Προσοχή, θα κυκλοφορεί ελεύθερος. Στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Με ανανεωμένη μπάντα. Kάθε Παρασκευή και Σάββατο. «Μnimonium - 30 χρόνια στη νύχτα». Με αντιστόπ στο κάπνισμα και στοπ στις απαγορεύσεις. Με λεκτικά παιχνίδια χωρίς pause, γιατί μάλλον γι’ αυτό το παιχνίδι αναπνέει ο Πανούσης. Και για την αγάπη του κοινού.
«Θα κάνω μια σειρά εκδηλώσεων, ξεκινάω με τις παραστάσεις στο Γυάλινο, κατεβαίνω Συγγρού, επειδή είναι η κρίση, είναι δύσκολοι καιροί αλλά όχι μόνο για μένα, κατεβαίνουν κι άλλοι καλλιτέχνες, όλοι από τη Νέα Δημοκρατία, που κάνουν τα γραφεία τους εκεί, η Τζούλια η συνάδελφος, ο Αντώνης Ρέμος, ο οποίος χώρισε τελικά γιατί τον πόναγε η Μακρυπούλια πολύ γιατί είχε μακρύ πουλί και έχει προσλάβει τώρα μια άλλη, αλλοδαπή. Και το πρόγραμμα πάνω στην κρίση θα κινηθεί, δηλαδή εγώ, όπως και πολύ κόσμος, έχω σταματήσει να αγοράζω και πάνες για το μωρό μου, τη Φωτεινή, που είναι 17 μηνών. Τις πλένουμε και τις ξαναχρησιμοποιούμε.
Ρούχα δεν ψωνίζουμε γιατί βγαίνουμε έξω στα μαγαζιά και τι να πάρεις, λουκέτα; Όλα είναι κλειστά, ενοικιάζεται, πωλείται, δηλαδή αναγκαζόμαστε να μεταποιούμε χαλιά από το σπίτι και στην παράσταση βγαίνω με μια παλιά μοκέτα, κάλτσες από μπουρνούζια που κόβουμε, τραπεζομάντιλα, κουρτίνες.
Μια δεύτερη αφορμή είναι η απαγόρευση του καπνίσματος, που είναι ένα φασιστικό μέτρο, αν κι εγώ δεν είμαι καπνιστής, και η παράσταση θα είναι πρόσχημα για να καπνίζουμε ελεύθερα.
Δεν έχω φόβο για την κρίση. Είναι κάτι ανάλογο με την πανδημία της γρίπης. Αλλά πουλάει περισσότερο. Είναι οικονομική κρίση αλλά με «οι» και τα δύο. Ένα κόλπο που σκέφτηκε ένας μπαμπούλας για να βγάλουν φράγκα, να κόψουν συντάξεις. Η ουσία είναι ότι είμαστε σε μια πολυκομματική χούντα. Πρέπει να διώξουμε αυτά τα κομματόσκυλα, να μην τσιμπάμε με τις εκλογές για να μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε. Όλα αυτά είναι άχρηστα άτομα τα οποία ακολουθούν ένα βυζαντινό πατροπαράδοτο μπούσουλα που λέει: «Για να γίνεις ηγούμενος πρέπει να σε γ... ο προηγούμενος». Το ψάρι βρομάει από το κεφάλι. Να βάλουμε κανονικούς ανθρώπους και όχι αντιπροσώπους που θα ελέγχονται για τις πράξεις τους.
