- CITY GUIDE
- PODCAST
-
11°
Τα παιδιά είναι πάντα σοβαρά όταν διαβάζουν παραμύθια
Η Άννα Δαμιανίδη μιλάει στην A.V. για το βιβλίο της «Το ωραιότερο πράγμα του κόσμου»
Ένας προβοκατόρικος τίτλος που φουντώνει αμέσως την περιέργεια των παιδιών (βλ. «Το ωραιότερο πράγμα του κόσμου») και μια ονειρική και λεπτοδουλεμένη ασπρόμαυρη εικονογράφηση, «υφασμένη» σε διάφανο σκληρό χαρτί (με σποραδικές κόκκινες πινελίτσες), με την υπογραφή της έμπειρης εικονογράφου Ντανιέλας Σταματιάδη. Η καταξιωμένη δημοσιογράφος Άννα Δαμιανίδη βρήκε την ιδανική συνοδεία για το νέο της παιδικό βιβλίο – μια συλλογή έξι σύγχρονων παραμυθιών που μόλις κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Ποταμός. Πώς όμως αποφάσισε μια «σκληρά ορθολογιστική μαμά» να γράψει μια μοντέρνα συλλογή παραμυθιών; Τις απαντήσεις μάς έδωσε η ίδια.
Στην αρχή του βιβλίου αναφέρετε ότι αφιερώνετε αυτό το βιβλίο στα παιδιά σας, που σας το ζητούσαν. Τι ακριβώς σας ζητούσαν; Παραμύθια, όπως όλα τα παιδιά. To βράδυ που έπεφταν για ύπνο, αλλά και σε κάθε στιγμή που χρειάζονταν λίγη ηρεμία, λίγο καταλάγιασμα, σε ταξίδια, σε διαδρομές, σε περιπάτους, παντού. Διάβαζα βέβαια τα κλασικά παραμύθια, αλλά κάποια στιγμή μου άρεσε η ιδέα να φτιάξω μερικά δικά μου, σαν ασκήσεις ελευθερίας. Έφτιαξα κάποια πολύ περιπετειώδη, με πειρατές, με ιππότες, με δράκους και περιπλανώμενους θιάσους, κι άλλα πιο απλά. Αυτά που μου άρεσαν περισσότερο είναι του βιβλίου αυτού, αλλά και αυτά ενός προηγούμενου που είχε εκδοθεί πριν μερικά χρόνια (σ.σ.: «Παραμύθια για τα παιδιά της Αθήνας», εκδ. Πατάκη).
Πόσο έτοιμο ήταν το υλικό όταν ξεκινήσατε τη συγγραφή και πόσο... σας βγήκε στην πορεία; Ακολούθησα τη συνταγή του Τζάνι Ροντάρι που έχει γράψει, εκτός από πολλά παραμύθια, κι ένα βιβλίο για το πώς να φτιάχνει κανείς παραμύθια. Το διάβασα προσεκτικά κι ύστερα ξεκίνησα την πρακτική. Υπήρχε πελατεία. Όταν τα παιδιά είναι μικρά, είναι πάντα πρόθυμα για ένα παραμυθάκι. Το υλικό δεν ήταν έτοιμο. Ήμουν πολύ μακριά από την παιδική αντίληψη του κόσμου. Δεν μαθαίνουμε πια πώς να μεγαλώνουμε παιδιά, ούτε τις σχετικές τέχνες γύρω από αυτό. Χρειάστηκε να βρω τρόπους να τα μάθω. Ήταν συναρπαστική μαθητεία, πάντως.
Ποιος είναι ο κοινός άξονας που ενώνει τα έξι παραμύθια; Πραγματικά, δεν ξέρω. Ελπίζω πως είναι μια παιγνιώδης διάθεση. Αλλά, ξέρετε, η παιγνιώδης διάθεση απευθύνεται στους μεγάλους. Τα παιδιά είναι πάντα σοβαρά όταν ακούνε ή διαβάζουν παραμύθια. Οπότε, ίσως το μήνυμα να είναι μια ενθάρρυνση για τη γνωριμία με τον εαυτό τους. Ελπίζω, δηλαδή.
Χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας «μια σκληρά ορθολογιστική μαμά». Ο ορθολογισμός ακούγεται ως ένα όπλο στη σημερινή διαπαιδαγώγηση, όπου ο χρόνος της παιδικής ξενοιασιάς και της αφέλειας συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο. Τι πιστεύετε; Αυτή η μαμά είναι μία από τις ηρωίδες του βιβλίου, είναι και κάθε σημερινή μαμά που προσπαθεί να συνδυάσει τη δουλειά και τα παιδιά. Παριστάνει τη σκληρά ορθολογιστική, με το ρολόι στο χέρι, και η ψυχούλα της θέλει να παίξει με τα παιδιά. Γιατί τα έκανε, αν όχι με την κρυφή ελπίδα ότι θα ξαναβρεί λίγη παιδικότητα μαζί τους; Νομίζω ότι κάθε μαμά παλεύει κάθε στιγμή ανάμεσα στις δύο αυτές ανάγκες και σε κάμποσες ακόμα. Μερικές φορές νικάνε οι σωστές προδιαγραφές και μερικές φορές οι πειρασμοί. Πιστεύω ότι οι μαμάδες πρέπει να ενδίδουν και να αναγνωρίζουν το δικαίωμα στην ξενοιασιά, στο χαζολόγημα και το παιχνίδι. Και κυρίως να υποδέχονται με σεβασμό την αφέλεια.
