Ένα από τα πιο συναρπαστικά δείγματα αστροφωτογραφίας των τελευταίων ετών, φέρει την υπογραφή ενός δεινού Έλληνα φωτογράφου και σκηνοθέτη. Ο Αλέξανδρος Μαραγκός αναζητά τα καλύτερα σημεία της ελληνικής Γης και αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο το Γαλαξία μας. Συνεργάτης του Getty Images, κέρδισε τον τίτλο «φωτογραφία της ημέρας» από τη NASA και δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να απαθανατίζει με τις λήψεις πολλών αστέρων αυτό που βρίσκεται εκεί ψηλά.
Τα καλύτερα σημεία της Ελλάδας για να χαζέψεις στα αστέρια. Σούνιο, Σαρωνικός Κόλπος, Καλάβρυτα, Πελοπόννησος, Κορινθιακός Κόλπος, Λακωνία, Ιωάννινα, Δελφοί, Μεσσηνία, Μεθώνη, Φοινίκη, Μονεμβασιά, είναι μερικοί από τους τόπους που επισκέφτηκε και έστρεψε το φακό του στοχεύοντας την ανυπέρβλητη γοητεία του ουρανού.
Γυρίστε το Γαλαξία με ωτοστόπ ή με το φακό ενός παθιασμένου ανθρώπου που «μετράει» τα άστρα. Μιλήσαμε μαζί του για το «σπίτι» μας στο διάστημα, τον απαιτητικό κόσμο της αστροφωτογραφίας και το «Milky Way Over Greece».
Αν φανταστούμε ότι στον νυχτερινό ουρανό προβάλλεται μια μεγαλειώδης παράσταση με πολλά αστέρια, τότε ο Γαλαξίας είναι το grand finale. Είναι το πιο εντυπωσιακό θέαμα που προσφέρει η νύχτα και η θέα του με μαγεύει. Όταν κοιτάμε τον Γαλαξία, κοιτάμε το «σπίτι» μας στο διάστημα. Εκεί που ανήκουμε. Η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο στο Ηλιακό μας σύστημα, και το Ηλιακό Σύστημα είναι ενσωματωμένο μέσα σε αυτό το απέραντο σύνολο αστεριών. Κάθε φορά που το βλέπω και το φωτογραφίζω γεμίζω με πολύ έντονα συναισθήματα.
Ο Ιούλιος θεωρείται ο καλύτερος μήνας και η Ελλάδα ένα από τα πιο προνομιακά σημεία για να δει και να σουτάρει κανείς το περίφημο «Milky Way». Γιατί;
Γιατί στο βόρειο ημισφαίριο ο Γαλαξίας είναι ορατός στο νότιο μισό του νυχτερινού ουρανού και η γεωγραφική θέση της χώρας μας είναι στην Νότια Ευρώπη και στο νοτιότερο άκρο των Βαλκανίων. Με 6.000 νησιά, 13.676 χιλιόμετρα ακτογραμμής και με το 80% της χώρας να είναι ορεινό, οι τοποθεσίες από τις οποίες μπορεί να δει και να φωτογραφήσει κάποιος τον Γαλαξία είναι κυριολεκτικά αμέτρητες. Η Ελλάδα είναι ένας παράδεισος για αστροφωτογραφία. Είτε επιλέξεις ένα βουνό, είτε μια παραλία ή οποιοδήποτε από τα νησιά μας, ο Γαλαξίας είναι πάντα ορατός στο νότιο ουρανό. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αποφύγεις την μεγάλη φωτορύπανση από τα αστικά κέντρα καθώς και τις νύχτες με φεγγάρι που δυσκολεύουν την παρατήρησή του.
