«Αποχαιρετισμός στον Διονύση Σαββόπουλο: η φωνή του για την Ουκρανία και το μεγαλείο της ζωής»

Με αφορμή τον θάνατο του Διονύση Σαββόπουλου, ξαναζωντανεύει μια από τις πιο έντονες στιγμές δημόσιας παρουσίας του τα τελευταία χρόνια: το μήνυμά του στην ειδική εκπομπή της ΕΡΤ «Ένα τραγούδι για την Ουκρανία», τον Απρίλιο του 2022.

Εκείνο το βράδυ, περισσότεροι από 40 καλλιτέχνες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Νίκου Πορτοκάλογλου και της Ρένας Μόρφη, με σκοπό τη στήριξη των αμάχων και των προσφύγων της Ουκρανίας, που βίωναν ήδη τις καταστροφικές συνέπειες της ρωσικής εισβολής. Ο ίδιος ο Σαββόπουλος, εμπνευστής της τηλεοπτικής συναυλίας, δεν εμφανίστηκε στη σκηνή∙ έστειλε όμως ένα μήνυμα που έμεινε χαραγμένο.

«Η Ουκρανία τώρα υποφέρει για όλους μας. Μην σιωπήσετε. Ακολουθήστε το δρόμο της καρδιάς σας», τόνισε, υπενθυμίζοντας πως ο ρόλος των ώριμων κοινωνιών δεν είναι να παραμένουν αδιάφορες αλλά να κατονομάζουν τον εκάστοτε «βομβαρδιστή της ειρήνης». Με το γνώριμο ύφος του, που συνδύαζε ποίηση και αιχμηρό σχόλιο, μίλησε για τον ουκρανικό λαό που «ξαφνικά απέκτησε επική συνείδηση», γιατί μόνο έτσι μπορείς, όπως είπε, «να πας και να πεθάνεις για την πατρίδα, την ελευθερία, τη δημοκρατία».

Ο Σαββόπουλος δεν έμεινε στη ρητορική. Κάλεσε σε δράση, σε βοήθεια «όπως μπορεί ο καθένας», προκειμένου να στηριχθεί αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε «μεγαλείο της ζωής». Σκύβοντας το κεφάλι στην Ουκρανία, έψαλε μαζί της – με τον δικό του τρόπο, που δεν ξεχώριζε ποτέ την τέχνη από την κοινωνική ευθύνη.

Σήμερα, τα λόγια αυτά μοιάζουν να επιστρέφουν σαν αποχαιρετισμός. Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν ήταν μόνο ένας τραγουδοποιός που σημάδεψε γενιές. Ήταν μια φωνή που, ακόμα και στα τελευταία του δημόσια βήματα, διάλεγε να σταθεί απέναντι στον πόλεμο, υπέρ της αλληλεγγύης, υπέρ της ίδιας της ζωής.