Η ιδανική συνθήκη για να διαβάσει ένα παιδί το βιβλίο σας αυτό καλοκαίρι; Έχω κάτι φωτογραφίες των παιδιών μου από καλοκαίρια, καθισμένα σε πολυθρόνες με ένα βιβλίο στα γόνατα, μεσημέρι στη σκιά, ή στραβοχυμένα σε ντιβάνια, με ύφος αφοσιωμένο. Αυτό το ύφος να δω σε ένα παιδί με το βιβλίο μου, και τι άλλο θέλω… Κι αν καταφέρει κλείνοντας τη συλλογή παραμυθιών να νιώσει συμπάθεια για κάποιο από τα κοριτσάκια ή τα αγοράκια του, να δει και τον εαυτό του σε μια παρόμοια ιστορία, θα ήταν θαυμάσιο.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από τον Όμηρο και τον Καβάφη στον ΛΕΞ: Ο Κώστας Κατσουλάρης περιγράφει στην ATHENS VOICE το προσωπικό του ταξίδι στην ποίηση
Τι γνωρίζουμε για την κυκλοφορία του
Μιλήσαμε με τη συγγραφέα για το νέο της βιβλίο «Stalker», ένα θρίλερ για την εφιαλτική εμπειρία του stalking, μέσα από ένα προσωπικό βίωμα
Deep, down and dirty ή και πώς τα δημόσια αποχωρήτηρια της Θεσσαλονίκης γράφουν ιστορία
Ένας ιδανικός συνδυασμός υπαρξιακών αναζητήσεων, ποιητικής γλώσσας και μουσικών αναφορών
Ο αμερικανός συγγραφέας ξαναγράφει την ιστορία των αυτόχθονων της Αμερικής, ανατρέποντας μύθους και στερεότυπα
Η διαδρομή της από τη δημοσιογραφία στη λογοτεχνία, η αγάπη της για την Ελλάδα, οι φωτεινές και σκοτεινές πλευρές των Ελλήνων και το μέλλον του βιβλίου στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης
Το βιβλίο του Ιβάν Τζουχά για την «Ελληνική Επιχείρηση» του 1937 και τις διώξεις των Ελλήνων στη Σοβιετική Ένωση
Η γνωστή συγγραφέας μιλά για τη νέα της νουβέλα «Το προνομιούχο ζώο» και τον ρόλο της λογοτεχνίας
Τρία σκληρά, ρεαλιστικά σενάρια με φόντο τον νορβηγικό χειμώνα, αλλά πλημμυρισμένα ζεστασιά και πλούσια συναισθήματα
Ένα συγκλονιστικό επίτευγμα πολυφωνίας και ανθρωπιάς που κινείται ανάμεσα στο θρίλερ, το κωμικό νουάρ, και την ερωτική παραφυσική μυθοπλασία
Ένα εβδομαδιαίο podcast για το βιβλίο, και τις νέες σειρές και ταινίες.
Ένας από τους εκδότες της ταλαντούχας συγγραφέως αποκαλύπτει ότι ήταν ρατσίστρια και αντισημίτρια
Το «Είναι και Χρόνος» και το «Νίτσε: Η βούληση για ισχύ ως τέχνη»
Μιλήσαμε με τη συγγραφέα για τη γοητεία του crime, τα μυστικά της ανθρώπινης ψυχής και το νέο της βιβλίο, «Φόνος στην άκρη του κόσμου»
Ένα πρωτότυπο, συγκινητικό, και συχνά ιδιαίτερα σκληρό, queer μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού που συνδυάζει τον σωματικό τρόμο με το οικογενειακό δράμα
Το ποίημα της ημέρας είναι από την ποιητική συλλογή «σ’ ένα βαθύ πουθενά», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύψιλον
Ο γνωστός συγγραφέας μιλάει για τη ζωή του, τα βιβλία του, τη σχέση του με τις λέξεις και τους αριθμούς
Δύο βιβλία κυκλοφόρησαν σχεδόν την ίδια μέρα στη Γαλλία αποκαλύπτοντας την προσωπικότητα, τις πολιτικές αντιφάσεις, τη φιλοδοξία και την προσωπική ζωή του Γάλλου προέδρου
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.