία πολιτικής συνειδήσεως, είµαστε ακόµα χωρικοί και όχι πολίτες.

∗    Μόνο η συναινετική πολιτική καθαρίζει τα σκουπίδια που φέρνει στην επιφάνεια η πόλωση.

∗    Τρόµος και τρέλα, η ψυχική αποταµίευση του Έλληνα.

∗    Λέµε εύκολα: «δε βλέπω φως». Η απάντηση είναι: «να το φτιάξεις!»

∗    Απολογισµός 5 χρόνων κρίσεως: δεν καταλάβαµε τίποτα διότι δεν αναλάβαµε καµία ευθύνη για την κρίση. Άλλωστε παγία ψυχολογία-ιδεολογία της Αριστεράς συνιστά η πεποίθηση ότι πάντα και για όλα φταίνε οι άλλοι. Αντίθετα, στην ελεύθερη βούληση ενυπάρχει «φυσικά» η αντίληψη της ευθύνης. 

∗    Είσαι ό,τι υπερασπίζεσαι.

∗    Χαρακτηριστικό: Το ΠΑΣΟΚ της ευθύνης τιµωρήθηκε ως φαύλο ΠΑΣΟΚ. Ενώ τιµήθηκε το φαύλο ΠΑΣΟΚ που κατέφυγε στον ΣΥΡΙΖΑ, αφού κατέστρεψε τον τόπο ανελέητα! Αυτή η αντιµετάθεση διατηρεί εφιαλτικά άθικτο το σώµα του εγκλήµατος. 

∗    Ο χειρότερος εχθρός της ελευθερίας είναι η αναρχία.

∗    Οι Έλληνες υποστηρίζουν τον Σύριζα αλλά παίρνουν τις καταθέσεις από την τράπεζα. Πώς εξηγείται αυτό το φαινόµενο; Όλα µε το αζηµίωτο! Σχιζοειδής κουτοπονηριά.

∗    Παρακµάζει ο τόπος όπου εξιδανικεύεται το ευτελές και για όλα φταίνε οι άλλοι.

∗    Μια χώρα εν ακινησία, σε διαρκή αναταραχή! 

∗    Αντί µονίµως να «νιώθουµε», καλό είναι και να σκεπτόµαστε.  

 

---

Info:   «Πολιτική από στόμα σε στόμα» Στέλιος Ράµφος, εκδ. Αρµός, σελ. 288, €14

Παρουσίαση:  Παρασκευή 14/10 στις 19.00 στη Στοά του Βιβλίου, Πεσµατζόγλου 5, Αθήνα

---

Διαβάστε τη συνέντευξη του Στέλιου Ράμφου στην Αγγελική Μπιρμπίλη εδώ