Ζήσαμε και τη διακαναλική χούντα τώρα. Ο πρωθυπουργός για να κάνει προπαγάνδα υπέρ του υποψηφίου δημάρχου του κόμματος να δεσμεύει και τα κρατικά και τα ιδιωτικά κανάλια. Ο Πατακός δεν θα τολμούσε να το κάνει. Όπως καταλαβαίνεις η παράσταση είναι ένας λίβελος στο Γιωργάκη, ο οποίος είναι ένα μοιραίο πρόσωπο, ένα ούφο, δηλαδή αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενο υποκείμενο. Δεν βάζει κώλο κάτω. Μας έχει τρελάνει με τα ταξίδια του. Βέβαια αν είχαμε και εμείς την Άντα στο σπίτι δεν θα φεύγαμε;
Θαυμάζω το ελληνικό ροκ της δεκαετίας του ’60. Τα αληθινά τραγούδια που έβγαλε το λούμπεν στοιχείο. Μιλάω για Περπινιάδη, Ζαγοραίο, Αγγελόπουλο, όχι τον Θόδωρο. Μια φτωχή γενιά που έβγαινε από τον πόλεμο με ελπίδα, τσαγανό και τσαμπουκά. Και αυτό βγήκε στα τραγούδια. Μου αρέσει πολύ η φαρφίσα της δεκαετίας αυτής. Εκεί βλέπω ειλικρίνεια και ροκ στοιχείο.
Μια φίλη τσιγγάνα, παλιά ιερόδουλος που το ’ριξε σε μαντεία, ταρό κ.λπ., μου είπε ότι είμαι μετεμψύχωση ενός τύπου από την Αίγινα που έφτιαχνε επιτύμβιες πλάκες για τους πεθαμένους. Εξυπνάδες δηλαδή. 50 χρόνια βολοδέρνω ανάμεσα σε εξυπνάδες και λογοπαίγνια.
Με κρατάει η αγάπη του κοινού. Ουσιαστική. Έχουμε μια αγωνία και πάμε να τη ζήσουμε μαζί και να γελάσουμε χωρίς να κοροϊδεύει ο ένας τον άλλον.
Έχουν βρει διάφορα εξιλαστήρια θύματα και ξεσπούν πάνω τους. Ο Σίμος Σεϊσίδης είναι ένα παιδί που τον πυροβολήσανε, του φάγανε το πόδι και αντί να είναι έξω από τις φυλακές, όπως και ο πολυτραυματίας Σάββας Ξηρός, που είναι σε άσχημο χάλι, τον βασανίζουν. Ζούμε σε τρομακτικές εποχές επειδή έχει περάσει από την τηλεόραση η οικονομική τρομοκρατία και περνάει σε δεύτερη μοίρα ο τραμπουκισμός της εξουσίας και οι βασανισμοί που γίνονται κυρίως σε μετανάστες αλλά και σε Έλληνες. Βασανίζεται κόσμος καθημερινά. Γι’ αυτό έχω βάλει και στο μαγαζί τροχονόμους. Είναι μπάτσοι, γουρούνια, τροχονόμοι για να δείξω ότι κάνουν λειτούργημα και πρέπει να είναι στην υπηρεσία μας. Δηλαδή, φέρε στραγάλια, φέρε το ένα, φέρε το άλλο. Δεν μπορεί ο μπάτσος να μας δυναστεύει τη ζωή.
Τα δεκανίκια του καπιταλισμού είναι η οικολογία και οι αριστεριτζήδες. Η πράσινη ανάπτυξη θα μας καταστρέψει τελείως. Ο Γιωργάκης έχει αγοράσει ήδη 10.000 ανεμογεννήτριες για τις Κυκλάδες, τέρατα 150 μέτρων. Θα μας καταστρέψει. Νομίζω ότι είναι το όνειδος της δυναστείας των Παπανδρειδών. Σε τελευταία ανάλυση όμως θα είναι καλό. Μινιμαλιστικά θα τα καταφέρουμε καλύτερα. Θα απαλλαγούμε από τον άκρατο καταναλωτισμό και τις κατασκευασμένες ανάγκες.
Από την «Άπονη ζωή» και την «Οδό Αριστοτέλους» μέχρι το σπίτι κάτω από την Ακρόπολη, μια συνέντευξη με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο γίνεται προσωπική μαρτυρία, γέλιο, συγκίνηση και μικρό θαύμα
17°
