O Horace Panter έχει μια γρήγορη απάντηση στις ερωτήσεις της ΑTHENS VOICE. I suppose. O μπασίστας των ιστορικών Specials θα εμφανιστεί με τον Τerry Hall στην πρώτη μέρα του πολυαναμενόμενου 2ου KOSMOS FESTIVAL.
Ποια είναι για σας η σχέση πολιτικής και μουσικής; Σήμερα μηδαμινή. Τα περισσότερα μέλη των The Specials είναι παιδιά των 60s, όταν η μουσική ήταν η φωνή της διαμαρτυρίας και της αντίδρασης.
Πώς ήταν η καθημερινότητα στο Kόβεντρι στα τέλη των 70s; Πολλή ανεργία, ρατσισμός, χουλιγκανισμός και μια πολύ συναρπαστική μουσική σκηνή.
Πώς επέδρασε η μουσική εκείνης της περιόδου, όπως το post punk, στο ύφος σας; Μας έδωσε εμπιστοσύνη για να κυκλοφορήσουμε τα άλμπουμ στο δικό μας label. Aκόμη σήμαινε ότι τα παιδιά μπορούσαν να σχηματίσουν μπάντες και να παίξουν λάιβ ακόμη και με ελάχιστη τεχνική γνώση.
Κατά πόσο επέδρασαν τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα της περιόδου στους συχνά συνειδητοποιημένους στίχους σας; Το punk rock ήταν η μουσική μιας ξεκομμένης από την ψήφο νεολαίας.
Η γνώμη των Specials για την οικονομική κρίση. Είναι πολύ τρομακτικά εκεί έξω τώρα, δεν είναι;
Tι προξένησε τη ska αναβίωση εκείνη την περίοδο; H punk rock είχε ξεμείνει από ενέργεια και ξεμυτούσε η Μod αναβίωση. Παράλληλα η reggae είχε αρχίσει να συνδέεται με την punk, ήταν κι αυτή μουσική της εξέγερσης, ειδικά όταν μιλάμε για Rasta/Roots υλικό.
Για ποιο project είστε πιο περήφανοι; Μέσα στο 2010 παίξαμε στο Royal Albert hall του Λονδίνου για να μαζέψουμε χρήματα υπέρ του ιδρύματος Teenage Cancer Trust. Νιώσαμε ωραία να κάνουμε πάλι το σωστό.
Υπάρχει ακόμη χρόνος για τον τίτλο του “Enjoy Yourself”; Oh Yes!
Ποιοι ήταν οι πιο επιδραστικοί μουσικοί στην καριέρα σας; Ο Rico Rodriguez (τρομπόνι) και ο Jerry Dammers υποθέτω.
Ήσασταν πιο τρελοί από τους Μadness; Προσωπικά όχι. Ήμουν πάντα ο βαρετός της παρέας. Ακόμη είμαι. Προφανώς.
Tι κοιτάτε στο εξώφυλλο του ντεμπούτο άλμπουμ σας; Στο μπροστινό μέρος τον φωτογράφο. Στο οπισθόφυλλο, είμαστε στην ίδια θέση αλλά ο φωτογράφος στεκόταν αριστερά μας.
Tι αντιπροσωπεύει η ασπρόμαυρη αισθητική της 2-Tone και των εξωφύλλων σας; Ήταν μια αναφορά στο op-art στιλ των 60s και το κίνημα των mods. Σχετιζόταν όμως και με την πολυφυλετική μας τοποθέτηση.
Aκόμη πιστεύετε στο στιλ; Ναι, αλλά μόνο όταν δεν υπερκαλύπτει το περιεχόμενο.
Tι ακολουθεί; Το νέο άλμπουμ; Εχουμε κάνει συζητήσεις για να ηχογραφήσουμε όλοι μαζί αλλά τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί ακόμη.
H σχέση σας με τη νοσταλγία; Η μουσική που παίζαμε πριν από 30 χρόνια είναι ακόμη σχετική το 2010. Νομίζω πως είμαστε ταυτόχρονα νοσταλγικοί και σύγχρονοι.
Πώς νιώσατε στις εμφανίσεις μετά την επανένωσή σας; Πολύ, πολύ ανανεωμένοι και καθόλου κουρασμένοι.
Πώς βλέπετε την τρέλα με τα downloads και πόσο έχει αλλάξει η μουσική βιομηχανία σε σχέση με το χθες; Δεν έχω καμία σχέση με τη μουσική βιομηχανία εδώ και 10 τουλάχιστον χρόνια, οπότε δεν είμαι ο καταληλότερος για να απαντήσω. Φαίνεται πως υπάρχει όμως η ανάγκη για να ξανασκεφτούμε τον τρόπο που το κοινό έχει πρόσβαση στη μουσική και το πώς μπορεί να γίνει μέρος μιας εμπορικής συνναλαγής.
Kάτι special που πρέπει να ξέρουμε για τους Specials; Όλοι σήμερα φοράμε γυαλιά μυωπίας, οι περισσότεροι από εμάς πηγαίνουμε στο κρεβάτι πολύ νωρίτερα από παλιά και ακόμη το έχουμε!
Tι να περιμένουμε από το λάιβ στην Αθήνα; Tρελό χορό.
O Al Jourgensen επιχειρεί να κλείσει οριστικά μια ιστορία 46 ετών — γεμάτη πρωτοπορία, πολιτική οργή, εξαρτήσεις, ρήξεις και περισσότερα από ένα «τελευταίο» αντίο
17°