Πόσο καιρό ασχολείσαι με την αστροφωτογραφία και πόσο απαιτητική ενασχόληση είναι;
Ασχολούμαι με το συγκεκριμένο είδος από τότε που η τεχνολογία στις κάμερες εξελίχθηκε σε τέτοιο βαθμό που έδωσε τη δυνατότητα να μπορείς να αποτυπώνεις την ομορφιά του νυχτερινού ουρανού με αρκετά καλά αποτελέσματα και σχετικά χαμηλό κόστος εξοπλισμού. Και αυτό το τεχνολογικό άλμα έγινε τα τελευταία χρόνια με την εξέλιξη των DSLR. Η πρώτη φορά που έβγαλα τον Γαλαξία ήταν το 2009. Θυμάμαι όταν τελείωσε η λήψη και είδα στην οθόνη της κάμερας πόσο καλά είχε γράψει, έμεινα άφωνος. Από τότε η αστροφωτογραφία τοπίου & ουρανού έγινε ένα από τα αγαπημένα μου θέματα. Ως είδος φωτογραφίας θα το έλεγα αρκετά απαιτητικό, χρειάζεται προγραμματισμό και μελέτη. Η θέση του Γαλαξία στον ουρανό αλλάζει ανάλογα με την περιστροφή της Γης και η καλύτερη εποχή για την φωτογράφισή του είναι το καλοκαίρι. Αφού επιλέξω τις κατάλληλες τοποθεσίες, σχεδιάζω τα ταξίδια με γνώμονα την σεληνιακή φάση και προγραμματίζω τις φωτογραφίσεις γύρω από τη νέα σελήνη (νύχτες χωρίς φεγγάρι). Παράλληλα παρακολουθώ τα δελτία καιρού για καθαρούς ουρανούς χωρίς σύννεφα και γενικά ευνοϊκές αστμοσφαιρικές συνθήκες.
Ποιο ήταν το χρονικό διάστημα που απαιτήθηκε για να ολοκληρωθεί το «Milky Way Over Greece»; Υπήρξε κάποιο πλάνο και κάποιο σκεπτικό για τους τόπους και τα σημεία λήψης;
Στην πραγματικότητα είναι ένα θέμα που βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη. Ταξιδεύω συχνά για διάφορα project και συνήθως σε όποιο μέρος της Ελλάδας βρίσκομαι παίρνω και μερικές λήψεις του Γαλαξία. Έτσι, σιγά σιγά μέσα στα χρόνια μαζεύτηκε αρκετό υλικό με το συγκεκριμένο θέμα.
Τι εξοπλισμό χρησιμοποιείς για τον Γαλαξία και για ποιους λόγους;
Τα τελευταία χρόνια δουλεύω με την Canon 5D Mark III. Για το Milky Way χρησιμοποιώ δύο φακούς. Τον Canon EF 24-70mm f/2.8L II και τον Canon EF 14mm f/2.8L II. Στην αστροφωτογραφία ρυθμίζεις την κάμερα να δουλεύει κοντά στα όρια των δυνατοτήτων της και η 5DmkIII έχει πολύ καλή απόδοση σε υψηλά ISO τόσο στο θέμα του θορύβου όσο και στα θέματα ευκρίνειας και δυναμικού εύρους. Είμαι αρκετά ευχαριστήμενος μ’αυτή.
Πώς νιώθεις βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες σου να έχουν διεθνή απήχηση;
Όμορφα. Αυτός είναι άλλωστε ο ρόλος και ο σκοπός της φωτογραφίας τοπίου. Να ταξιδεύει, να επικοινωνεί εικόνες και μαζί της να ταξιδεύει και ο θεατής. Όταν αυτός ο σκοπός επιτυγχάνεται με λήψεις από την Ελλάδα το συναίσθημα είναι ακόμα πιο ωραίο.
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
Ο διεθνής φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για τη δύναμη της φωτογραφίας, για την κλιματική αλλαγή, αλλά και για τις γέφυρες Ελλάδας και Σουηδίας που ευελπιστεί να χτιστούν
Από την Παλαιστίνη μέχρι την Ουκρανία και από το οικογενειακό αρχείο μέχρι το photobook, η έκθεση εξερευνά τη φωτογραφία ως πράξη μνήμης, αντίστασης και διαλόγου
Η φωτογράφος μιλά για την εικόνα ως εργαλείο σκέψης, τη σχέση ανθρώπου και τόπου, την καλλιτεχνική έρευνα και τη σημασία της ανθρώπινης ματιάς στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
17°
