Toxic Town στο Netflix: Εντυπώσεις από τη μίνι σειρά για το περιβαλλοντικό σκάνδαλο που συγκλόνισε τη Βρετανία και παρομοιάστηκε με την ταινία Έριν Μπρόκοβιτς
Ποιος δεν θυμάται την εμβληματική, μαχητική Έριν Μπρόκοβιτς της Τζούλια Ρόμπερτς να τα βάζει με όλα και όλους, κόντρα σε μια ντουζίνα συστήματα, τρέχοντας, με ένα μωρό στην αγκαλιά, να συλλέξει δείγματα για να αποδείξει την υπαιτιότητα της Pacific Gas για τη μόλυνση νερού που κόστισε την υγεία εκατοντάδων κατοίκων του Hickney;
Η ταινία με τις πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, που χάρισε στην Τζούλια Ρόμπερτς το χρυσό της αγαλματάκι και ένα εισιτήριο για τα θεωρεία των «σοβαρών» του Χόλυγουντ, έχει μείνει στην ιστορία για έναν απλό λόγο: γιατί κατάφερε να μεταφράσει σε αμερικανική, mainstream, κινηματογραφική επιτυχία ένα περιβαλλοντικό σκάνδαλο με μεγάλο υγειονομικό και κοινωνικό κόστος, από αυτά που οι κραταιοί κύκλοι συμφερόντων τείνουν να θάβουν και το πανί της μεγάλης οθόνης δέχεται συχνά ως εγχειρήματα ερευνητικής – δημοσιογραφικής κινηματογραφίας που θα φέρουν στις αίθουσες λιγοστές χιλιάδες θεατών. Και αυτό που κάνει πολύ καλά μια mainstream επιτυχία είναι να πολλαπλασιάζει αυτές τις λιγοστές χιλιάδες σε εκατομμύρια.
«Toxic Town»: Η μίνι σειρά στο Netflix για το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό σκάνδαλο της Βρετανίας
Στη mainstream πλευρά του streaming λοιπόν, στο Netflix, φιγουράρει τις τελευταίες εβδομάδες η μίνι σειρά του «Toxic Town» των Jack Thorne και Minkie Spiro που έχει χαρακτηριστεί ως η βρετανική εκδοχή του «Έριν Μπρόκοβιτς» και μοιράζεται με τη διάσημη αυτή αναφορά σύγκρισης τη φόρμα της μυθοπλαστικής πραγματείας πάνω σε ένα σκάνδαλο βιομηχανικής ρύπανσης και μαζικών μολύνσεων πληθυσμού, το μεγαλύτερο, ίσως, περιβαλλοντικό σκάνδαλο της Βρετανίας.
Η υπόθεση απλή, οικεία αλλά (ίσως και για αυτό) σοκαριστική σε αυτή τη μίνι σειρά του Netflix: Η βρετανική κωμόπολη Corby, στο Nothamptonshire προσπαθεί να βρει τα νέα της αναπτυξιακά πατήματα μετά το κλείσιμο του μεγάλου χαλυβουργείου, στο οποίο όφειλε την οικονομική της άνεση μέχρι τη δεκαετία του 1980. Δέκα χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τις δουλειές τους και η πόλη απειλείται από τον γενικό μαρασμό που συνέθλιψε τις βιομηχανικές περιοχές της Μεγάλης Βρετανίας. Τα νέα αναπτυξιακά σχέδια για το παλιό εργοστάσιο και τις εγκαταστάσεις του γίνονται γρήγορα, πρόχειρα, με πελατειακές και γκρίζες αναθέσεις, χωρίς την τήρηση των βασικών κανόνων ασφαλείας. Ο καθαρισμός των εγκαταστάσεων και η απομάκρυνση των τοξικών αποβλήτων γίνεται σαν τα φορτηγά να μεταφέρουν ζάχαρη και όχι τοξική σκόνη σιδήρου. Σκόνη που καλύπτει όλη την πόλη, εισβάλλει ύπουλα στα σπίτια και προκαλεί μια σειρά γεννήσεων παιδιών με δυσμορφίες, ακόμα και θανάτους βρεφών.
Παρά τη σύντομη διάρκειά της και το κλασικό, χιλιοπαιγμένο format του legal drama, η σειρά «Toxic Town» καταφέρνει να ξεχωρίσει χάρη στο εξαιρετικό σενάριο ακριβείας, την οικονομία της και τις απέριττες, καθηλωτικές, ανθρώπινες ερμηνείες του cast – η αγαπημένη από το «Dr. Who» Jodie Whittaker στον ρόλο της μπροστάρισας μητέρας Susan McIntyre, αλλά και η Aimee Lou Wood στον ρόλο της Tracey Taylor είναι ένα δίδυμο για ατελείωτο χειροκρότημα. Να ξεχωρίσει λέγοντας ξανά, με τον δικό της τρόπο, αυτά που πρέπει να ακούγονται ξανά και ξανά. Γιατί καμία επανάληψη για το ανυπολόγιστο ανθρώπινο κόστος του τυφλού οικονομικού κέρδους δεν θα είναι αρκετή.
Ο Γκάρι Όλντμαν ξαναγίνεται Jackson Lamb, ο Τομ Χάρντι επιστρέφει στο «MobLand» μέσα σε ένα πραγματικό θρίλερ παρασκηνίου, ενώ οι ΜακΚόναχι και Χάρελσον παίζουν, επιτέλους, τους... εαυτούς τους.
Η σειρά που μας έβαλε στον κόσμο της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης επιστρέφει σε μια πραγματικότητα εντελώς διαφορετική από εκείνη των προηγούμενων κύκλων
18°
