Ιούλιος 1965: Η όπερα «Αΐντα» στην Επίδαυρο

Έχουν περάσει 60 χρόνια από τον Ιούλιο του 1965, όταν στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, παρουσιάστηκε στην Αθήνα η όπερα «Aΐντα» του Τζουζέπε Βέρντι. Το έργο έκανε πρεμιέρα στις 13 στο Ηρώδειο, σε μια εποχή όπου η πόλη βρισκόταν σε αναταραχή λόγω των «Ιουλιανών». Η σκηνοθεσία ήταν του Κάρλο Μαεστρίνι και η μουσική διεύθυνση του Ανδρέα Παρίδη, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονταν η Μαρτσέλλα Ντε Όσμα (Aida), ο Κάρλο Μπεργκόντσι (Radamès), η Ρένα Γαραζιώτη (Amneris) και ο Βασίλης Γιαννουλάκος (Amonasro).

Ήταν το τέλος μια χρυσής εποχής για τη Λυρική Σκηνή, η οποία μέχρι το πραξικόπημα του 1967 ανέβαζε αξιόλογες παραστάσεις και συνεργαζόταν με διεθνείς θεσμούς. Τον Ιούλιο του 1965 ανέβηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου μια παράσταση της Όπερας του Παρισιού, σε σκηνοθεσία και χορογραφία Μωρίς Μπεζάρ «Η καταδίκη του Φάουστ» του Eκτόρ Μπερλιόζ, καθώς και το «Ρέκβιεμ» του Βέρντι. Από το 1955, με την ίδρυση του Φεστιβάλ Αθηνών, η Ελληνική Λυρική Σκηνή άρχισε να παρουσιάζει ετήσιες καλοκαιρινές παραγωγές στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, με ποικιλία ρεπερτορίου και διεθνή ονόματα, μεταξύ των οποίων ήταν το «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ, η «Νόρμα» του Μπελλίνι, η «Μήδεια» του Κερουμπίνι κτλ. Από το 1958, η ΕΛΣ εγκαταστάθηκε στο Θέατρο Ολύμπια στην οδό Ακαδημίας, όπου κάθε χρονιά ανέβαζε περίπου 20 έργα, καλύπτοντας όπερα, μπαλέτο, οπερέτα, και ελληνικά έργά, με έμφαση στην ιταλική, γαλλική και γερμανική σχολή.

Το αποκορύφωμα της ΕΛΣ ήταν η εμφάνιση της Μαρίας Κάλλας στις σκηνές Δελφών–Επιδαύρου: ιδιαίτερα εκείνη του 1957 καταγράφηκε ως μια από τις πλέον μεγαλειώδεις στιγμές της Κάλλας. Στη διάρκεια της δικτατορίας, σταμάτησαν οι πλούσιες παραστάσεις στο Ηρώδειο και η διεθνής προβολή περιορίστηκε. Την 21η Απριλίου, ημέρα του πραξικοπήματος, ήταν προγραμματισμένη η παράσταση της όπερα «Ο μυστικός γάμος» (Il matrimonio segreto), του Ντομένικο Τσιμαρόζα, με λιμπρέτο του Τζοβάννι Μπερτάτι, μια από τις πιο αγαπημένες όπερες buffa του 18ου αιώνα. Εκείνη η παράσταση ακυρώθηκε και παίχτηκε, με μισή καρδιά, στις 10 Μαΐου. Οι μισοί θεατές που είχαν βγάλει εισιτήρια δεν προσήλθαν στο θέατρο.