Βαρβάρα Δουμανίδου: «Το Ευαγγέλιο της Σωστής Γυναίκας πρέπει να καεί»

Είχαμε την πολύ μεγάλη τιμή και χαρά να μιλήσουμε με την ηθοποιό και σκηνοθέτρια Βαρβάρα Δουμανίδου για τη Womenale, της οποίας είναι ιδρύτρια και πρόεδρος. Τι είναι η Womenale; «Ένας τόπος δράσης και στοχασμού. Ένα κάλεσμα να ξαναδούμε την εικόνα της γυναίκας στην τέχνη, πέρα από στερεότυπα, με διάλογο, κριτική ματιά και εργαλεία για αλλαγή». Την ευχαριστούμε θερμότατα για την προθυμία και τον χρόνο της. Διαβάστε τι μας είπε.

Κ.Α.: Πώς γεννήθηκε η ιδέα της Womenale και τι σας ώθησε προσωπικά να ιδρύσετε αυτόν τον φορέα; Ποια ήταν η στιγμή που σας έκανε να συνειδητοποιήσετε την ανάγκη για έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την εικόνα της γυναίκας στην τέχνη;

Β.Δ.: Το 2012, όταν ανέβαζα την παράστασή μας «Φόβος», βασισμένη σε τέσσερα γυναικεία πορτραίτα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, διάβασα μια φράση του αγαπημένου μου συγγραφέα που έλεγε το εξής: «Δεν υπάρχει πιο γοητευτικό θέαμα από τον θάνατο μιας ωραίας γυναίκας». Και ξαφνικά ένιωσα μια ευθύνη. Είμαι τριάντα χρόνια στον χώρο της τέχνης, και κυρίως στο θέατρο, και δεν ήταν λίγες οι φορές που τα στερεότυπα της γυναικείας εικόνας και της αποτύπωσής της με έκαναν να προβληματιστώ και πολλές φορές να αγανακτήσω ως γυναίκα δημιουργός. Ξέρετε, με εξαίρεση την αρχαία τραγωδία, όπου εκεί βλέπουμε τις γυναίκες να έχουν πρωταγωνιστικό και σημαντικό ρόλο με δυναμική (βλ. Μήδεια, Αντιγόνη, Κλυταιμνήστρα, Ηλέκτρα), στο υπόλοιπο θεατρικό παγκόσμιο ρεπερτόριο η γυναικεία φύση εγκλωβίζεται ανάλογα με την εποχή σε στερεότυπα: ντροπαλή και άσπιλη υποψήφια νύφη, σέξι θηλυκό, κατεργάρα υπηρέτρια, υστερική σύζυγος, Λολίτα, πανούργα ερωμένη… και ο κατάλογος συνεχίζεται. Η ιδέα όμως γεννήθηκε μέσα μου όταν, παρακολουθώντας ένα τρέιλερ 60 δευτερολέπτων μιας χολιγουντιανής ταινίας, είδα τον άντρα πρωταγωνιστή να παλεύει να νικήσει τους κακούς με γρήγορα αυτοκίνητα, όπλα και αποφασιστικές ατάκες, και τη γυναίκα (δεν έχει σημασία πόσο διάσημη ήταν) να ερωτοτροπεί για τρία δευτερόλεπτα με σέξι εσώρουχα και μπλαζέ ύφος. Για μένα αυτό ήταν το κερασάκι στην τούρτα των κλισέ.